روزنامه هفت صبح، مهلا جوادپور| بازار جراحی پلاستیک داغتر از همیشه است. جدا از جراحیهای ترمیمی مانند سوختگی که حکم درمانی دارند، عملهای زیبایی روز به روز تقاضای بیشتری پیدا میکنند. از عمل زیبایی بینی گرفته تا زاویه فک و پروتز بدن. اما با توجه به آمار موجود یک جای کار میلنگد. آن هم اینکه با وجود حجم بالای عملهای زیبایی، تنها ۲۶۱ نفر فوق تخصص جراحی پلاستیک زیبایی در ایران داریم. در وهله اول باید بررسی کنیم دلیل پایین بودن تعداد آنها تا این حد چیست؟
این تعداد جراح چگونه جوابگوی مراجعان عمل جراحی هستند؟
ایران زمانی مقصدی پرطرفدار برای خارجیهایی بود که قصد داشتند عمل زیبایی انجام بدهند. دلیل این استقبال قیمت مناسب و البته پزشکان ماهر خصوصا در زمینه عمل زیبایی بینی بوده است. اما حالا ایران از لیست پرطرفدارها خارج شده و ترکیه به عنوان کشور مقصد ارزان با پزشکان حاذق شناخته میشود. با اینکه ترکیه جمعیت مشابهی با ایران دارد حدود ۸۰۰ فوق تخصص جراحی پلاستیک در این کشور فعالیت میکنند.
پای جراحان عمومی در کفش متخصصها
یکی از مسائلی که میتواند تعداد کم فوق تخصصهای جراحی پلاستیک را توجیه کند، به انحصار درآمدن این شاخه توسط فوق تخصصان است؛ معضلی که به گفته محمدهادی رضازاده، مسئول بسیج دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی تهران، در دیگر تخصصهای جراحی مانند ارتوپدی، قلب و چشم وجود دارد.
هفت صبح در گفت و گو با دکتر مهدی جعفری، فوق تخصص جراحی پلاستیک و زیبایی و عضو انجمن جراحان پلاستیک ایران، علت تعداد کم جراحان پلاستیک در ایران را جویا شد. جعفری در این باره توضیح داد که مسئله انحصار درست است و تا چند سال گذشته وجود داشته اما در حال حاضر رفع شده است: «در گذشته تعداد ظرفیتی که از جراحان عمومی برای فوق تخصص جراحی پلاستیک گرفته میشد دو یا سه نفر بود، بعدتر تبدیل به ۷ یا ۸ نفر شد.
به عبارتی انحصاری شده بود و به افرادی که به این رشته علاقه داشتند اجازه ورود داده نمیشد. اما حالا با وجود افرادی مانند دکتر کلانتر هرمزی این انحصار از بین رفته است زیرا سیاست آنها باز کردن این رشته برای عموم و افزایش ظرفیت آن بوده است. دلیل اصلی تعداد کم جراحان پلاستیک استقبال کم جراحان عمومی به این فوق تخصص است.» به نظر میرسد متقاضیان این فوق تخصص به قدری کم شده که حتی از ظرفیت موجود هم تعداد کمتری در آزمونها شرکت میکنند.
با وجود مراجعان زیاد عملهای زیبایی و درآمد قابل توجه و مناسب در این زمینه، جراحان عمومی ترجیح میدهند وارد این تخصص نشوند. دکتر جعفری در این باره توضیح میدهد: «انگیزه جراحان عمومی پایین آمده است. زیرا اگر یک جراح عمومی بخواهد جراح پلاستیک شود باید برای طرح سه سال در بدترین شرایط با کمترین درآمد در بیمارستانهای دولتی کار کند. عموما هم طرح آنها در مناطق محروم میافتد. اما دلیل اینکه دیگر جراحان عمومی این شرایط را نمیپذیرند فعالیت پزشکان و جراحان عمومی به عنوان جراح پلاستیک است.»
با توجه به صحبتهای مهدی جعفری برخی جراحان پلاستیک بدون هیچ نظارتی بر روی تابلوهای خود عنوان«جراح پلاستیک» را مینویسند و مراجعان هم با مراجعه به آنها دچار عارضه میشوند. نهادهای دولتی و قانونی هم هیچ منعی برای این کار ایجاد نمیکند. «همین مسائل باعث میشود جراح عمومی با خود بگوید چرا سه سال طرح بگذراند و مقاله چاپ کند در حالی که میتواند به صورت تجربی برخی عملهای زیبایی را یاد بگیرد و فرقی با جراح پلاستیک نداشته باشد؟ برخی از این جراحان تجربی با دیدن ویدئوهای یوتیوب و با کمک گرفتن از دستیارهای اتاق عمل که در کنار جراحان پلاستیک کار کردهاند، دست به چنین عملهایی میبرند.»
جعفری در این باره ادامه میدهد: «از طرفی جراحان عمومی که در جراحی پلاستیک مداخله میکنند، از فوق تخصصهای جراحی پلاستیک دستمزد کمتری دریافت میکنند و همین باعث میشود مردم بیشتری به آنها مراجعه کنند. باید خاطر نشان کنم که جراحان عمومی درباره عملهای زیبایی هیچ آموزشی ندیدهاند و نیمی از عملهای زیبایی که انجام میدهند عارضهدار هستند. آنها بیشتر عملهای زیبایی سینه و شکم انجام میدهند.» بهتر است بدانید که بسیاری از عملهای بینی توسط متخصصان گوش و حلق و بینی انجام میشود که کاملا قانونی است. متخصصان گوش و حلق و بینی در دوره تخصص خود جراحی بینی را به طور کامل آموزش میبینند.
مراکز غیرقانونی در دست تکنسینهای اتاق عمل
همین یک ماه پیش بود که ۵۰ کلینیک زیبایی غیر مجاز در اهواز شناسایی و پلمب شدند. این کلینیکها در امور درمانی و زیبایی مانند تزریق ژل، بوتاکس، لیپوساکشن، کاشت مو و غیره فعالیت داشتند که مشخصا در حیطه جراحان پلاستیک قرار دارد. مراکزغیرمجاز زیادی در سراسر ایران رشد کردهاند و مراجعان زیادی هم پیدا میکنند. دکتر جعفری در این باره توضیح میدهد: «دلیل زیاد شدن این مراکز غیرقانونی هم کمبود نظارت است.
عموما این مراکز توسط دستیارها و تکنسینهای اتاق عمل راه اندازی میشوند. این افراد چند سال در کنار جراحان پلاستیک در اتاق عمل کار میکنند و به صورت تجربی برخی عملهای زیبایی مانند گذاشتن پروتز را یاد میگیرند. بعد با باز کردن یک صفحه اینستاگرام چند نمونه میگذارند و هزینه کمتری هم برای جراحیها اعلام میکند. سپس برای اعتبار بخشیدن به کار خود به یک جراح عمومی که درآمد بسیار کمتری دارد پیشنهاد کار میدهند که پروندهها را فقط مهر بزند و در ازای آن درصدی از هزینه عملها دریافت کند.»
