روزنامه هفت صبح| رضا عنایتی که پس از بازگشت تیم امید از بازیهای آسیایی در پاسخ به خبرنگاران مدعی شده بود که برخلاف نظر آنها، تیم امید نتیجه گرفته، بالاخره دیروز در برنامه تلویزیونی ورزشگاه شرکت کرد و درباره نتایج این تیم مفصل حرف زد. راستش ما در همان مقطع به اندازه کافی در این باره نوشتهایم و هر حرفی تکرار مکررات است اما وقتی میبینیم ایشان همچنان روی مواضع خودشان پافشاری میکنند، حرص میخوریم و مجبور میشویم یک چیزهایی را به ایشان یادآوری کنیم.
ایشان البته در همان ابتدای صحبتهایشان بابت اتفاقات تیم امید عذرخواهی کردند اما در ادمه گفتند: «در هر ۲ تورنمنت روی خوش فوتبال با ما نبود. وقتی نیروی جوانی بر عقل و منطق غلبه کند، مسائل غیرقابل پیشبینی رخ میدهد.» یعنی همه چیز تیم اوکی بوده و فقط روی خوش فوتبال با ما نبود که باعث شد از مسابقات انتخابی المپیک در همان مرحله اول حذف شویم و در بازیهای آسیایی هم به هنگکنگ ببازیم و کنار برویم!
او درباره حذف از انتخابی المپیک به دلیل کارتهای زیاد گفت: «اتفاقاتی رخ داد که بازیکنان بیتجربه ما کارت نگرفتند و کاملا نفرات باتجربه دچار اشتباه شدند. این خیلی عجیب است. شاید به خاطر شرایط بازی ضربان قلب و هیجانشان بالا رفته بود. یک مربی در این زمینه نمیتواند کار زیادی انجام بدهد زیرا فقط میتواند آگاهی داده و کار تمرینیاش را انجام بدهد.»
واقعا بازیکنانی که در لیگبرتر و لیگ قهرمانان آسیا هم بازی کردهاند، چرا در بازی مقابل افغانستان باید هیجان و ضربان قلبشان بالا برود؟ چرا فکر میکنید مربی نمیتواند در این زمینه کاری انجام بدهد؟ مربی فقط باید ترکیب بچیند و تعویض کند و کنار زمین داد و فریاد کند؟ مدیریت کردن بازیکنان برای کارت نگرفتن در بازیهای آسان اینقدر کار سختی است؟
واقعا وقتی سرمربی یک تیم حتی در همین مقدار هم مسئولیتش را نمیپذیرد و به کوتاهیاش اعتراف نمیکند، دیگر نمیتوان انتظار داشت درباره مسائل فنی صحبت و اشتباهاتش را قبول کند. کلا حرف زدن در این باره بیفایده است. این آخرین مطلب ما در این ستون درباره تیم امید و رضا عنایتی بود.
بالاخره زشت بود یا طبیعی آقا جواد؟
هیچ کس از ماجرای درگیری لفظی و جر و بحث بین سروش رفیعی و محمدحسین کنعانیزادگان در بازی با استقلال تاجیکستان دفاع نکرده است. حتی شهاب زاهدی که به نظر میرسید دارد از آنها میخواهد که به جر و بحث خاتمه بدهند، کلا منکر ماجرا شده و مدعی شده که فقط داشته تاکتیک و برنامه تیم را به سایر بازیکنان انتقال میداده!
یحیی گلمحمدی هم با تعویض هر دو بازیکن در بین دو نیمه، آنها را جریمه کرد و خب واقعا جایی برای تکذیب و دفاع از این اتفاق وجود نداشت. اما جناب جواد خیابانی در برنامه تلویزیونی سلام صبح بخیر خطاب به مجری برنامه گفت: «همین الان اگر دو تا دروازه در این استودیو بگذاریم و با هم بازی کنیم، دعوایمان میشود! فوتبال همین است!»
او در ادامه از تصمیم یحیی در تعویض این دو بازیکن هم دفاع کرد اما با ادبیاتی نهچندان زیبنده گفت: «یحیی کار قشنگی کرد که گوش هر دوی آنها را پیچاند و تنبیه انضباطی کرد و تمام شد. میدان مسابقه است و هر اتفاقی ممکن است رخ بدهد.» او بعد از صحبتهای مجری برنامه ناگهان نظرش درباره این اتفاق عوض شد و گفت:
«کار زشتی بود که در زمین مسابقه انجام شد که با یک کار قشنگ تمام شد.» او حرفهایش را زد ولی ما بالاخره نفهمیدیم این یک اتفاق طبیعی بود که افتاد و فوتبال همین است یا اینکه یک اتفاق زشت بود! او جوری صحبت میکرد که انگار رسانهها و بعضی از هواداران معتقدند بین این دو نفر پدرکشتگی وجود دارد و نباید به آن پر و بال داد!
اما واقعا کسی چنین اعتقادی ندارد. دلیل درگیری این دو نفر، زدن ضربه کاشته بود و این چیزی است که قطعا توسط سرمربی قبلا مشخص شده و بازیکنان میدانند در کجای زمین چه کسی مسئول زدن ضربات ایستگاهی است. اصلا هم طبیعی نیست که دو نفر از یک تیم برسر زدن ضربه ایستگاهی با هم جر و بحث کنند. شما هم لطفا نه ماجرا را عادی و طبیعی جلوه بده و نه درباره آنها جوری صحبت کن که انگار بچه مدرسهای هستند و یحیی هم معلمی است که باید گوش آنها را بپیچاند!
