روزنامه هفت صبح| 3 روز دیگر لیگ بیست و سوم استارت میخورد. امیدوار بودیم وقتی دوره جدید لیگبرتر شروع میشود، اتفاقات مثبتی رخ داده باشد و همه چیز حرفهایتر برگزار شود. اما ظاهرا این فقط یک امید واهی است! به همین برنامه هفته اول نگاه کنید. بالاخره مشخص شد که بازی صنعتنفت و استقلال در ورزشگاه تختی آبادان برگزار خواهد شد اما دوستان زحمت کشیدهاند و اعلام کردهاند که حضور تماشاگران در این مسابقه منوط به تایید ایمنی سکوها از سوی نظام مهندسی و مراجع ذیصلاح است.
همچنین طبق ادعاهای مهدی تاج درباره وضعیت حضور زنان در ورزشگاهها، قاعدتا نباید مشکلی برای حضور هواداران زن در استادیوم آزادی برای تماشای بازی پرسپولیس و آلومینیوم اراک باشد اما هنوز دوستان در این باره اطلاعرسانی نکردهاند! البته دیروز مهدی تاج اعلام کرد ورود زنان مصوبات لازم را گرفته و حالا تنها مشکل ورزشگاهها هستند و حتی ممکن است به همین دلیل شروع فصل جدید، یکی دو روز به تاخیر بیفتد.
اما سوال این است که وقتی دوستان از پایان دوره قبل تا امروز نزدیک به دو ماه و نیم فرصت داشتند که همه این موارد را بررسی و مشخص کنند، چرا همه چیز را به دقیقه 90 و وقتهای تلف شده موکول میکنند؟ یا درباره همین ورزشگاه تختی آبادان دقیقا چه مشکلی داشت که اعلام وضعیتش تا دیروز طول کشید و اصلا نسبت به فصل گذشته و چند فصل اخیر، چه پیشرفتی کرده که مجوز برگزاری بازی میگیرد؟
دوستان در سازمان لیگ، دقیقا درگیر کدام مشکل این ورزشگاه بودند که قبلا وجود نداشت، چون تا فصل گذشته در این ورزشگاه بازیهای لیگبرتر برگزار میشد! و مشکل چطور حل شده که مجوز برگزاری بازی صادر شده اما بدون تماشاگر؟ ماجرا فقط ورزشگاه تختی آبادان نیست و همه میدانند که اگر قرار به بررسی و صدور مجوز باشد، حتی در ورزشگاه آزادی تهران هم نباید بازی برگزار شود اما خب دوستان سالهاست به این جور کار کردن عادت کردهاند و فعلا همین است که هست!
کاش درباره قراردادها هم به اندازه پرینتر حساس بودید!
از وضعیت ناامیدکننده باشگاه استقلال زیاد نوشتهایم. البته بیشتر درباره وضعیت فنی و داخل زمین این تیم. شاید همین وضعیت بحرانی باعث شده که گاهی خبرهای عجیبی درباره این باشگاه منتشر شود. دو روز پیش بود که خبر رسید یکی از افرادی که مبلغی را از آبیها طلب داشته، وارد ساختمان باشگاه شده و کامپیوتر و چاپگر را با خود برده است!
استقلالیها هم که باید قرارداد یکی از بازیکنان جدید خود را ثبت میکردند و به دلیل عدم وجود رایانه و پرینتر در ساختمان باشگاه، مجبور شدند تا برگههای قرارداد را در مکانی خارج از باشگاه تایپ و چاپ کنند. این خبر البته چند ساعت بعد تکذیب شد. ظاهرا واقعیت ماجرا این بوده که پرینتر مورد اشاره در کمپ ناصر حجازی مورد استفاده قرار میگیرد و برای تعمیر ابتدا به باشگاه میرود
و در ادامه بعد از تعمیر از ساختمان باشگاه خارج میشود و این ذهنیت برای برخی ایجاد میشود، فردی که از باشگاه با پرینتر خارج شده طلبکار است و دستگاه را به جای طلب از باشگاه استقلال برداشته اما واکنش باشگاه استقلال به این خبر هم جالب بود. فرشید سمیعی، عضو هیات مدیره استقلال در این باره گفته:
«باشگاه استقلال حراست دارد و وقتی قرار است چیزی از باشگاه خارج شود باید با مجوز باشد. هیچ چیزی حتی یک سوزن، بدون هماهنگی از باشگاه استقلال خارج نمیشود.» قطعا که باید همین گونه باشد که حتی یک سوزن هم با هماهنگی حراست، خارج شود اما خوب است که دوستان در عمل هم همین قدر قاطع باشند و فقط حرف و ادعا نباشد. ماجرا فقط در حد ورود و خروج اموال باشگاه مثل پرینتر یا سوزن نیست.
در این باشگاه باید حتی حساب یک ریال هم مشخص باشد اما خب همه میدانیم که اینگونه نیست. در همین یکی دو فصل اخیر، چقدر ابهامات مالی به وجود آمد که هنوز هم نتیجهاش مشخص نیست؟ آن افزایش سرسامآور قراردادها با چه مجوزی صورت گرفت که امروز باشگاه را فلج کرده است؟ کاش دوستان در این باره هم به اندازه پرینتر و سوزن حساس بودند.
