دعوای شینا و سوده سر آلودگی هوا!
ناترازی انرژی، کمبود گاز، مازوت‌سوزی، وارونگی هوا، تعطیلی مدارس، مرگ و میر ناشی از آلودگی هوا و...
هفت صبح| خب تقریبا دو ماه از پاییز گذشته و راستش نگران همین عناوینی که در بالا پشت سر هم ردیف کردم بودم که چرا خبری از آنها نیست. چرا هیچ کس درباره مازوت‌سوزی و آلوده کردن هوا حرفی نمی‌زند. مثلا چرا خانم سوده نجفی رئیس کمیته سلامت شورای اسلامی شهر تهران نمی‌آید بگوید «این مازوت کوفتی» از دلایل مهم آلودگی هوای پایتخت است و بعد مثلا یقه شینا انصاری (این یکی خیلی شوربخت و بدشانس است چون مثلا میشود همه چیز را گردنش انداخت حتی خشکسالی...) را بگیرد و بگوید «شینا همه‌ش تقصیر سازمان حفاظت از محیط زیسته» و اجرای قانون هوای پاک پس چی شد؟ بعد شاهد پاسخ تند شینا به سوده باشیم و یک کاسه تخمه بیاوریم و بنشینیم یک دل سیر دعوا تماشا کنیم.(شوخی کردم).
نمایشگرهای نادان!
حتی میشود این آلودگی هوا را گردن این نمایشگرهای «کیفیت هوای تهران» انداخت. باور کنید یک بار که از مقابل یکی از آنها رد می‌شدم، در حالی که نفسم از آلودگی شدید هوا بند آمده بود، تابلوی نازنین داشت می‌گفت عمو «مجاز و هوا سالم» است. بعضی‌ها می‌گفتند که اینها آنلاین نیستند و به‌موقع به‌روزرسانی نمی‌شوند. حتی الان که این مطلب را می‌نویسم از سرنوشت حدود 17 تابلوی موجود نمی‌دانم که کار می‌کنند یا بلایی سرشان آمده.
باور کنید این دعوای آلودگی هوا خیلی دیر شروع شده. آن هم در این هیروویری و وسط جنگ. جمعه شب خبر آمد که هوای پایتخت آلوده است و برای تمامی شهروندان ناسالم. این نمایشگرهای ایستگاه‌های سنجش آلودگی هوا در مناطق چندگانه تهران هم در نوع خودش جالب است. مثلا منطقه ۱۹ تهران عدد ۱۷۲ بیشترین و ایستگاه ورد‌آورد در منطقه ۲۲ با عدد ۱۵۹ کمترین آلودگی را ثبت می‌کنند.
یا نمایشگر ایستگاه‌های شریف در منطقه ۲ عدد ۱۶۲، ایستگاه سلامت ۱۶۱، ایستگاه شهرداری منطقه ۱۱ هم عدد ۱۶۰ را نشان می‌دهند و باقی مناطق هم همینطور... بعد این شکلی است که مثلا وضعیت پاک اینقدر، قابل قبول فلان قدر، روزهای ناسالم برای گروه‌های حساس بهمان قدر است. ولی چیزی که در عمل و نتیجه‌گیری اساتید می‌بینیم این است که تعطیلی یا برای همه یا هیچکس!
طفلی دانش‌آموزان...
خب دوستان شما اینقدر زحمت می‌کشید و هوای مناطق 22گانه را تفکیک می‌کنید، چرا برای مدارس و ادارات هر کدام جداگانه تصمیم نمی‌گیرید! وقتی شاخص‌ها می‌گویند هوا ناسالم برای همه گروه‌های حساس و... است خب چرا این طفلی دانش‌آموزان را به مدرسه می‌فرستید و ریه‌های ظریف‌شان را پر از دود و سم می‌کنید؟! دیگر به این مسئله مضحک (از حرصم می‌گویم) که مثلا یک روز مهدکودک‌ها و پیش‌دبستانی‌ها را به خاطر آلودگی هوا تعطیل می‌کنید اما کلاس اولی‌ها را نه، کاری ندارم. می‌خواهم بدانم فرق این چند ماه تفاوت سن بین بچه پیش‌دبستانی با کلاس اولی چیست و ذرات معلق مثل سولفات‌ها و نیترات‌ها و آمونیوم و سدیم کلرید و کربن سیاه مثلا زورشان به ریه پیش‌دبستانی‌ها و کلاس اولی‌ها می‌رسد اما به سایر مقاطع ابتدایی نه؟!
آمارهای ناراحت‌کننده
این در شرایطی است که اخبار رسانه‌ها درباره هواشناسی را که مرور می‌کنی، غیر از آمارهای ناراحت‌کننده وزارت بهداشت چیزی نمی‌بینیم؛ مثلا در سال فلان تعداد مرگ در کشور به خاطر مواجهه با ذرات معلق را داشتیم و این اینقدر مرگ در روز و ساعت و... یا هزینه‌های درمان در بلندمدت به خاطر همین آلودگی هوا که به این مردم مظلوم تحمیل میشود.
شور آلودگی هوا درآمد
همه اینها را نوشتم و وقتی شور این آلودگی هوا درآمد، طبق روال هر سال خوراک رسانه‌ها هم خب جور میشود و برای پر کردن صفحات روزنامه و گرفتن بازدید در سایت‌ها با زدن تیترهای آنچنانی «مقصر آلودگی هوا کیست؟» دنبال موج‌سواری روی این موضوع می‌روند (البته که کاری هم از دست رسانه‌ها برنمی‌آید بس که گوش شنوایی هم نیست) و مسئولان عزیز هم باز لیست بلندبالای مقصران را ردیف می‌کنند و یاد فرسودگی حمل‌ونقل ناوگان عمومی در تهران می‌افتند.
یا آلودگی هوا را گردن این موتورسیکلت‌‌سوارهای بی‌نوا می‌اندازند. یا خودروهای سواری فرسوده حتی. یا خودروسازهای وطنی با آن تولیدات بزن‌در‌رویی و بی‌کیفیت‌شان. بعد سراغ نیروگاه‌ها و پالایشگاه‌ها و صنایع و مازوت‌سوزی می‌روند. آخر سر هم ضعف‌ها در آیتم‌ها و کنترل دقیق معاینه فنی تهران هم مقصر بعدی است. و خلاص... تا سال آینده و «همین آش و همین کاسه» خدا نگهدار...
