روزنامه هفت صبح | هامر H1 قبل از آنکه در قامت خودرویی شهری و برای استفاده عموم وارد بازار شود، شاسیبلندی محبوب در ارتش آمریکا بود که به خوبی از پس طی کردن مسیرهای بیابانی طولانی در خاورمیانه درگیر جنگ خلیج فارس برآمده بود. در اوایل سال ۲۰۰۶ طبق آمار به دست آمده فقط ۲۵۰ عدد از ۱۰ هزار هاموی (نام قدیمی هامر) اعزام شده به عراق نابود شدند.
با علاقه آرنولد شوارتزینگر به خودروهای بزرگ و عضلانی، به خصوص این مدل که به صورت انحصاری توسط جنرال موتورز برای مصارف نظامی تولید میشد، هامر راهش را به خیابانها باز کرد. این خودرو با کمک موتور پرحجم ۶۶۰۰ سیسی دیزل خود توانایی تولید ۲۰۵ اسب بخار را در دور موتور ۳۴۰۰ دارد؛ همچنین تولید گشتاور ۶۰۰ نیوتنی در دور موتور پایین ۱۸۰۰ و انتقال آن به هر چهار چرخ، نشاندهنده قدرت خیره کننده این غول آمریکایی در آفرود بوده که نظر ارتش آمریکا را در خصوص سفارشهای متنوع از این خودرو جلب کرده است.
هامر H1 در مسیرهای خارج جادهای بسیار فوقالعاده عمل میکند. موتور این خودرو در ارتفاع بالایی از سطح زمین جای گرفته است تا بتواند به راحتی در رودخانهها هم حرکت کند. H1 به دلیل عرض زیاد، ثبات بالایی دارد و از بلندیهای ۲۲ اینچی (حدود نیم متر) به راحتی بالا میرود. همچنین این اتومبیل به سیستم کنترل باد لاستیکها مجهز است و راننده میتواند به دلخواه خود، باد لاستیکها را تنظیم کند. هامر مدل H1 از ویژگیهای منحصربه فردی برخوردار است.
رادیاتور آن در سطح بالایی قرار دارد و به جای استفاده از لاستیکهای معمولی در آنها، از رینگهایی با جنس آلومینیوم یا کائوچو استفاده شده؛ درنتیجه برای حرکت روی سطوح پرپیچ و خم مناسب است. این خودروی غولپیکر و حجیم آمریکایی میتواند با باک ۱۱۰ لیتری خود با هر بار سوختگیری، حدود ۶۰۰ کیلومتر را طی کند.
آمار تولید هامر H1 از ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۶ محدود بود و همین امر باعث شده که نتوان آن را به راحتی در خیابانهای آمریکا مشاهده کرد. در سال ۲۰۱۸، شرکت تیونینگ میل اسپک خودرویی مشابه هامر را با نام H1 و در تعداد پایین به بازار عرضه کرد که موتور ۶٫۶ لیتری هشت سیلندرش قادر به تولید ۵۰۰ اسب بخار بود و در سیستم تعلیق آن نیز تغییراتی صورت گرفته بود تا اسطوره هامر با عملکردی بهتر زنده شود.
توضیحات
*
توضیحات
*
