با مطالعات جدید انجام شده رازهای جدیدی درباره روشهای مبارزه با پیری در کوسههای گرینلند فاش شده است. این گونه غولآسا که در اعماق آبهای اقیانوس منجمد شمالی و اقیانوس اطلس شمالی زندگی میکنند، میتوانند تا نیم قرن عمر کنند. این گونه دریایی هرسال تنها چند سانتیمتر رشد میکنند. علیرغم سرعت رشد آهسته آنها، طول این کوسهها به بیش از پنجمتر میرسد و اغلب بهعنوان شکارچی رأس در اکوسیستم خود عمل میکنند.
تفاوت کوسههای گرینلند با دیگر کوسهها چیست؟
کوسههای گرینلند در چند جنبه از دیگر کوسهها متمایز است. مهمترین تفاوت، طول عمر شگفتانگیز آن است. در حالی که بیشتر کوسهها تنها چند دهه عمر میکنند، این گونه میتواند بیش از ۴۰۰ سال عمر کند. مطالعهای در سال ۲۰۱۶ با استفاده از تاریخگذاری رادیوکربنی عدسی چشم این کوسهها نشان داد که عمرشان بین ۲۷۲ تا ۵۱۲ سال است—رکوردی که آنها را به طولانیعمرترین مهرهداران شناختهشده تبدیل کرده است. این طول عمر به متابولیسم کند و آبهای سرد زیستگاهشان نسبت داده میشود که روند پیری را آهسته میکند. برخلاف شکارچیان سریع مثل کوسه سفید بزرگ، کوسه گرینلند شناگری کند است و با سرعت تقریبی ۱.۲۲ کیلومتر در ساعت حرکت میکند. این کندی با مهارت پنهانکاری و کمین کردن جبران میشود، و آنها را به شکارچیانی بیصدا و مؤثر تبدیل میکند.
راز عمر کوسههای گرینلند چیست؟
بر اساس مطالعات جدید انجام شده در کشور سوئیس، بنظر میرسد که برخی از اعضای بدن این گونه نسبت به اثرات تخریبی افزایش سن، مقاوم هستند. برخی دیگر از اعضای بدن آنها نیز نسبت به آسیب دیدگی بافت بر اساس افزایش سن، مقاوم هستند. لیلی فاگ و همکارانش تخمین زدهاند که این گونه دریایی میتواند تا 400 سال عمر کند و دهههاست که راز عمر طولانی آنها کشف نشده است. آنها همچنین وضعیت بینایی کوسههای گرینلند را مورد بررسی قرار دادند و فرضیههای قبلی درباره کم بینا و یا نابینا بودن آنها را با بررسی بافت چشم، رد کردند. بافت چشم آنها نیز به واسطه سیستم ترمیم DNA شان، علائم پیری نداشته است. این سیستم میتواند خرابی بافت و مرگ سلولها را ترمیم کند. کوسههای گرینلند دارای بافت عدسی چشم منحصربهفردی هستند که در طول زندگی آنها بدون تغییر باقی میماند و تاریخ را حفظ میکند.
بررسی اعضای بدن کوسههای گرینلند
استراتژی ترمیم چشم مذکور ممکن است در همه اعضای بدن این کوسهها دیده نشود. با این وجود، محققانی که قلب این گونه را بررسی کردند ، متوجه شدند که بافت قلبها علائم زخم و فعالیت عادی ناشی از پیری را دارد. با این وجود، قلب این کوسهها به فعالیت عادی خود ادامه میدهند. با وجود اینکه دلیل اصلی آن مشخص نیست، اما بنظر میرسد که این کوسهها دارای هورمونهای محافظتی هستند که به قلب آنها در برابر عوارض پیری، کمک میرساند.
