روزنامه هفت صبح | سریال نجلا ۲ به قسمت بیست و ششم رسیده است و همچنان ایراد اصلی آن یعنی کشدار بودن قصه ادامه دارد. علاوه بر این در قسمتهای جدید، تلخی سریال بیش از پیش شده است و اشتباه استراتژیک شبکه سه برای انتخاب آن در ماه رمضان( به عنوان یک ماه شاد) بیشتر به چشم میآید.
منظر اول| خون و خونریزی : بخشی از داستان قسمت بیست و ششم نجلا به ماجرای تلاش شیخ ابراهیم (سید مهرداد ضیایی) برای نجات خانواده، فامیل و همشهریها از دست عراقیها اختصاص داشت. او طی یک نقشه موفق شد اما در لحظه فرار، اسیر چنگال نیروهای بعثی شد. فرمانده عراقی دستور شلیک را صادر کرد و او کشته شد. این صحنه بدون قید سنی روی آنتن رفت و مهمتر اینکه کام مخاطب را تلخ کرد.
بهویژه اینکه روی سکانس شهادت شیخ ابراهیم، آهنگی محزون عربی قرار داده شده بود. حتما لازم است از واقعیتهای تلخ هشت سال دفاع مقدس گفت اما « هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد.» شاید تحمل این صحنهها، آن هم بلافاصله بعد از افطار برای برخی مخاطبان سخت نباشد اما «همه» فاقد چنین طاقتی هستند. نمیدانیم چرا مسئولان تلویزیون موقع انتخاب نجلا برای پخش در رمضان، به این فکر نکردند که اصلا چنین داستان و محتوایی مناسب این ماه نیست.
منظر دوم| جنگ،اسارت و آوارگی : همه تلخی نجلا ۲ در قسمت بیست و ششم به سکانس شهادت شیخ ابراهیم نیست. در همین قسمت ماجرای آوارگی هموطنان خوزستانیمان نشان داده شد و در جای دیگر سرنوشت پر اضطراب عبد (حسام منظور) و مصائب او در کربلا به نمایش در آمد. و باز در همین قسمت، شیرین (ملیکا شریفی نیا) بعد از بمباران شهر و ویرانی مغازهاش فغان سر داد و از جور زمانه فریادش به هوا رفت.
باز هم تاکید میکنیم باید درباره دوران هشت ساله دفاع مقدس سریال ساخته شود و اتفاقا واقعیتها را نشان داد. اما توصیه اکید به مدیران محترم تلویزیون این است: بدانید چه اثری مخصوص پخش در چه بازه زمانی است. نجلا ۲ از نوروز روی آنتن رفت و پخش آن در رمضان ادامه یافت. با هیچ متر و معیاری فضای سریال منطبق با این دو مناسبت نیست. مسئولان شبکه سه قول داده بودند نجلا سریالی عاشقانه و حماسی است که از ته مایههای شوخ برخوردار است. شاید منظورشان سریالی دیگر بوده!
