دانشجوی دکترا در لباس قایقران
روایت مردی که تالاب انزلی را میشناسد
سبحان قاسمنژاد، دانشجوی ترم سوم دکترا، میراث خانوادگیاش را در تالاب انزلی ادامه میدهد. او که ۱۷ سال است قایقران است، از تضادهای عجیبی میگوید: «سرمایه یک ست قایق و موتور حدود ۵ میلیارد تومان است و هزینههای جاریاش ماهانه دهها میلیون که باعث می شود درآمد که ما به تعداد مسافر و قیمت بنزین وابسته است، به جایی نرسد!»
سبحان همچنین از تخریب عمدی تالاب خبر داده و هشدار میدهد: «عمق تالاب از ۵ متر به ۲ متر رسیده است. آتشسوزیهای مشکوک اتفاقی نیست؛ تالاب را خشک میکنند تا جای آن را به شالیزارها بدهند. حتی قایقهای جدید ما به دلیل ورود فاضلاب شهری و صنعتی، سریع لجن میگیرند و فرسوده میشوند.»
او در پاسخ به کسانی که میگویند «توریست به شمال نیایند»، لبخند تلخی میزند: «شمال ارث پدر ما نیست؛ توریستها حتی اگر یک نان بخرند، اقتصاد شهر را تکان میدهند.» سبحان در واقع در یک جنگ دوطرفه است: از یک سو با طمع سودجویان و آلودگی میجنگد و از سوی دیگر با هزینههای نجومی و نبود سهمیه بنزین.