تنگی نفس یا انسداد ریه با خنده درمان میشود؟
خنده ممکن است به فعال کردن عضلات تنفسی و تشویق به بازدمهای عمیقتر کمک کند
هفت صبح| ممکن است خنده از تمرینات تنفسی دور به نظر برسد اما یک کارآزمایی بالینی کوچک، استفاده سیستماتیک از آن را در بیماران مبتلا به بیماری مزمن انسدادی ریه آزمایش کرد و بهبود قابلتوجهی در تنگی نفس در بین افرادی که آن را تمرین میکردند، مشاهده کرد و این اثر حتی پس از پایان برنامه نیز ادامه داشت. پس چگونه خنده به یک تمرین تنفسی تبدیل میشود؟
وقتی خنده به ورزش تبدیل میشود
این کارآزمایی در ترکیه روی بیمارانی که در بیمارستان شهر آنکارا بیلکنت تحت درمان بودند، انجام شد. این کارآزمایی شامل ۶۳ بیمار انسداد ریوی بود که به طور تصادفی به سه گروه ۲۱ نفره تقسیم شدند.گروه اول تمرینات تنفسی با لبهای جمعشده را تمرین کردند، تکنیکی که شامل دم از طریق بینی و سپس بازدم آهسته از طریق لبهای جمعشده است که به کند شدن تنفس و آزاد شدن هوای محبوس شده از ریهها کمک میکند.
گروه دوم تحت برنامه خندهدرمانی قرار گرفتند، در حالی که گروه سوم هیچ تمرین تنفسی اضافی انجام ندادند و به عنوان گروه کنترل استفاده شدند.خنده درمانی صرفا تماشای محتوای خندهدار یا انتظار برای خنده خودجوش نبود. این روش شامل مجموعهای از تمرینات ساختارمند، از جمله دست زدن ریتمیک، آوازخوانی و شبیهسازی موتورسواری یا غرش شیر و پس از آن تمریناتی برای ایجاد خنده خودجوش و سپس آرامش و تنفس آرام بود. هر دو گروه مداخله این تمرینات را به مدت 30 دقیقه، سه بار در هفته، طی هشت هفته انجام دادند و شرکتکنندگان از طریق تماسهای ویدیویی و پیامهای متنی تحت نظر بودند.
بهبود تنگی نفس
محققان شدت تنگی نفس، سلامت کلی و میزان وابستگی به مراقبت روزانه را قبل و بعد از برنامه اندازهگیری کردند.نتایج نشان داد بیمارانی که تمرینات تنفس لبهای جمع شده یا خنده درمانی را انجام دادند، در مقایسه با گروهی که این تمرینات را انجام ندادند، تنگی نفس کمتری را تجربه کردند.بهبود تنگی نفس یک ماه پس از پایان برنامه ادامه یافت و هر دو گروه بهبود سلامت کلی را نشان دادند. با این حال، هیچ تغییری در میزان وابستگی به مراقبت روزانه مشاهده نشد.
خنده چگونه میتواند کمک کند؟
گونکاگول آلدان، محققی که رهبری این مطالعه را برعهده داشت، معتقد است که خنده ممکن است به فعال کردن عضلات تنفسی و تشویق به بازدمهای عمیقتر کمک کند که همین میتواند برای بیمارانی که در تنفس مشکل دارند، مفید باشد. با این حال، مکانیسمهای دقیقی که ممکن است اثرات خنده درمانی را در بیماران مبتلا به انسداد ریه توضیح دهند، هنوز به طور کامل درک نشدهاند و این امر نیاز به تحقیقات بیشتر را برجسته میکند. علیرغم نتایج دلگرمکننده، این مطالعه به این معنی نیست که خنده میتواند جایگزین داروها یا سایر درمانهای بیماری مزمن انسدادی ریه شود.
