رئیس دانشکده طب ایرانی دانشگاه علوم پزشکی تهران میگوید داروی منتسب به امام کاظم(ع) هیچ سند علمی ندارد و مدعیان اثر بخشی این دارو هیچ مستنداتی برای آن ارائه ندادهاند.
خبرگزاری فارس برای بررسی این موضوع و صحت و سقم کارایی و تأثیر این دارو در پیشگیری و درمان مبتلایان به کرونا با حسین رضاییزاده، رئیس دانشکده طب ایرانی دانشگاه علوم پزشکی تهران و دبیر ستاد طب ایرانی و مکمل کرونا، گفتگو کرده است:
این دارو در کمیته علمی دارویی ستاد کرونا مطرح نشده است. وزارت بهداشت متولی یا متصدی برای امر مطالعات بالینی و صدور مجوز نیست بلکه متولی موضوع سلامت است و در این حوزه وظیفهاش نظارت است و خود نمیتواند مدعی دارویی شود و خود نیز آن را ارزیابی کرده، تائید و به فروش برساند.
این دارو (داروی امام کاظم(ع)) داروی عامی محسوب میشود، در منابع سنتی ما آمده است و لزوما این دارو طب اسلامی محسوب نمیشود و در کتابهای طب سنتی ما آمده است؛ در یکی از این کتابها اشاره شده است که فرمولاسیون این دارو منتسب به امام کاظم (ع) است؛ یعنی سندیت روایی از آن سمت ندارد و در منابع طب سنتی اشاره شده و به همین خاطر به داروی امام کاظم (ع) مشهور شده است.
بعضا ممکن است فردی برای دریافت مجوز آن مراجعه کرده و یا ممکن است مراجعه نکرده باشد؛ اگر به تصویر این دارو نگاه کنید موارد استفاده از دارو را که میبینید از سادهترین بیماریها تا پیچیدهترین داروهایی که بشر با آن مواجه است را لیست کرده که این دارو همه آنها را درمان میکند.
واقعیت این است که چه مردم عادی که پزشک نیستند و چه جامعه علمی، نسبت به چنین چیزی حساس میشوند؛ یعنی در همان ابتدا یک بار منفی ایجاد میکند که مگر میشود دارویی همه بیماریها را خوب کند و اگر قرار است بیماریها را درمان کند، مدرکش کجاست؟ روی چه حسابی این دارو میتواند این کار را انجام دهد و کسی که ادعا میکند باید مدرک و سند برای آن بیاورد.
در نتیجه یک داروی سنتی اگر خواسته باشد مطرح شود، باید مدرک داشته باشد و بگوییم این دارویی که قبلا مجوز آن را گرفتهایم، در کارآزماییهای بالینی و یک مطالعه کنترل شده نشان دادهایم این دارو موثر است.
بنابراین باید یک مدعی در این خصوص وجود داشته باشد؛اینکه چرا این دارو مدعی خاصی ندارد دلیلش مشخص است.افرادی که در فضای مجازی این موضوع را ادعا کردند و بعد به شکل غیررسمی آن را تولید کرده و غیررسمی آن را نیز میفروشند؛ یعنی یک بازار دارویی غیررسمی و از نظر قانونگذاری غیرقانونی یک بازاری ایجاد شده و افرادی ادعا میکنند دارو راتولید کرده و میفروشند. همه اینها غیرقانونی محسوب میشود و در همه جای دنیا این قانون وجود دارد.
حال، چرا این فرد نمیآید ادعای خود را ثابت کند؟ در درجه اول این است که باید این فرد یک شخصیت حقوقی داشته باشد و در یک شرکت دارویی دارو را پخش کند که بعضا این آقایان چنین شرکتی را دارند و ما شرکتها و اسامی آنها را میشناسیم اما چون این کارها زمان بر و هزینهبر هستند، گاهی فکر میکنند اگر چیزی را صرفا با ادعا و توسل به حریم و قداستی که در پسوند اسلامی است مطرح کنند مردم نیز اعتماد میکنند و با نیت پاک آن را تهیه میکنند.
مثلا میگویند برای چه ما انرژی و زمان هزینه کنیم. وقتی به طور مثال بنده ادعا میکنم و دیگران نیز ادعایم را میپذیرند، پس بگذار من داروی خود را بفروشم؛ یعنی آنها که میتوانند و شرکت دارویی هم دارند نمیآیند این کار را بکنند.
در ترکیب ایم دارو تنها به پودر رازیانه اشاره شده است؛ در حالی که در آن، ترکیبات زیادی وجود دارد. از نظر اصول انسانی، اخلاقی و ارزشی و هر طور که به موضوع نگاه کنیم، این پنهان کاریها نیز غیراخلاقی است. به این دلیل که بنده نوعی که میخواهم از این دارو استفاده کنم، اگر به یکی از ترکیباتی که در داخل داروست آلرژی داشته باشم و دچار تنگی نفس شوم، دچار مشکل شده و شاید جان خود را از دست بدهم.
از نظر ترکیبیاتی که در این دارو وجود دارد؛ مثلا آمولهها یا خانواده شیرین بیان، رازیانه و یا ترکیبات مشابهی که در این دارو وجود دارد؛ اینکه میتوانند این ترکیبات سیستم ایمنی را تقویت کنند و مقاومت بدن را بالا ببرد در آن شکی نیست، اما اگر شما در اینترنت نیز سرچ کنید، صدها گیاه میشناسید که میتواند سیستم ایمنی بدن را تقویت کند، اما آیا همه این داروها مثلا در یک شرایط خاص و یک بیماری میتوانند این کار را بکنند؟
ضمن اینکه روایتی که دارو را منسوب به حضرت امام کاظم(ع) میکند نیز محل تردید است.
