روزنامه هفت صبح، آرش خوشخو | یک: درباره خوشقلبی و حسننیت حجتالاسلام صدیقی زیاد شنیده و خواندهام. ایشان دیروز در نماز جمعه تهران گفتهاند: افرادی که آشوب و کشف حجاب کردند، در مقابل همه جمعیت مردم عددی نیستند، عدهای بهایی هستند و عدهای از خارج پول میگیرند تا این مسیر را ادامه دهند، عده دیگر افرادی هستند که غفلت میکنند. گروه سوم هم تابع باد هستند، هر طرف باد بوزد آنها هم لجاجت میکنند، برای اینها هم باید برنامهریزی کرد.
خب این جملات باب همان انتقاد قدیمی نسبت به ایشان و شیوه سخنرانیهایشان را باز میکند: اینکه غیردقیق صحبت میکنند. بخشی از روحانیت و بخشی از مسئولین از وضعیت کل جامعه کم خبر هستند. من متوجه دغدغههای ایشان هستم. اما تقسیمبندیشان و اندازهگیریشان بهنظرم دقیق نیست.
دو: جامعه فرانسه در آشوب میسوزد و بحرانهای پنهان این جامعه اروپایی خودش را نشان میدهد و شیوه برخورد پلیس این کشور هم که دیگر نهایت خشونت و بیملاحظگی است. تا این جایش همه با هم موافقیم. نکته اینجاست که دولتمردان و نظریهپردازان فرانسوی فعلا به دنبال عوامل خارجی در این شورشهای کمرشکن نرفتهاند. در واقع برایشان بدیهی است که ریشه اصلی این حوادث داخل مرزهای خودشان است هرچند طبیعتا رقبا هم از این اتفاقات خوشحال هستند و شاید سوءاستفاده هم بکنند.
سه: در مورد تیم والیبال حرف زدن دیگر خستهکننده شده است. نمیخواهم به شکستشان از بلغارستان اشاره کنم. راستش تیمهای ملی ورزشی گروهی مثل فوتبال و والیبال و بسکتبال هر چند در ظاهر برای قهرمانی میجنگند اما در تمام دنیا وظیفه اصلیشان ایجاد حس همبستگی ملی است.
وگرنه چه بسیار تیمهای ملی در این رشتهها حتی در کشورهای بزرگ که سالهاست در حسرت قهرمانی میسوزند اما هنوز هم وقتی اعضای این تیمها انتخاب میشوند شوری در آن کشورها بلند میشود و افکار عمومی با اشتیاق پیگیر نتایج تیمهایشان هستند. مثل تیم فوتبال ایسلند یا بسیاری از تیمهای ملی دیگر در جامهای جهانی و رقابتهای اروپایی و قارهای.
یا مثل تیم والیبال دوره ولاسکو و یا تیم فوتبال ایران در جامجهانی 2018. تیم والیبال فعلی ما دقیقا برعکس عمل میکند. مجموعهای ناتوان که از ایجاد کوچکترین حس شادی و غرور و همبستگی در میان مردم عاجز هستند. کسی انتظار ندارد آنها قهرمان لیگ جهانی شوند اما دوست داریم بازیهایی از آنها ببینیم که ما را به شوق بیاورند و احساس خوشی و غرور کنیم.
شاگردان استاد عطایی فرسنگها با این مفهوم دور هستند. میلاد عبادیپور یک ماه قبل مصاحبهای با ورزش سه انجام داده بود و ضمن دقت در حفظ شان و مرتبه بهروز عطایی بر ناتوانی علمی کادر مربیگری کاملا تاکید کرده بود. آن مصاحبه که در ظاهر در حمایت از عطایی بود به خوبی عمق مشکل را نشان میدهد. آن هم برای بازیکنانی که اکثرشان سابقه بازی در لیگ های اروپایی را دارند…
چهار: چند تا خبر از ورزش بانوان هم فشرده این زیر برویم. تیم هندبال دختران جوان ایران فردا برای مقام پنجمی آسیا و کسب سهمیه جهانی با قزاقستان دیدار میکند. آنها تا به اینجا تیمهای هند و ازبکستان و هنگکنگ را شکست دادهاند و به چین و تایوان باختهاند. شکست آنها مقابل چین فقط با اختلاف 5 توپ بود و از قرار مشکل اصلی تیم کمبود قوای بدنی است. اما در والیبال نوجوانان دختر آسیا هم تیم ایران با شکست دادن ازبکستان باز هم برای کسب مقام پنجمی با قزاقستان روبهرو خواهد شد.
