روزنامه هفت صبح| یک: آقا سعهصدر مسئله مهمی است. تحمل یکی دیگر را داشتن. با عقاید مخالف حتی. با نگاه متضاد حتی. اگر سعهصدر نباشد بهانهها جور میشوند. در ماجرای استادان دانشگاه سعهصدر نمیبینیم. ببخشید مثل مجریان تلویزیونی حرف زدم.
دو: آقا این تعطیل شدن یا نشدن شنبهها بهجای پنجشنبهها و تلاش مجلس برای تصویب قانون در این خصوص و اینکه ارتباط ایران با تعطیلی پنجشنبهها بهجای شنبهها با بقیه دنیا راحتتر میشود و اینطور چیزها، بهنظرم آب در هاون کوبیدن است. اصل مسئله موافقت یا مخالفت روحانیت است و نمایندگان مجلس قبل از پرداختن مستقیم به این ماجرا ببینند روحانیت به تعطیلی شنبهها بهجای پنجشنبهها تن میدهد یا نه. اگر که نه وقت خود را تلف نکنند. تعطیلی آخر هفته مسئله مهمی است که فقط به کار و شغل و اینطور چیزها مربوط نیست. یک آیین و یک سبک زندگی با خود دارد. برای من مثل روز روشن است که در ایران فعلا چنین تصمیمي شدنی نیست.
سه: من هرچقدر آخرین هنرنمایی لیونل مسی را نگاه میکنم از درک ماجرا ناتوانم. در ظاهر صورت مسئله ساده است. مسی در دقیقه 89 در دهانه دروازه خالی صاحب توپ میشود و با یک ضربه ساده گل میزند. اما چند ثانیه قبل از این گل او با یک اشراف باورنکردنی و در موقعیتی سخت و فشرده پاس عجیبی را برای گوش راست تیم خود میفرستد.
اصلا متوجه نمیشوم او چطور به ارسال چنین پاسی اقدام کرد. چگونه محاسبه کرد؟ با چه دیدگاهی؟ با چه تصوری؟ حیرتانگیز بود. به نظرم امباپه یک سوپرفوتبالیست است و یا بلینگهام و یا این پدیده 16ساله جدید بارسلونا که استعداد درجه یکی است اما بهنظرم هیچکدامشان نمیتوانند استانداردهای مسی و یا حتی کریستیانو را تکرار کنند.
