روزنامه هفت صبح | با اوجگیری سویه جدید کرونا و خیز موج پنجم در کشور نیاز به بعضی داروها برای کنترل و درمان بیماری هم افزایش پیدا کرده و یکی از این داروهای مهم رمدسیویر است. خیلی از شهروندان در شبکههای اجتماعی این روزها از کمبود آمپول رمدسیویر و دستگاه اکسیژنساز نوشتند. در حالی که قیمت دولتی آمپول رمدسیویر ۷۰۰هزار تومان تعیین شده، قیمت هر دُز از این دارو در بازار سیاه به ۱٫۶میلیون تومان هم رسیده است.
پزشکان برای درمان بیماران کرونایی معمولا ۶ دُز آمپول رمدسیویر تجویز میکنند. دو دُز روز اول تزریق میشود و در روزهای بعد هر روز یک دُز. تا به تدریج ریه بیمار شروع به پاکسازی میکند و علایم بیماری از بین میرود. حالا نکته اینجاست که آمپول رمدسیویر دولتی در درجه اول فقط در بیمارستانها توزیع میشود. یعنی داروهای توزیع شده برای بیمارانی مورد استفاده قرار میگیرد که در بیمارستان بستری هستند. بنابراین افرادی که در بیمارستان بستری نیستند و قصد قرنطینه و درمان در منزل را دارند برای تهیه این دارو با مشکل مواجه میشوند.
بیماران سرپایی همراه با نسخه از چند داروخانه مثل سیزده آبان، هلال احمر یا ۲۹ فروردین در تهران میتوانند این دارو را تهیه کنند. خیلی از اوقات اما این مراکز هم ظرفیت لازم برای ارائه دارو به مراجعین را ندارند. یکی از همکاران ما در هفتصبح برای تهیه این دارو به این داروخانهها چند مرتبه مراجعه کرده و هر بار اعلام کردند که داروی رمدسیویر موجود نیست. در نتیجه خیلی از بیماران مجبور به تهیه این دارو از بازار آزاد میشوند که قیمتها تا ۱٫۶ میلیون تومان برای هر دُز رسیده. یکی از کاربران هم در توئیتر نوشته ۶ دُز از این دارو را در بازار آزاد به قیمت ۸٫۵ میلیون تومان به او فروختند.
این در حالی است که از پاییز پارسال اعلام شد شرکتهای داخلی از جمله روناک دارو موفق به تولید رمدسیویر در داخل کشور شدند اما ظاهرا افزایش تعداد مبتلایان و حاد شدن بیماری در سویه جدید تعداد متقاضیان این دارو را به طور چشمگیری افزایش داده. گفته میشود تخصیص سهمیه داروی رمدسیویر به داروخانههای منتخب در ساعات خاصی از روز است که برای دریافت آن باید ساعتها و حتی یک روز کامل در این مراکز معطل ماند.
یک گرفتاری دیگر این روزهای بیماران کرونایی که در منزل بستری هستند تهیه دستگاه اکسیژنساز است. الان اکثر بیمارستانها ظرفیت بیشتری برای پذیرش بیماران کرونایی را ندارند و بنابراین مجبور هستند صرفا بیمارانی را بستری کنند که وضعیت وخیمتری دارند. به طور مثال بیمارانی که عدد اکسیژن خون آنها از ۸۰ میلیمتر جیوه پایینتر است نسبت به بقیه برای بستری شدن ارجحیت دارند. در نتیجه خیلی از بیماران در صورت تجویز پزشک نیاز به تهیه دستگاه اکسیژنساز در خانه دارند. قیمت دستگاه اکسیژنساز هم معمولا از ۱۵ میلیون تومان به بالاست.
در این شرایط بعضی شرکتها برای بازههای زمانی دو هفتهای این دستگاهها را اجاره میدهند. یکی از همکاران ما در هفت صبح برای اعضای خانوادهاش یک دستگاه ۵ لیتری را برای دو هفته با قیمت ۶میلیون تومان اجاره کرده و ۳۰۰ هزار تومان هم البته هزینه حمل از او دریافت کردند. قیمت همین دستگاه هم در سایتهای اینترنتی ۱۷میلیون تومان است. اجاره یک دستگاه اکسیژنساز ۱۰ لیتری هم برای یک ماه در همین شرکت ۱۳٫۵ میلیون تومان است. تشخیص اینکه چه نوع دستگاهی با ظرفیت ۵ لیتری یا بیشتر برای بیمار مورد نیاز باشد برعهده پزشک و وابسته به شرایط بیمار است. دستگاههای ۱۰ لیتری در بازار کمیابتر هستند. به گفته بعضی شهروندان در تعطیلات هم قیمتها بالاتر میرود. مثل همین تعطیلات ۶ روزه اخیر که باعث شده قیمت داروها و تجهیزات پزشکی مرتبط با کرونا افزایش قابل توجهی داشته باشد.
در روزهای اخیر مسئولان وزارت بهداشت و ستاد مقابله با کرونا در مورد کمبود داروی رمدسیویر اظهارنظری نداشتند. تلاشهای دیروز ما برای گفتوگو با مسئولان ذیربط هم به جایی نرسید. فقط فعلا یک نقل قول از فاطمه نوروزیان سخنگوی علوم پزشکی هرمزگان داریم که گفته در بیمارستانها هیچ کمبودی برای این دارو وجود ندارد و افزایش مصرف آن توسط بیماران سرپایی باعث کمیاب شدن آن شده است که البته بیماران سرپایی نیازی به مصرف این دارو ندارند.
گفتنی است چند روز پیش هم خبری در رسانههای داخلی منعکس شد به نقل از وبسایت دیلی میل که محققان خارجی به این نتیجه رسیدند رمدسیویر تاثیر چندانی روی دور کردن خطر مرگ در بیماران کرونایی ندارد. دیلی میل اما اساسا منبع مورد اعتمادی نیست و نباید گزارشهای آن را خیلی جدی گرفت. رمدسیویر داروی ضدویروسی است که ابتدا برای بیماری ابولا از سوی کشور آمریکا تولید شد و چینیها در شیوع کرونا از آن استفاده کردند.
پس از نتایج خوبی که در درمان بیماری بهدست آمد، چین این دارو را به ایران و چند کشور دیگر هدیه داد و نخستین بار در بیمارستان مسیح دانشوری برای بیماران کرونایی مورد استفاده قرار گرفت. ابتدا گفته میشد که این دارو در درمان بیماران تاثیر مثبتی نداشته اما به گفته محمدرضا هاشمیان متخصص بیماریهای عفونی بیمارستان مسیح دانشوری با فشار پزشکان این دارو در ایران تایید میشود و در پروتکل درمانی کشور قرار میگیرد. بعد هم شرکتهای ایرانی اقدام به تولید آن در داخل کشور کردند.
