روزنامه هفت صبح ، بهنام مظاهری | بازار ریمیکس و ریمیکسبازی در دنیای موسیقی بازار عجیبی است. مارکتی که در سایه مارکت اصلی حرکت میکند و ساز و کار خودش را هم دارد. در دنیا بسیاری از تنظیمکنندهها به عمد پایشان را در مارکت موسیقی نمیگذارند و تنها به بیتسازی و ریمیکس آهنگهای روز میپردازند. دلیلش هم این است که این مارکت توان و انرژی کمتری از شما میگیرد اما در عین حال بهشدت سودآور است.
بسیاری از یوتیوبرهای حال حاضر از تعداد کلیکهای پای کارشان درآمدزایی میلیوندلاری دارند. آنها میتوانند هفتهای چند آهنگ ریمیکس کنند و در حد یک خواننده درآمد داشته باشند. در ایران هم چنین بازاری وجود دارد؛ اگرچه نه به حد و اندازه خارجیاش. اما بههرحال تنظیمکنندهها و دیجیهای زیادی وجود دارند که در سطح مقدماتی تا پیشرفته مشغول ریمیکس آهنگ هستند و از این راه گذران زندگی میکنند.
جالب اینجاست اینروزها بعضی آهنگها اول ریمیکسشان هیت میشود و بعد تازه مردم دنبال خواننده و کار اصلیاش میگردند. اینروزها اگر سری به سایتهای دانلود و پخش موسیقی بزنید، خواهید دید که چنلهای متعدد ریمیکس بیشترین کلیکخور را دارند. به همین دلیل است که سایتها اینروزها روی این چنلها مانور زیادی میدهند و آنها را در کتگوریهای مختلف قرار میدهند و جلوی چشم مخاطبان میگذارند. ریمیکسهایی که معمولا یکساعته هستند و تعداد زیادی از قطعات روز موسیقی ایران را در آنها پیدا خواهید کرد.
شما شاید بگویید حمید هیراد، حامد همایون، ماکانبند و… اینروزها موزیکشان هیت است و طبیعتا تعداد دیجیهایی هم که آهنگ آنها را ریمیکس میکنند بیشتر از هرکس دیگر است؛ از جهاتی درست میگویید. الان شما اگر «هر بار این درو» از ماکانبند را سرچ کنید، به تعداد زیادی ریمیکس از این آهنگ برمیخورید. اما اگر بخواهید درمجموع حساب کنید، سلطان ریمیکس ایران در حال حاضر کسی جز همایون شجریان نیست! باور نمیکنید؟
هر آهنگی از او را سرچ کنید، حداقل چند ورژن ریمیکس روی آن انجام شده. باورنکردنی است که یک خواننده سنتی رکورد بیشترین ریمیکس روی آهنگهایش را در ایران داشته باشد. همایون بهتنهایی تابهحال ورود به عرصه موسیقی الکترونیک را تجربه نکرده. کاری که برای یک خواننده سنتی سختتر از آن است که تصورش را بکنید. تا همینجایش هم در کارش جسارت زیادی بهخرج داده. بسیاری از طرفداران پروپاقرص موسیقی اصیل ایرانی از فرم جدیدی که در چند آلبوم اخیرش تجربه کرده، راضی نیستند و اعتقاد دارند او دیگر یک خواننده سنتی محسوب نمیشود. اما با تمام اینها همایون شجریان در چندسال اخیر تنها خواننده موسیقی ایرانی بوده که توانسته پای آهنگهایش را به گوشی و پخش طیفهای مختلف سنی و اجتماعی باز کند و جان تازهای در این موسیقی بدمد.
شاید هم به همین خاطر باشد که بسیاری از موزیسینهای آماتور تا حرفهای دوست دارند روی کار همایون بیت جدیدی خلق کنند و پای او را بهصورت غیرمستقیم به فرمهای دیگری از موسیقی هم باز کنند. همایون شجریان مسلما تا امروز متوجه این نکته شده و شاید به همین دلیل هم باشد که خودش مستقیما در فضای الکترونیک کاری تولید نمیکند. جداکردن صدای همایون از روی موسیقیاش کار سختی نیست. افکت خاصی روی صدایش نیست و برای همین هم جداکردن صدا از روی کارش نیاز به ترفندهای عجیب و غریب ندارد. عمده کارهای جدیدش را در فضایی خلوت میخواند و از این حیث هم که نگاه کنید، بستر مناسبی را برای یک ریمیکس درست و حسابی فراهم میکند.
