روزنامه هفت صبح، سمانه استاد | نمایش «ساختن» پیش از اجرای عموم خود در تالار مولوی در بیست و سومین جشنواره تئاتر دانشگاهی موفق شده بود تقدیر بهترین طراحی صدا، بهترین پوستر و بهترین عکس را به دست بیاورد و در بخش رقابتی جشنواره فجر نیز حضور داشته باشد. نمایش روایتی متفاوت از قصهای آشناست؛ پینوکیو و پدر ژپتو. نمایش در اتاقی اتفاق میافتد که دیوارهایی کوتاهتر از حد معمول دارد، درِ روی صحنه کوتاهتر از قد بازیگرهاست و صندلیها و میز نیز کوتاه است.
همه چیز کوتاهتر و کوچکتر از دنیای واقعی است و به دنیای عروسکها میماند. مرد نجار دو عروسک ساخته و مراحل پایانی آمادهسازی آنها را طی میکند که پسرش وارد میشود. پسری که گویا او نیز قبلا عروسک بوده و حالا آدم شده است. کمی بعدتر زنی وارد میشود و عروسکهایش را طلب میکند، عروسکهایی که قرار بود نقش همسر و پسرش را داشته باشند اما دختر از کار در آمدهاند.
نمایش «ساختن» دنیایی متفاوت را روایت میکند. دنیای بین ساختن و ساختگی بودن. همه چیز در این نمایش از ساختن نشات میگیرد و همینطور از ساختگی بودن. نجار عروسکها را میسازد و قرار است آنها جان بگیرند و آدم شوند، همچون پسرک قصه. او آدم ساختن است و در سوی دیگر همه چیز ساختگی است زیرا پسرک از اول آدم بوده و هیچ وقت عروسک نبوده تا به آدم تبدیل شود، همانطور که شاید دخترها نیز آدم باشند و هیچ وقت عروسک و دست ساز نبودهاند.
مهمترین ویژگی نمایش «ساختن» را جدای از روایتی که برای مخاطب تعریف میکند میتوان در بازی خوب بازیگران دانست. عروسکهای این نمایش واقعا عروسکوار رفتار میکنند. حرکاتشان مکانیکی است، حرکت کردنشان نیز همینطور. رقصیدنشان هم به گونهای است که مخاطب را یاد عروسکهای کوکی میاندازد. عروسکهایی که کوک شدهاند تا برقصند و کمی بعدتر حرف بزنند. بازی عروسکهای این نمایش نشان از تمرینات طولانی مدت گروه دارد.
حرکات و آواهایی که آنها روی صحنه تولید میکنند جدید و متفاوت است. بازیگران نقش عروسک در این نمایش به خوبی از عهده نشان دادن این نقش برآمدهاند.بازیگر نجار نیز که خود گاهی به عروسک میماند هم یکی از بازیهای خوب این نمایش را ارائه میدهد. او میان عروسک و آدم است، گاهی مکانیکوار رفتار میکند و گاهی منعطف و انسان وار راه میرود. او مسئول اصلی ساختن عروسکهاست. او خالق این دنیای عروسکی است که میتوان او را خالق یک زندگی نیز تصور کرد.
خالقی که با دستسازههایش اختلاف دارد. پسری که او ساخته حرفش را قبول ندارد و میخواهد به شکل جدیدی به عروسکها آداب حرکت بیاموزد، اما نمیداند که او نیز از همین خالق یاد گرفته و حرکات و سکانتش فرق زیادی با نجار ندارد. نمایش «ساختن» نمایشی متفاوت است که به نظر میرسد در متن کمی گنگ رفتار میکند و انسجامی را که باید پیدا نمیکند.اما با همه اینها باید گفت «ساختن» نمایشی قابل اعتنا و ارزشمند برای دیدن است که میتواند مخاطب را به نگاهی تازه برساند.
نویسنده: ارژنگ طالبینژاد
کارگردان: مصطفی ذرهپرور
بازیگران: آرش حقگو/ مهسا رستمی/ بهزاد سلاح ورزی/ شیرین طیبی/ مهشید کاظمی
مکان و زمان اجرا: تالار مولوی/ ساعت ۲۰
