این که هیچ کس نه به اندازهی عکس شناسنامهاش زشت است و نه به اندازهی عکسهایی که در شبکههای اجتماعی منتشر میکند زیبا، یکی از ضربالمثلهای نه چندان قدیمی عصر حاضر است و حالا محققین دلیل این اتفاق را از لحاظ علمی توضیح دادهاند؛ تا پیش از این هم گفته میشد هر چه به فرد سوژهی عکس نزدیکتر باشیم انتخاب عکسی که به او شبیه باشد سختتر و دقت انتخاب ضعیفتر میشود حالا مشخص شده ظاهراً توانایی ما در انتخاب کردن عکسهایی که شبیه قیافهی واقعی خودمان باشند، حتی از این هم پایینتر است!
به نوشته سایت نوچه ، برای انجام این تحقیق از ۱۳۰ دانشجو خواسته شد ۱۰ عکس از خودشان را بررسی کرده و آنها را به ترتیب شباهت دستهبندی کنند، در همین حین تصویر این دانشجویان توسط یک وبکم نیز ثبت میشد و دو عکس هم در زمان واقعی از این ویدئو ثبت شد تا تصویری کاملاً «ارگانیک» از ظاهر آنان موجود باشد. در مرحلهی بعدی از ۱۶ شرکتکنندهی جدید که هیچ آشنایی قبلی با افرد گروه اول نداشتند خواسته شد ویدئوی وبکم هر یک از افراد را به دقت نگاه کرده و به سلفیهای قرار گرفته در شبکههای اجتماعی آنان بر اساس میزان شباهت امتیاز دهند. سپس از ۷۳ غریبهی دیگر خواسته شد صاحب تصاویر را به صورت آنلاین شناسایی کنند و در نهایت عکسهای این افراد توسط یک نرمافزار شناسایی چهرهی آنلاین نیز مورد بررسی قرار گرفت.
نتیجهی همهی این بررسیها نشان داد که تصاویری که افراد به عنوان شبیهترین چهره به خودشان انتخاب کرده بودند، در حقیقت ۷ درصد کمتر از آنچه غریبهها انتخاب کرده بودند به آنها شبیه بود و اگر بخواهیم نتیجهی این مشاهدات را به صورت نسبی بیان کنیم، میتوان گفت غریبهها بهتر از خودمان میدانند چه شکلی هستیم! این اتفاق احتمالاً به دلیل ناهمخوانی میان خاطراتی که از چهرهی خودمان در ذهن داریم و تلاش برای انتخاب عکسی که در آن بهتر از بقیه افتادهایم رخ میدهد.
انتخاب عکسی که بیشترین شباهت ممکن را به چهرهی حقیقیمان داشته باشد در موقعیتهای مختلف میتواند دارای اهمیت حیاتی باشد چرا که احراز هویت عموماً از طریق تطبیق تصویر و چهرهی افراد انجام میگیرد. به همین دلیل دفعهی بعدی که خواستید برای گذرنامهتان عکس بگیرید بهتر است وظیفهی انتخاب و مشخص کردن میزان شباهت عکس به چهرهتان را به غریبهها واگذار کنید چون ظاهراً خودتان نمیدانید چه شکلی هستید!
