فلور خواجه کرمانی، مدرس آشپزی ژاپنی، در گفت‌وگو با هفت صبح از تفاوت میان سوشی اصیل ژاپنی و نسخه‌ای که امروز در بسیاری از رستوران‌های ایران سرو می‌شود، می‌گوید. او توضیح می‌دهد که برخلاف تصور رایج، هویت سوشی به ماهی خام گره نخورده و برنج طعم‌دار، کیفیت مواد اولیه و تعادل مزه‌ها، پایه اصلی این غذای سنتی را شکل می‌دهند. به گفته او، انواع مختلف سوشی مانند نیگیری، ماکی، اوراماکی و تماکی هر کدام فلسفه و شیوه تهیه خاص خود را دارند و در ژاپن اصل بر سادگی، تازگی مواد اولیه و حفظ طعم طبیعی غذاست.

این مدرس آشپزی در ادامه به تغییراتی اشاره می‌کند که سوشی پس از ورود به بازار ایران تجربه کرده است. او معتقد است بسیاری از رستوران‌ها برای هماهنگی با ذائقه مشتریان ایرانی، از پنیر خامه‌ای، سس‌های متنوع، رول‌های سرخ‌شده و ترکیب‌هایی مانند مرغ یا میگوی سوخاری استفاده می‌کنند؛ تغییراتی که به افزایش استقبال مشتریان کمک کرده، اما فاصله قابل توجهی با نسخه سنتی ژاپنی ایجاد کرده است.

خواجه کرمانی همچنین درباره چالش‌های تهیه سوشی در ایران سخن می‌گوید و وابستگی مواد اولیه‌ای مانند برنج مخصوص سوشی، جلبک نوری، واسابی، سرکه برنج و بخشی از ماهی سالمون به واردات را یکی از عوامل اصلی افزایش قیمت این غذا می‌داند. او در پایان با تأکید بر نقش آموزش حرفه‌ای و استفاده از مواد اولیه باکیفیت، چشم‌انداز بازار سوشی در ایران را بررسی می‌کند و معتقد است هرچه آشپزها به استانداردهای اصیل آشپزی ژاپن نزدیک‌تر شوند، کیفیت نهایی نیز ارتقا خواهد یافت.