روزنامه هفت صبح، رضا فراهانی | یک: ‌فوتبال بدون مفهوم رقابت بی‌هیچ سوال اضافه‌ای تبدیل می‌شود به لگدپرانیِ بی‌حاصل چند جوان و دویدن بی‌معنای بیست نفر دنبال توپ! اما همین فوتبال، حین دشمنی هم تبدیل می‌شود به مفهومی غیرجدی که زیادی جدی گرفته شده و کلی دردسر تولید کرده، این وسط مرزی وجود دارد که اگر رعایت شود یک رقابت سالم باقی می‌ماند، رشد می‌کند، در دلش حادثه و اتفاق و خاطره می‌آفریند، به خیلی‌ها آبرو می‌دهد و خیلی‌ها را عزیز می‌کند و در مقابل خیلی‌ها را منفور و مغضوب می‌کند .

بله فوتبال عین زندگی است و این را وقتی می‌فهمی که عینک هواداری را برداری و بروی بالا و از آنجا به مجموعه اتفاق‌ها نگاه کنی.
همین شده که اختلاف بین لیورپول و منچستر، اینتر و میلان و بارسا و رئال فاصله‌های غیرقابل پرشدنی ایجاد کرده که بخشی از مردم جهان را درگیر خودش کرده!

هر چه به سمت آمریکای جنوبی می‌رویم این اختلاف‌ها جدی‌تر می‌شود.اختلاف‌هایی که دیگر شبیه یک مسابقه فوتبال نیستند و ابعاد فرهنگی و گاهی سیاسی هم پیدا کرده‌اند، هوادارانی که حالا به سختی همدیگر را تحمل می‌کنند و فوتبالی که بی‌رحمانه به مرزهای زندگی حمله کرده و هر روز قلمرو بیشتری را از آن خود می‌کند.

دو: این وسط اما دسته‌بندی‌ها گاهی خنده‌دار است، حتی هواداران رئال‌مادرید و میلان با آن سابقه درخشان و آن‌همه افتخار و جام و فخر و پیروزی هم مدعی نیستند که یک مکتب اخلاقی دارند، اما در ایران گروه‌هایی داریم که معتقدند تیمشان نه یک مکتب اخلاقی که چند مکتب دارد، تعداد مکتب‌ها اینقدر زیاد شده که گاهی مکتب تو مکتب می‌شود و آدم نمی‌فهمد این بازیکن جناح راست دقیقا در کدام مکتب است و خودش بعدا مصاحبه می‌کند و می‌گوید من عضو مکتب فلانی هستم ولی بعضی‌ها می‌گویند «نه بابا اشتباه می‌زنی داداش تو مکتب بهمانی هستی!» فوتبالیست مذبور هم قاطی می‌کند و می‌رود برای خودش یک مکتب جدید تاسیس می‌کند! اصلا ما به تعداد فوتبالیست‌های سرخابی مکتب داریم!

سه: هیچ کس نمی‌داند دو خط موازی بوکاجونیورز و ریورپلاته کی به‌هم می‌رسد، هیچ‌کس نمی‌داند کی می‌شود که استقلالی‌ها برای قهرمانی پرسپولیس تونل باز کنند یا قرمزها قهرمانی‌های آسیایی استقلال را به رسمیت بشناسند. کسی نمی‌داند جهان کی فوتبال را برمی‌گرداند به مرزهای قبل از حمله وسیع آن! جهان کی به زندگی اصالت می‌دهد و فوتبال را برمی‌گرداند به درون آن! نمی‌دانم و البته رصد کردن اتفاقات من را به این نتیجه می‌رساند که شاید هیچ‌وقت!

آخرین تحولاتکاربران ویژه - تک نگاریرا اینجا بخوانید.