روزنامه هفت صبح، فاطمه رجبی| کاروان ایران در بازیهای آسیایی هانگژو با مدال برنز سارا بهمنیار در روز آخر، با ۱۳ طلا، ۲۱ نقره و ۲۰ برنز و قرار گرفتن در رده هفتم جدول مدالها، به کار خود پایان داد تا بعد از بازیهای آسیایی ۲۰۰۲ بوسان، ضعیفترین عملکرد ۲۰ سال گذشته را از نظر جایگاه تیمی به ثبت برساند. در واقع با وجود رقمخوردن برخی پیروزیهای بیسابقه مثل مدال تیمی پینگپنگ و شطرنج و تک مدال ژیمناستیک، مرغوبیت و تعداد مدالهای ایران به نسبت دورههای قبلی افت قابل توجهی داشته
و برای اولین بار در چهار دوره گذشته کاروان ایران نتوانسته ۲۰ مدال طلا کسب کند. به طور مثال در دوره گذشته بازیهای آسیایی در جاکارتا اندونزی، ایران در هر کدام از رشتههای وزنهبرداری، تکواندو، دوومیدانی، کبدی و کاراته موفق به کسب دو مدال طلا شده بود. اما در این دوره فقط در کاراته و دوومیدانی، یک مدال طلا به دست آمد. عدهای مشکلات مدیریتی را دلیل اصلی رقم خوردن این ناامیدی میدانند پس بد نیست ببینیم تیمهایی که نتایجی بسیار کمتر از انتظار رقم زدند با مدیریت کدام چهرهها راهی بازیهای آسیایی شده بودند.
این تیم از پیش باخته
تیم فوتبال امید ایران یکی از ناامیدکنندهترین نتایج را در بازیهای آسیایی به دست آورد تیمی که برای اولین بار در تاریخ بازیهای خود با هنگکنگ مغلوب شد.از مدیران میانی و رده پایین که مسئولیت تیم فوتبال امید را بر عهده دارند که بالا برویم به رئیس فدراسیون فوتبال میرسیم، مهدی تاج، کسی که در بازی مقابل هنگکنگ حاضر بود و بعد از شکست ناباورانه از شدت ناراحتی حتی جواب خبرنگاران را نداد و صحنه را ترک کرد.
او که ۶۴ ساله است علاوه بر مدیر فوتبالی بودن بین مدیران صنعت فولاد هم شناخته شده است و ذی نفوذ محسوب میشود چرا که از سال ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۴ در سمت معاونت فروش و عضو هیات مدیره شرکت فولاد مبارکه اصفهان بودهاست. تاج سابقه عضویت در هیات مدیره باشگاههای ذوب آهن اصفهان و سپاهان اصفهان و فجر سپاسی شیراز و باشگاه فوتبال پرسپولیس را دارد و همچنین مدیرعامل باشگاه سپاهان هم بوده.
بدون مدال بعد از ۲۰ سال
تیم ملی بسکتبال هم برای اولین بار در ۵ دوره اخیر مسابقات هیچ مدالی نگرفته است تا این رشته پس از چهار دوره، در کسب مدال ناکام بماند. تیم بسکتبال سه نفره هم که در دوره گذشته صاحب برنز شده بود، در این دوره از رقابتها حذف شد. ریاست فدراسیون بسکتبال را یک جوان دهه شصتی بر عهده دارد که حالا زیر سنگینترین فشارها است.
جواد داوری که درست ۴۰ سال دارد و از حدود دو سال پیش ریاست فدراسیون بسکتبال را بر عهده گرفته سابقه بازی در تیم بسکتبال فولاد ماهان سپاهان را دارد. او قبل از بازیهای هانگژو هم زیر انتقاد بود تا جایی که حدود یک ماه پیش افشین رضاپور، پیشکسوت بسکتبال درباره او گفت:« جواد داوری بازیکن بود و با این استانداردها آشناست اما چرا عمل نمیکند جوابی به جز بدهی و ادای دین به حلقه محدود دوستانش ندارد…»
تیرهایی که به هدف نخورد
یکی از تیمهایی که بیشترین ناامیدی را رقم زد تیم ملی تیراندازی ایران بود مخصوصا عنوان بیستوششمی جواد فروغی که سابقه قهرمانی المپیک را دارد حیرت زیادی به وجود آورد.تنها یک برنز دستاورد تیم عریض و طویل تیراندازی بود. مدت قابل توجهی است که از گوشه و کنار فدراسیون تیراندازی انتقادهایی نسبتبه کمبود امکانات و تجهیزات شنیده شده است. مرتضی قربانی رئیس فدراسیون تیراندازی مدتی پیش در مصاحبهای گفته بود که کسب مدال در تیم امیدوار است چون تیم تیراندازی ایران نه تنها نسبت به قبل افت نکرده بلکه بهتر هم شده است.
البته او در همان صحبتها تایید کرده بود که تیم مشکلات تجهیزات دارد به خصوص در بخش سلاح: «سلاحی که در دست هندیها، کرهایها و ژاپنیهاست را با سلاح ورزشکاران خودمان مقایسه کنید، واقعاً ١٨٠ درجه تفاوت دارد….. تحریم خصمانه آمریکا برای ما مشکل ایجاد میکند در حالی که سلاح ورزشی نباید مورد تحریم قرار بگیرد. ما برای تهیه تجهیزات با مشکلات زیادی جهت خرید، انتقال، ورود، گمرک و … مواجه میشویم.»
قربانی یکی از روسای فدراسیون نظامی است که 66 سال دارد و در حال حاضر علاوه بر ریاست فدراسیون تیراندازی، مشاور رئیس ستاد کل نیروهای مسلح و مشاور عالی فرمانده کل سپاه پاسداران هم هست. او که با درجه سرتیپی سابقه طولانی در جنگ ایران و عراق دارد سه نشان نظامی مهم به دست آورده: نشان درجه یک فتح، نشان درجه دو فتح، نشان درجه سه فتح اما غیر از امور نظامی او را در دورهای 4ساله از 1376 تا 1380 به عنوان مشاور رئیسجمهور در امور ایثارگران دیدهایم.
فقط دو مدال برنز
تیم ملی شمشیربازی یکی دیگر از تیمهایی بود که ضعیفتر از انتظارها ظاهر شد و پرونده شمشیربازی ایران در این دوره از بازیها با دو برنز ( برنز انفرادی محمد رهبری و برنز تیمی) بسته شد. شمشیربازی سابر ایران در دوره گذشته، یک برنز انفرادی و یک نقره تیمی گرفته بود. این نتیجه در حالی رقم خورد که بعضیها حتی انتظار شگفتیآفرینی از این تیم داشتند. در نهایت همانطور که انتظار میرفت انگشت اتهام به سمت مدیریت در فدراسیون شمشیربازی گرفته شد.
پورسلمان 48ساله که ورزشکار و داور بینالمللی شمشیر بازی است حدود هشت ماه است که رئیس فدراسیون شمشیر بازی است در حالی که قبلا سرپرست بود. او از سال 82 تا 88 هم نایب رئیس فدراسیون بوده و عناوین زیادی در حوزه مدیریت ورزشی دارد اما در تمام سالهای گذشته به بعضی از انتخابها و تصمیمهایش انتقاد وارد بوده است مانند تصمیمهایی که در حاشیه بازیهای هانگژو گرفت اما او هم در دورههایی از بازیکنها انتقاد داشته مثلا در بازیهای جامجهانی گفت که بازیکنان جسارت لازم را نداشتهاند.
باز هم ناامیدکننده
تیم بوکس ایران هم نتایج تلخی گرفت البته این اولینبار نیست که تیم ملی بوکس دست خالی رویدادهای بینالمللی را ترک میکند. ناکامی تیم ملی بوکس ایران در رقابتهای آسیایی هانگژو وقتی کامل شد که سید شاهین موسوی کاپیتان تیم ملی بوکس هم برابر حریف تاجیکی شکست خورد و به این ترتیب دانیال شهبخش،علی حبیبینژاد،طوفان شریفی و شاهین موسوی حذف شدند . روحالله حسینی با ۴۵ سال سن بوکسور بازنشسته ایران است و به عنوان ورزشکار کارنامه ورزشی خوبی دارد؛
از دریافت مدال طلای سنگین وزن قهرمانی آسیا در ویتنام تا مدال برنز بازیهای آسیایی ۲۰۱۰. او که از تیرماه ریاست فدراسیون بوکس را بهعهده گرفته اما سال ۱۳۹۴ نایبرئیس فدراسیون و مدیر تیمهای ملی و رئیس کمیته فنی بوکس ایران بوده است بنابراین هم سابقه ورزشی و هم سابقه مدیریتی در بوکس دارد به همین دلیل انتقادهای تندتری به او میشود و بخش عمده انتقادها هم نسبت به انتخاب سرمربی برای تیم است که کارشناسها میگویند باید مربی خارجی مسئولیت تیم ملی بوکس ایران را به عهده بگیرد چون در داخل کشور گزینه مناسبی نیست اما به این درخواست چنانکه باید و شاید توجه نمیشود.
پایانی شبیه کابوس
سراغ تیم ملی جودو که برویم اوضاع واقعا دردناک میشود. تیم ملی جودوی ایران با سه نماینده در بخش مردان یعنی ابوالفضل محمودی،مهدی فتحیپور و قاسم باغچقی و یک نماینده زن یعنی مریم بربط بعد از چهار سال تعلیق در بازیهای آسیایی هانگژو حضور پیدا کرده بود اما در نهایت نه تنها بدون کسب مدال به کار خود خاتمه داد بلکه کلاً موفق به کسب دو پیروزی شد تا پرونده این ورزش برای ما به شکل تلخی به پایان برسد.
برای اینکه بفهمید چه بر سر جودو آمده بد نیست بدانید که تیم ایران در بازیهای آسیایی سال ۲۰۰۲ موفق شده بود ۵ مدال بگیرد، یک طلا، یک نقره و سه برنز. این در حالی است که وقتی اواخر ماه گذشته رفع تعلیق جودوی ایران قطعی شد آرش میراسماعیلی، رئیس فدراسیون با بغض و شادی گفت که ما در زمان تعلیق هم افتخارآفرین بودهایم و حالا دوباره به دنیا سلام خواهیم کرد اما خیلیها ضعف مدیریت او و کم تجربه بودنش را یکی از دلایل وضعیت امروز جودو میدانند. او که ۴۳ ساله است خودش دو مدال طلا و دو مدال برنز جهانی دارد، اسم میراسماعیلی به دلیل امتناع از بازی مقابل حریف اسرائیلی در حالی که شانس طلای بازیها بود، سر زبانها افتاد.
میراسماعیلی از زمان مسابقات جهانی کوراش که در لرستان برگزار شد به شکل جدی درگیر حاشیه شد و از سوی اتحادیه جهانی کوراش به مدت ۵ سال از هرگونه فعالیت در این رشته محروم شد. بعدتر در سال ۹۹به عنوان مشاور رئیس فدراسیون و رئیس کمیته فرهنگی انتخاب شد اما هر از چندی جنجالی حول محور او درست میشد، حتی در مرداد همین امسال گفته میشد که او با شکایت خصوصی از ریاست فدراسیون تعلیق شده اما کمی بعد تبرئه شد و به فدراسیون برگشت .
غیر از این حاشیهها، عملکرد میراسماعیلی هم به عنوان یک مدیر همیشه مورد انتقاد بوده تا جایی که درست یکسال پیش خسروینژاد، مربی سابق تیم ملی جودو در گفتوگو با تسنیم گفت که او سه ستاره تیم ملی جودو را فراری داده و این رشته را هم با خاک يكسان کرده است. شاید نتایجی که تیم ایران گرفت باعث شود که خیلیها دوباره انتقادات از میراسماعیلی را مرور کنند.
پایان بدون یک طلا
یکی دیگر از تیمهایی که امیدهای زیادی را ناامیدکرد تیم ملی تکواندوی مردان ایران بود که بدون گرفتن حتی یک مدال طلا به کار خودش در هانگژو خاتمه داد و به مدال نقره سلیمی اکتفا کرد. تکواندو هم در مسابقات اخیر نشان داده که از روزهای طلایی خودش فرسنگها فاصله گرفته و خیلیها این را به مدیریت هادی ساعی ربط میدهند اگرچه او خودش همه چیز را گردن داوری میاندازد و میگوید داورها تیم ایران را سر بریدهاند.
ساعی ۴۷ساله که پرافتخارترین ورزشکار ایرانی در تمام دورههای بازیهای المپیک است در دو دوره هم عضو شورای شهر تهران بود در تمام دوران بعد از ورزشش با انواع حاشیهها دست و پنجه نرم کرده و حالا در نزدیک به دوسالی که به عنوان رئیس فدراسیون تکواندو حضور دارد هم همیشه در معرض انتقاد بوده است.
