در دل تاریکی و تبعید، دختری با سوزن و نخ رؤیایش را دوخت؛ نخهایی از رنج، طرحهایی از امید. فرشتهای که از حاشیهها برخاست، صحنه را به آغوش کشید و با هر نقش، روایتی تازه از درد و زیبایی را روایت کرد. فرشته حسینی، زنی که با هنر، زخمهایش را معنا کرد و به تصویر کشید.