
هفت صبح | نه که این روزها خیلی حالمان خوب است، همین ویروس ایکبیری را کم داشتیم؛ هنوز کابوس ویروس لعنتی کرونا رهایمان نکرده که این یکی سر و کلهاش پیدا شد؛ داستان شیوع مشکوک ویروس هانتا در یک کشتی کروز را رامتین پنجشنبه برایمان نوشت اما ببینیم علائم این بیماری و راههای انتقال و روشهای پیشگیری آن چیست.
روشهای انتقال
این ویروس نسبتا نادر است اما در صورت جهش میتواند جدی باشد و درک ماهیت، روشهای انتقال و علائم آن بسیار مهم است. هانتاویروس گروهی از ویروسها است که عمدتا توسط جوندگان، به ویژه موشها، منتقل میشود، زیرا ویروس در ادرار، مدفوع و بزاق آنها زندگی میکند. انسانها میتوانند با استنشاق ذرات آلوده در هوا یا با لمس سطوح آلوده و سپس لمس بینی یا دهان خود آلوده شوند. برخلاف برخی ویروسهای دیگر، انتقال انسان به انسان بسیار نادر است.
علائم هانتا
این ویروس از جوندگان به انسان منتقل میشود و انتقال انسان به انسان بسیار نادر است و فقط در موارد بسیار محدودی مانند برخی از گونههای آمریکای جنوبی رخ میدهد. بنابراین، کارشناسان معتقدند که منبع عفونت در کشتی احتمالا مربوط به آلودگی محیطی یا قرار گرفتن غیرمستقیم در معرض جوندگان است، نه انتقال گسترده در بین مسافران. دوره کمون معمولا از یک تا چهار هفته متغیر است. در ابتدا، علائم شبه آنفلوآنزا ظاهر میشوند، مانند: تب و لرز، درد عضلانی، سردرد، تهوع و استفراغ.
عوارض جدی
با این حال، در برخی موارد، این بیماری میتواند به سرعت به عوارض جدی منجر شود که مهمترین آنها عبارتند از: مشکل شدید در تنفس (در نوع ریوی)، فشار خون پایین، نارسایی کلیه (در برخی انواع). نوع ریوی خطرناکترین نوع است، زیرا در صورت عدم درمان سریع میتواند منجر به مرگ شود.
آیا درمان یا واکسنی وجود دارد؟
در حال حاضر، هیچ درمان خاصی برای هانتاویروس وجود ندارد و واکسنی نیز به طور گسترده تأیید نشده است. درمان به مراقبتهای حمایتی مانند تأمین اکسیژن یا مایعات داخل وریدی برای بیماران و گاهی اوقات مراقبتهای ویژه متکی است.تشخیص زودهنگام برای بهبود شانس زنده ماندن بسیار مهم است.
روشهای پیشگیری
از آنجایی که هیچ درمان خاصی وجود ندارد، پیشگیری همچنان مهمترین روش است و شامل موارد زیر است: اجتناب از قرار گرفتن در معرض جوندگان یا فضولات آنها، حفظ نظافت در فضاهای بسته، تهویه فضاها قبل از تمیز کردن، پوشیدن دستکش و ماسک هنگام کار با مناطق مشکوک به آلودگی.








