هفت صبح| با تساوی 3 -3 تیمهای اتریش و الجزایر در رقابتهای جامجهانی، آخرین امید ایران برای صعود به مرحله حذفی از دست رفت. تیم ملی ایران برای قرار گرفتن در بین بهترین تیمهای سوم گروههای مختلف و صعود به مرحله حذفی، به بردن یکی از دو تیم الجزایر و اتریش در تقابل با یکدیگر، پیروزی کارلوس کیروش با تیم ملی غنا یا شکست نخوردن ازبکستان برابر کنگو نیاز داشت.پیش از آغاز این رقابتها همه از احتمال 93درصدی صعود تیم ایران با 3 امتیاز حرف میزدند اما یک بار دیگر ثابت شد در فوتبال علم ریاضی و احتمالات کاربردی ندارد!
فوتبالدوستان ایرانی ابتدا خیلی روی کارلوس کیروش و تیم غنا حساب باز کرده بودند؛ غنا با یک برد مقابل پاناما و یک تساوی برابر انگلیس صعودش را قطعی کرده بود و در سوی دیگر کرواسی پس از یک برد مقابل پاناما و یک باخت مقابل انگلیس، برای صعود به کسب امتیاز در این بازی احتیاج داشت.در این بازی، در صورتی که غنا برابر کرواسی به پیروزی میرسید، تیم کشورمان میتوانست به عنوان یکی از تیمهای سوم برتر راهی مرحله حذفی و دور یکشانزدهم نهایی شود اما غنا 2 بر یک باخت تا اولین امیدمان نومید شود.
مسابقه ازبکستان و کنگو با توجه به تاثیرگذاری نتیجه آن در صعود کشورمان به مرحله حذفی، از اهمیت بالایی برخوردار بود. در صورتی که ازبکستان در این دیدار مساوی میکرد یا پیروز میشد، تیم کشورمان به عنوان یکی از 8 تیم برتر سوم راهی مرحله حذفی و یکشانزدهم نهایی میشد.فابیو کاناوارو و شاگردانش هم با نتیجه 3 بریک به حریف آفریقایی باختند تا دومین امید ایران هم به باد برود! آخرین امید ایران برای صعود به مرحله حذفی جامجهانی بازی اتریش و الجزایر بود. در صورتی که دیدار اتریش - الجزایر برنده داشت، ایران به عنوان یکی از تیمهای برتر سوم راهی مرحله حذفی میشد. اگر این مسابقه با نتیجه تساوی به پایان میرسید، هر دو تیم اتریش و الجزایر با 4 امتیاز بهعنوان تیمهای دوم و سوم از این گروه صعود میکردند و ایران حذف میشد که همین اتفاق نیز افتاد!
تساوی 3-3 اتریش و الجزایر احتمال 93درصدی صعود ایران را به باد داد تا احتمال 7درصدی تعیینکننده باشد.این درحالی است که با حذف تیم ملی ایران همه به یاد آفساید 5 سانتیمتری شجاع خلیلزاده برابر مصر، تصمیم مارسینیاک و اتاق VAR افتادند اما چه فایده؟ گاهی 5 سانتیمتر آفساید مانع یک پیروزی و صعود دراماتیک میشود و گاهی دیگر 93درصد برابر 7درصد هیچ میشود. به قول ظریفی فودبال همین است دیگر...!
الجزایر نه دنبال انتقام بود، نه صعود ایران و نه مسخرهبازی
آقای میثاقی! پای اسپانیا وسط بود
محمدحسین میثاقی مجری شبکه سوم سیما تساوی 3-3 الجزایر و اتریش را مسخرهبازی غیرطبیعی خواند. پس از پایان بازی ایران و مصر دوباره «اگر»های جدیدی مطرح شد؛ «اگر» غنا بتواند کرواسی را ببرد، «اگر» ازبکها به کنگو نبازند و «اگر» بازی اتریش و الجزایر برنده نداشته باشد و ابر و باد و مه و خورشید و فلک دست به دست هم بدهند، تیم ملی ایران به مرحله حذفی جامجهانی صعود میکند.شاید محمدحسین میثاقی و مجریان ورزشی یا حتی مردم فوتبالدوست ایرانی بیشتر از همه روی الجزایر حساب کرده بودند.
الجزایر که در جامجهانی 1982 اسپانیا زخم خورده تبانی اتریش و آلمان در رسوایی خیخون بود. 44 سال بعد از حذف از جامجهانی 1982 به خاطر تساوی اتریش مقابل آلمان غربی، الجزایر نهتنها دنبال انتقام از اتریش نبود، بلکه با عقل محاسبهگر، حتی پیروزی هم نمیخواست و در ناخودآگاه خود یک تساوی را جستوجو میکرد تا در دور بعد با سوئیس بازی کند نه اسپانیا! بازی الجزایر و اتریش در کانزاسسیتی از همان ابتدا زیر سایه یک معادله حساس برای ایران برگزار میشد. شاگردان امیر قلعهنویی بعد از سه تساوی در گروه G منتظر بودند تا در این مسابقه، یک تیم برنده از زمین بیرون بیاید.
تا دقیقه 3+90 همه چیز به سود ایران چرخید، ریاض محرز گل سوم الجزایر را زد و در آن لحظه اتریش در آستانه حذف بود اما کالادزیچ چند ثانیه بعد وارد زمین شد و با ضربه سری که آخرین پیچ داستان بود، نتیجه را 3-3 کرد. این نتیجه اتریش را به عنوان تیم دوم و الجزایر را به عنوان یکی از تیمهای سوم برتر راهی مرحله یکشانزدهم نهایی کرد و ایران را از جام کنار زد.معادله خیلی ساده و فوتبالی بود؛ الجزایر به دنبال بازی راحتتر با سوییس بود و دوست نداشت در مرحله بعدی به مصاف تیم قدرتمند اسپانیا برود. برای ریاض محرز و یارانش اهمیتی نداشت ایران حذف شود یا حتی انتقام رسوایی سال 1982 خیخون هم مهم نبود! الجزایر برای خودش بازی کرد، همانطور که اتریش هم برای خودش بازی کرد اما تیم ملی ایران دل به ساقهای الجزایر و اتریش بست که اشتباه بزرگی بود. مخلص کلام آنکه توهم توطئه یا تبانی الجزایر و اتریش را فراموش کنید و ببینید خودمان کجا اشتباه کردیم که حذف شدیم؟!
پشت پرده سخنرانی و شوآف در رختکن
جنگ پنهانی کاپیتانهای تیم ملی در جامجهانی
علیرضا جهانبخش مصدوم در حالی مسافر جامجهانی شد که گفته میشد برای جمع کردن رختکن تیم ملی عازم این رقابتها شده است! جامجهانی 2026 برای تیم ملی ایران به پایان رسید و حالا کسی نمیتواند نقدهای ما و دیگران را به حساب غرضورزی یا دشمنی با این و آن بگذارد. در طول برگزاری مسابقات جامجهانی 2026 و بازیهای تیم ایران، ویدیوهایی از رختکن کشورمان منتشر شد که نشان میداد احسان حاجصفی در ظاهر کاپیتان اول تیم ملی است!
لطفا تعجب نکنید! قبل از دیدار ایران و نیوزلند فیلم سخنرانی علیرضا جهانبخش در رختکن تیم آن هم قبل از بازی منتشر شد که تأملبرانگیز بود.
پیش از آغاز بازی ایران و بلژیک هم مهدی طارمی در رختکن تیم ملی برای بچههای ملیپوش صحبت کرد و از آنها خواست جلوی تیم بزرگ نترسند و فقط بدوند! حین مسابقات و وسط زمین یا قبل و بعد از آن هم به وضوح مشاهده میشد که مهدی طارمی سخنران و بزرگتر واقعی تیم ملی است. او بعد از بازیها بچههای تیم را به سبک کارلوس کیروش وسط زمین نگه میداشت و سخنرانی میکرد در حالی که... کسانی که از نزدیک دستی بر آتش فوتبال داشته یا کنار تیمهای مختلف ملی و باشگاهی کار کردهاند، به خوبی میدانند در رختکن تیم یا قبل و حتی بعد بازیها این کاپیتان اول است که برای بچهها حرف میزند.
احسان حاجصفی که مدت مدیدی به خاطر اختلاف برسر بازوبند کاپیتانی با مهدی طارمی(!) به تیم ملی دعوت نمیشد، در 37سالگی به همین که چهارمین جامجهانی خودش را تجربه کند راضی بود اما در باطن... در همین ارتباط شایعات و زمزمههای زیادی حین برگزاری مسابقات تیم ایران در جامجهانی به گوش رسید که به دلیل شرایط حساس تیم ملی در آن مقطع حساس کنونی(!) نادیده گرفتیم. آنچه بدان اشاره شد و جنگ پنهانی کاپیتانها و بزرگترهای تیم ملی در جامجهانی گوشهای از یک حقیقت بود که چند کاپیتان در یک رختکن نمیگنجند!
