اگر اشتراک Google One را قطع کنید، چه بلایی سر داده هایتان می آید؟

به گزارش هفت صبح وقتی به این محدودیت برسید، دیگر نمی توانید عکس یا فایل جدید آپلود کنید، ایمیل در جیمیل بفرستید یا دریافت کنید، یا حتی سند جدید در Google Docs، Sheets یا Slides بسازید — و محدودیت های دیگری هم اعمال می شود.

اینجاست که طرح های اشتراک Google One معنا پیدا می کنند. این طرح ها فضای ذخیره سازی ابری بیشتر و چند مزیت دیگر را در ازای هزینه ماهانه ارائه می دهند. اما اگر مثلاً از ۱۰۰ گیگابایت فضای ذخیره سازی ابری گوگل از طریق یک طرح Google One استفاده می کردید و بعد تصمیم گرفتید اشتراک تان را لغو کنید، چه می شود؟ هنوز هم می توانید به فایل هایتان دسترسی داشته باشید یا بلافاصله حذف می شوند؟ بیایید ببینیم چه اتفاقی می افتد.

نگران نباشید، داده هایتان امن است (فعلاً)

اگر اشتراک Google One خود را لغو کنید، فضای ذخیره سازی اکانت شما به همان ۱۵ گیگابایت استاندارد که همه اکانت های رایگان گوگل دارند برمی گردد. اگر در زمان لغو اشتراک، داده های ذخیره شده تان از این ۱۵ گیگابایت بیشتر باشد، محدودیت های زیر اعمال می شوند:

• نمی توانید فایل یا پوشه جدیدی به Google Drive آپلود کنید.

• نمی توانید ایمیل جدیدی از طریق جیمیل تان بفرستید یا دریافت کنید.
• نمی توانید فایل جدیدی در Google Docs، Sheets، Slides یا سایر برنامه های مشابه گوگل بسازید.
• پشتیبان گیری خودکار عکس ها یا ویدیوهای جدید در Google Photos متوقف می شود.
• دسترسی به ویژگی های پریمیوم Google One مثل پشتیبانی پیشرفته یا مزایای خاص اعضا مثل Gemini Advanced (اگر جزو طرح قبلی تان بود) را از دست می دهید.

اما نکته مهم اینجاست: دسترسی به فایل های موجودتان را فوراً از دست نمی دهید. حتی اگر ۱۰۰ گیگابایت عکس و ویدیو در Google Photos ذخیره کرده باشید، هنوز می توانید آن ها را مشاهده، دانلود و حذف کنید. گوگل نه دسترسی به داده های موجودتان را محدود می کند و نه فوراً آن ها را پاک می کند.

با این حال، یک محدودیت زمانی وجود دارد. طبق اعلام صفحات پشتیبانی رسمی گوگل، گوگل این حق را برای خود محفوظ می دارد که اگر اکانت شما بیش از دو سال بالای محدودیت ذخیره سازی بماند، داده هایتان را حذف کند. این یعنی یک دوره تنفس قابل توجه دارید تا یا از داده هایتان جای دیگر پشتیبان بگیرید یا فضای مصرفی را به زیر ۱۵ گیگابایت رایگان برگردانید.

چه گزینه هایی دارید؟

در سناریوی بالا (بیشتر از ۱۵ گیگابایت بعد از لغو Google One)، اگر می خواهید بدون محدودیت از سرویس های گوگل مثل جیمیل، Photos و Drive استفاده کنید، دو گزینه اصلی دارید:

۱. فعال سازی مجدد Google One: ساده ترین راه این است که دوباره در یک طرح Google One مشترک شوید. پرداخت هزینه ماهانه بلافاصله محدودیت های ذخیره سازی را برمی دارد و عملکرد کامل سرویس های گوگل را به شما بازمی گرداند.

۲. کاهش فضای مصرفی: گزینه دوم این است که به اندازه کافی داده (از Drive، جیمیل و Photos) حذف کنید تا فضای مصرفی کل تان به زیر ۱۵ گیگابایت رایگان برسد. وقتی زیر محدودیت قرار گرفتید، می توانید دوباره ایمیل بفرستید و دریافت کنید، سند جدید بسازید و پشتیبان گیری عکس را از سر بگیرید (تا وقتی دوباره به سقف ۱۵ گیگابایت برسید). این کار ممکن است نیازمند مدیریت مداوم باشد تا دوباره از محدودیت عبور نکنید — و از تجربه شخصی می گویم که اصلاً فرایند خوشایندی نیست.

اگر به عملکرد کامل نیاز ندارید چطور؟

اگر تصمیم بگیرید دیگر نیازی به استفاده فعال از ویژگی های وابسته به ذخیره سازی سرویس های گوگل (مثل آپلود فایل یا دریافت ایمیل جدید) ندارید، لزومی ندارد فوراً کاری کنید. می توانید داده هایتان را همان طور که هست رها کنید، چون هنوز برای مشاهده و دانلود به آن ها دسترسی دارید. همان دوره تنفس دو ساله را دارید تا گوگل شروع به حذف محتوای تان کند. در این مدت می توانید هر فایل مهمی را به تدریج به سرویس های جایگزین یا حافظه محلی منتقل کنید.

سایر ارائه دهندگان هم محدودیت های خودشان را دارند

ارائه دهندگان ذخیره سازی ابری جایگزین زیادی وجود دارند، اما درست مثل گوگل، آن ها هم محدودیت های طرح رایگان دارند. مثلاً Microsoft OneDrive معمولاً ۵ گیگابایت فضای رایگان می دهد و Dropbox در طرح رایگان پایه اش ۲ گیگابایت ارائه می کند. هر دوی آن ها مثل گوگل، طرح های اشتراک پولی برای فضای بیشتر و ویژگی های اضافه دارند.

واقع بینانه اش این است که هیچ ارائه دهنده بزرگی گستره سرویس هایی را که گوگل با فضای نامحدود کاملاً رایگان ارائه می کند، ندارد. اگر حجم زیادی از داده ها دارید، مخصوصاً فایل های حجیم مثل عکس ها و ویدیوهایی که می خواهید بلندمدت نگه دارید، شاید باید به فکر ذخیره آن ها روی دستگاه های خودتان باشید.

این یعنی می توانید از هارد دیسک داخلی یا خارجی کامپیوترتان استفاده کنید، یا دستگاه Network Attached Storage (NAS) بخرید برای ذخیره سازی خانگی قوی تر. همچنین می توانید راه حل های پشتیبان گیری خودمیزبان (self-hosted) روی سخت افزار خودتان اجرا کنید، اما این کار به تلاش بسیار بیشتری برای نگهداری نسبت به یک راه حل میزبانی شده نیاز دارد.