روزنامه هفت صبح، گروه تلویزیون| آرام‌آرام مسابقات جام‌جهانی 2022 قطر به پایان می‌رسد. در این دوره یکی از چالش‌های اصلی تلویزیون به گزارشگران باز می‌گشت؛ کما این‌که وقتی نام جواد خیابانی و پیمان یوسفی برای گزارش بازی‌های ایران رسانه‌ای شد، شاهد انتقادات فراوانی بودیم.

خیابانی و یوسفی این‌بار متوجه حساسیت‌ها بودند و کارشان را معقول انجام دادند. تلویزیون در طول بازی‌ها به گزارشگران جوان هم میدان داد که غالب‌شان عملکردی قابل دفاع از خود به‌جا گذاشتند. در روزهای پاياني جام‌جهانی تلویزیون می‌تواند باز هم به تازه‌نفس‌ها میدان دهد تا با گزارش مسابقات مهم، آبدیده شوند.

مورد اول| عملکرد جوان‌ها
در طول برگزاری مسابقات جام‌جهانی، صداهایی به گوش رسید که برخی از آن‌ها برای غالب مخاطبان ناآشنا بودند. پیگیران مسابقات فوتبال اما با صدای گزارشگران آشنایی داشتند. از‌جمله آن‌ها می‌توان به بهنام مهدی‌زاده اشاره کرد که ابتدا در قامت گزارشگر شبکه سه به قطر رفت و در بازگشت گزارش چند مسابقه به او رسید.

مثل مسابقه پرتغال و مراکش در مرحله یک‌چهارم نهایی که موفق هم بود. پیام بسیجی، علیرضا دهقانی، سعید زلفی، شهاب وهابی، رضا محمدعلی و نیما تاجیک دیگر گزارشگران جوانی هستند که تلویزیون در این دوره از آن‌ها بهره برد. فرشاد محمدی‌مرام را هم از یاد نبریم که عملکرد بهتری نسبت به سایرین داشته است. در این میان رضا محمد‌علی به‌رغم ویژگی‌های مثبت، به‌خاطر تلاش بیهوده در بیان جمله‌های مثلا ادبی، مورد انتقاد قرار گرفت. او همچنان فرصت دارد تا با دیدن واکنش‌های منفی دست به اصلاح خود بزند و تبدیل به گزارشگری موفق شود.

مورد دوم| عملکرد پیشکسوت‌ها
در مجموع گزارشگران قدیمی تلویزیون، عملکرد قابل دفاعی نداشتند. پیمان یوسفی در گزارش بازی ایران و ولز متفاوت بود اما این اتفاق در مسابقات دیگر تکرار نشد. محمد سیانکی و علیرضا علیفر ضعیف‌ترین عملکرد را در میان همکاران داشتند که پیش‌تر به شکل جزئی گزارش آن‌ها را تحلیل کردیم. جواد خیابانی همچنان دوست دارد سراغ جمله‌ها و اصطلاحاتی برود که مخاطب نمی‌پسندد. در میان قدیمی‌ها محمدرضا احمدی شسته‌رفته‌تر گزارش کرد.

مورد سوم| فرصت مغتنم
آن‌چه گذشت را فراموش کنید. حالا فقط چهار مسابقه تا پایان رقابت‌های جام‌جهانی 2022 قطر باقی مانده است و این بهترین فرصت است تا گزارشگران جوان در میدانی جدی محک بخورند. طبق برنامه ساعت 22:30 سه‌شنبه 22 آذر (امشب) شصت‌و‌یکمین بازی جام‌جهانی میان کرواسی و آرژانتین برگزار می‌شود و فردا تیم‌های فرانسه و کامرون به‌مصاف هم می‌روند. شنبه 26 آذر بازی رده‌بندی در ورزشگاه خلیفه برگزار می‌شود و یکشنبه (27 آذر) مسابقه فینال انجام خواهد شد.

در میان گزارشگران پیشکسوت محمدرضا احمدی تنها چهره‌ای است که غالب مخاطبان روی او اتفاق‌نظر دارند. احتمال زیاد نظر تلویزیون این است که احمدی مسابقه فینال را گزارش کند اما بهتر است این اتفاق با حضور فرشاد محمدی‌مرام رخ دهد. مسابقات دیگر را هم می‌توان به دیگر جوان‌ها سپرد که حتی اگر عملکرد موفقی نداشته باشند، حداقل دستاورد این کار بالا رفتن تجربه است. تجربه‌ای که از این مسابقات حساس و پر‌مخاطب به‌دست می‌آید، در نهایت به‌نفع تلویزیون تمام می‌شود.

مورد چهارم| آن‌ها را ببینید
در طول برگزاری مسابقات جام‌جهانی، گزارشگران پیشکسوت دو بار در تلویزیون حاضر شدند. ابتدا جواد خیابانی، پیمان یوسفی و محمد سیانکی در برنامه «جام 22» شبکه ورزش کنار هم قرار گرفتند. یک شب بعد خیابانی و یوسفی به همراه محمدرضا احمدی در برنامه «جام و مردم» شبکه یک حضور یافتند.

بخش عمده صحبت آن‌ها درباره عملکرد خود و نیز وضعیت گزارشگران تلویزیون بود. کاش این دو برنامه نیم‌نگاهی به گزارشگران جوان هم داشتند که خب چنین نکردند. هنوز فرصت هست و ویژه‌برنامه‌های جام‌جهانی تلویزیون می‌توانند جوان‌ها را در یک یا چند قسمت گرد‌هم آورند. نتیجه این کار آشنایی بیشتر مخاطب آن‌ها و نیز «جدی گرفته شدن» آن‌ها از سوی خود تلویزیون است. نسل عوض شده و سلیقه‌ها تغییر کرده است و گزارشگران جوان می‌توانند بخشی از مخاطبان نوجوان و جوان را نمایندگی کنند. هر چند می‌دانیم تفکر حاکم بر تلویزیون اجازه کامل تغییر چارچوب گزارشگری را نمی‌دهد.

آخرین تحولاتکاربران ویژه - فرهنگیرا اینجا بخوانید.