روزنامه هفت صبح| اگر کسی بعد از دیدن لحظه جنجالی بازی پرسپولیس و گلگهر و مشخص شدن واقعیت، خودش را به ندیدن بزند و مدعی شود که هنوز مشخص نیست و نمیتوان با قاطعیت مدعی گل شدن توپ شد، یعنی یا واقعا چشمهایش مشکل دارد، یا تعصب کورش کرده یا از چیزی میترسد! درباره جناب کمک داور بازی پرسپولیس و گلگهر، به نظر میرسد هیچ کدام از گزینهها صدق نمیکند. او قطعا تستهای پزشکی را پشت سر گذاشته و سلامت چشمهایش تایید شده است.
تعصب هم بعید است اینقدر تابلو و به منطق باشد! واقعیت این است که به گزینه آخر هم نمیتوانیم خیلی فکر کنیم. خود کمک داور مصاحبه و اعلام کرده که بعد از این اتفاق شمارهاش در فضای مجازی پخش شده و پیامهای تهدید و فحاشی و توهین زیادی دریافت کرده است. خود این اتفاق ترسناکی است و ترس از اعتراف به واقعیت در مقابل این، واقعا ترس کوچکی است.
حتی اگر فکر کنیم که جناب کمک داور میترسد به اشتباهش اعتراف کند و محروم شود، باز هم درست نیست. چون صحنه آنقدر واضح است که اصلا اعتراف کردن یا نکردن جناب کمک داور تاثیری در تصمیم کمیته داوران نخواهد داشت. پس واقعا دلیل انکار کردن واقعیت به این بزرگی و شفافی چیست؟
وقتی بیشتر فکر کنیم، به این نتیجه میرسیم که دلیلش همان چیزی است که در خیلی از مدیران و تصمیمگیران دیده میشود. یعنی فرار از «مقصر شناخته شدن» وقتی مربیان تیمهای ما هیچ وقت اشتباهاتشان را گردن نمیگیرند و ضعفهای فنی تیمشان را به زمین و زمان ربط میدهند تا خودشان را تبرئه کنند، چرا کمک داور ما نباید این کار را بکند؟
وقتی او میبیند که این شیوه خیلی هم جواب داده، معلوم است که خودش هم از آن استفاده میکند. وقتی سرمربی تیم امید ما بعد از دو افتضاح توی چشم همه نگاه میکند و میگوید تیمش موفق شده، چرا از کمک داور انتظار داریم که به اشتباه و ضعفش اعتراف کند و بگوید من اشتباه کردهام؟ آن هم وقتی اشتباهش میتوانست تا پایان بازی جبران شود و خیلی هم روی نتیجه تاثیر نگذارد؟
فکر مساوی شدن همه چیز را کردهاید اساتید؟
با رای کمیته انضباطی، پرسپولیس به دلیل تخلف از قوانین نقل و انتقالات و برعهده گرفتن مالیات قرارداد گئورگی گولسیانی به کسر یک امتیاز محکوم شد. درباره این حکم حرف زیاد است، درست مثل حکم سپاهان و حکمی که برای استقلال صادر نشده اما نکته این است که با این حکم، پرسپولیس هم مثل استقلال 12 امتیازی شد و برای تعیین صدرنشین فعلی جدول باید به سراغ دیگر فاکتورها، مثل بازی رودررو، تفاضل گل، گل زده و دیگر قوانین موجود برویم. به شکل عجیبی پرسپولیس و استقلال در این فاکتورها هم با هم برابر هستند.
هنوز با هم بازی نکردهاند، گل زده و گل خورده آنها هم برابر است و طبعا تفاضل گل آنها هم یکی است و واقعا تعیین صدرنشین فعلی لیگ با این شرایط ممکن نیست. البته یکی از سایتهای معتبر ورزشی اعلام کرده که با در نظر گرفتن ترتیب حروف الفبا، استقلال صدرنشین لیگ خواهد شد! این اتفاق میتواند هشداری برای پایان فصل باشد. البته که احتمال اینکه در پایان فصل، شرایط دو تیم دقیقا و در همه فاکتورها یکی باشد خیلی کم است اما محال هم نیست.
احتمال مساوی شدن دو دربی در مجموع هم اصلا احتمال ضعیفی نیست و واقعا ممکن است در پایان فصل دو تیم مختلف، در همه چیز با هم برابر باشند، آن هم نه فقط برای قهرمانی، بلکه مثلا برای مسائلی مثل کسب سهمیه آسیایی و سقوط به لیگ یک. اینجا دیگر نمیتوان شوخی ترتیب حروف الفبا را مطرح کرد و به خاطر ترتیب حروف الفبا، یک تیم را قهرمان کرد و یک تیم را نایب قهرمان، یک تیم را از سهمیه آسیا محروم کرد و سهمیه را به دلیل حروف اول اسمش به تیم دیگری داد
و در نهایت به دلیل اینکه حرف اول یک تیم در جدول حروف الفبا بعد از یک تیم دیگر است، آن تیم را به دسته اول فرستاد و این یکی را در لیگبرتر حفظ کرد. باید سازمان لیگ برای قرار نگرفتن در این شرایط قانون را مشخص و ابلاغ کند. نباید هیچ خلأ قانونی در این زمینه وجود داشته باشد و بعد از قرار گرفتن در چنین شرایطی، تازه کاسه چه کنم به دست بگیرد. این یک هشدار بزرگ و جدی است.
