سرمایه گذاری از سراجبار
آیا تا به حال به این فکر کردهاید که چرا یک جوان ممکن است میلیون ها تومان را برای خرید یک تکه کارت قدیمی یا یک کنسول بازی قدیمی پرداخت کند؟ شاید در نگاه اول این موضوع عجیب به نظر برسد، اما اگر دقیقتر بررسی کنیم، میبینیم که اینها صرفا «خرید» نیستند؛ بلکه تلاشی برای زنده نگه داشتن رویای «مالکیت» هستند.
اما در پس این جذابیتها، حقیقتی تلخ وجود دارد. دکتر حمید آصفی، جامعهشناس اقتصادی،معتقد است این اتفاق به این دلیل افتاده که دیگر کسی نمیتواند به راحتی خانه یا ماشین بخرد. بنابراین، غریزه «داشتن» به سراغ چیزهای کوچکتر میرود. به این معنا که وقتی فردی صاحب یک آپارتمان شدن ممکن نیست، داشتن یک وسیله خاص و کمیاب، همان حس «من هم چیزی دارم» را به جوان میدهد.
ترس بزرگ اینجاست که مبادا یادمان برود مهارتهای تخصصی را بیاموزیم و فقط به دنبال سودهای سریع و کوچک باشیم. اما در هر حال، این بازارهای خرد، تلاشی است برای اینکه جوانان در دنیایی که همه چیز گران شده است، بتوانند روی چیزی سرمایهگذاری کنند و احساس کنند که در حال پیشرفت هستند.
