روزنامه هفت صبح، کیوان حسینیان| این روزها «وندزی» اولین تجربه تیم برتون در سریالسازی به پدیده محبوب شبکههای اجتماعی تبدیل شده اما چیزی که بیش از همه به چشم میآید، صدای پای جیمز کامرون است؛ «آواتار: مسیر آب» چند روز دیگر روانه سینماها خواهد شد و از حالا برای فتح گیشه و درخشش در فصل جوایز دورخیز کرده است.
این هفته اوضاع گیشه در سینماهای آمریکای شمالی خیلی جای تعریف نداشت. ترکیب ده فیلم ابتدای جدول تغییر چندانی نکرد و آثار جدید مانند «نهنگ» ساخته درن آرونوفسکی و «امپراتوری نور» سم مندس روی هم یک میلیون دلار هم نفروختند، هرچند که با وجود واکنشهای مثبت منتقدان حتما در فصل جوایز بیشتر ازشان خواهیم شنید.
مجموع فروش فیلمها از 37 میلیون دلار فراتر نرفت که بخش عمده آن هم متعلق است به «پلنگ سیاه: واکاندا تا ابد» و آمار نشان میدهد که در کل سال 2022، سینماها فقط در یک هفته فروشی کمتر از این را ثبت کردهاند. البته خیلی جای تعجب ندارد چون تجربه چندساله از تحلیل باکس آفیس نشان میدهد که هفتههای منتهی به کریسمس با یک افت محسوس فروش همراه است تا زمانی که یک مدعی جدید گیشه از راه برسد، که امسال این مدعی فیلمی نخواهد بود جز قسمت دوم «آواتار».
هفته گذشته، «آواتار: مسیر آب» برای منتقدان به نمایش درآمد. گرچه هنوز نقدهای رسمی روی فیلم منتشر نشده، واکنشهای اولیه تماشاگران بیانگر آن است که جیمز کامرون یک بار دیگر ماموریت خود برای مبهوت کردن مخاطبان را با موفقیت به انجام رسانده. تا جایی که حتی بعضیها میگویند قسمت دوم از فیلم اول هم فراتر رفته و فقط بعد از تماشا میفهمیم که چرا سیزده سال زمان برای ساخت آن نیاز بوده.
تخمین فروش بین 1.5 تا 2 میلیون دلار برای «آواتار: مسیر آب» دور از انتظار نیست ولی برای شکستن رکورد فیلم اول راه نسبتا سختی در پیش خواهد بود. جیمز کامرون همچنین توضیح داده که برای قسمتهای بعدی این مجموعه ایدههای بلندپروازانهتری در سر دارد و مثلا در قسمت پنجم داستان روی زمین اتفاق میافتد و احتمالا تکاندهندهترین تصویر ممکن از آینده تمدن بشری را خواهیم دید که دو قرن بعد را پیشبینی میکند. ضمنا از همین حالا «آواتار: مسیر آب» راهش را برای درخشش در فصل جوایز نیز هموار کرده است.
در هفتهای که گذشت هم انستیتوی فیلم آمریکا و هم هیات ملی نقد فهرست آثار منتخب خود از سال 2022 را منتشر کردند. دو فهرستی که نیمی از آنها مشترک است: «آواتار: مسیر آب»، «فیبلمنها»، «همه چیز همه جا در آن واحد»، «زنان صحبت میکنند» و «پادشاه زن». انجمن منتقدان فیلم لسآنجلس هم مشترکا جایزه اصلی خود را به فیلمهای «همه چیز همه جا در آن واحد» و «تار» اهدا کرد.
در مقابل، فاتح جوایز فیلم اروپا «مثلث غم» روبن اوستلوند بود که پیشتر با کسب نخل طلا در جشنواره کن هم شگفتیساز شده؛ البته که واکنشها نسبت به آن حسابی ضدونقیض است. تا همین جا نیز در میان آثار برگزیده نکات جالبی به چشم میخورد. مثلا انتخاب «تاپ گان: مَوِریک» بهعنوان بهترین فیلم سال از سوی هیات ملی نقد آمریکا و همچنین توجه به فیلم تالیوودی «آرآرآر» نشان میدهد که در فصل جوایز امسال باید منتظر رقابت پرچالش و جذابی باشیم و شاید نهایتا در اسکار چند عنوان تاریخساز شوند.
همزمان با این رقابت نفسگیر در عالم سینما، روزهای خوب تلویزیون ادامه دارد و احتمالا صاحبان نتفلیکس از همه خوشحالترند، چرا که همکاریشان با تیم برتون جواب داده و «وندزی» به یکی از پربینندهترین محصولات این سرویس استریم تبدیل شده است. «وندزی» اسپینآفی از داستانهای مربوط به «خانواده آدامز» حساب میشود که به واسطه فضای گوتیک و طنز سیاهش به طرز عجیبی یادآور دنیای تیم برتون است.
اتفاقا دو مرتبه برتون تا مرز ساختن نسخه لایو-اکشن و انیمیشن «خانواده آدامز» پیش رفت ولی به دلیل مشغله کاری به نتیجه نرسید. این بار هم خالقان سریال طرح اولیه خود برای روایت سرگذشت شخصیت وندزی آدامز (دختر نوجوان این خانواده عجیب و غریب) را خدمت ایشان میفرستند ولی در کمال ناباوری برتون میپسندد و جواب مثبت میدهد. «وندزی» از فرمول موفق نتفلیکس در تولید محصولات نوجوانانه استفاده کرده و دست برتون را باز گذاشته تا شخصیتها و دنیای قصه را بنا به سلیقه خودش بسازد و پیش ببرد.
نتیجه به اندازهای موفق بوده که پای سریال به چالشهای تیکتاکی باز شده و جنا اورتگا ستاره جوان سریال تمام شبکههای اجتماعی را فتح کرده است. تجربهای که بعد از یک دهه تلاش ناموفق برای ساختن بلاکباسترهای پر از زرق و برق، دوباره نام برتون را سر زبانها انداخته و این فیلمساز خلاق و کهنهکار را احیا کرده؛ هرچند در زمین بازی یک سریال نوجوانانه.
