روزنامه هفت صبح | با اینکه دختر باد ایران در مسابقات بازیهای اسلامی در ترکیه مدال نقره گرفت و دو بار رکورد ملی را شکست، اما هیچکدام از رکوردهایش در فدراسیون جهانی ثبت نشد. روز اول و در مسابقات مقدماتی، فرزانه فصیحی رکورد ۱۱ثانیه و ۳۰صدمثانیه را ثبت کرد تا رکورد ۱۱ و ۴۴صدمثانیه خود را بشکند، اما باد غیراستاندارد، مانع ثبت این رکورد شد.
باد در روز مسابقه با سرعت بیش از ۲ متر بر ثانیه وزید و این رکورد کنسل شد. دیروز هم خبری منتشر شد مبنی بر اینکه هیچکدام از رکوردهای فصیحی ثبت نشده است. گویا در روز فینال به دلیل مشکلات فنی، دستگاه ثبت رکورد از کار افتاده و رکورد ۱۱ثانیه و ۱۲صدمثانیه فرزانه فصیحی ثبت نشده است و همان رکورد قبل از مسابقات اسلامی برای او باقی میماند.
با این اوصاف فرزانه فصیحی به رکوردی که از دست رفت فکر نمیکند، برای او مدال مهم بود که بهدست آورد. فصیحی به هفتصبح میگوید: «من مدال نقره را گرفتم و نایبقهرمان شدم. این مدال برای من مهم است. در حال حاضر در بین بهترین دوندههای آسیایی و آفریقایی فقط یک نفر جلوتر از من است و این خیلی مهمتر از ثبت رکورد است.»
ثبت رکورد با حضورکرونا
البته ثبت نشدن رکورد و قطع شدن اینترنت و مشکل در سیستمهای Photo-Finish در مقابل بیماری کرونا و تاثیری که روی سیستم تنفسی او گذاشته بود، اصلا بهچشم نمیآید. بیماریای که در روز مسابقه مقدماتی، نفس دونده ایران را تنگ کرد تا مجبور شود چند ساعتی زیر اکسیژن برود. اگر فرزانه بیمار نبود، قطعا میتوانست رکورد بهتری بهنام خود ثبت کند ولی او نظر دیگری دارد: «ده روز قبل از شروع مسابقات کرونا گرفتم و این بیماری خیلی هم مرا اذیت کرد.
عوارضش هم تا روز مسابقه همراه من بود، اما در خودم میدیدم که میتوانم بدوم. ولی راستش را بخواهید نمیتوانم بگویم اگر آن روز عارضه تنفسی نداشتم و ریهام یاری میکرد، چه اتفاقی میافتاد. فقط این را میدانم که در همه این اتفاقها یک خیری بود و من کاملا به این موضوع اعتقاد دارم، چون من عدد افسانهای را دویدم و مدال بسیار باارزشی هم گرفتم. به همین دلیل اصلا به مشکل ریه و غیراستاندارد بودن سرعت باد فکر نمیکنم.
مهم این است که من آن عدد را دویدم و آن مدال را برای دوومیدانی زنان ایران گرفتم.» شاید برای همین بود که بعد از نایبقهرمانی در این مسابقات، نتوانست جلوی اشکهایش را بگیرد. دختر باد به هفتصبح میگوید: «من خیلی در اردوها زحمت میکشم. خیلی از سختیها را تحمل میکنم برای همین روزها. بعد از مسابقه وقتی یاد روزهای سخت تمرین و بیماریام افتادم، نتوانستم جلوی گریهام را بگیرم. من خیلی احساساتی هستم، اینجور وقتها گریهام میگیرد.»
در قونیه هم احساساتی شدم
البته احساساتی شدن فرزانه فصیحی در این دوره از مسابقات زنان اسلامی به اینجا ختم نمیشود. او از روز اول که وارد شهر قونیه، محل برگزاری این مسابقات شد، حال و احوالش با همیشه فرق میکرد: «من عاشق مولانا هستم. همیشه پادکستهایی که درباره زندگی و عقاید و اشعارش ساخته میشود را میشنوم. وقتی وارد قونیه شدیم یک حس خاص و عجیبی داشتم. این نزدیکی به شاعر محبوبم، حالم را عوض کرده بود. خیلی دوست داشتم مزار و حال و هوای مرقد او را از نزدیک ببینم. وقتی وارد آن فضا شدم، حال خیلی خوبی داشتم. انگار داشتم یک فیلم خیلی زیبا میدیدم.»
چرا مسابقات ما پخش نمیشود؟
دونده المپیکی تیم ملی دوومیدانی زنان بعد از نایبقهرمانی با انتشار ویدئویی در صفحه اینستاگرامش به پخش نشدن مسابقات در داخل ایران اعتراض کرد و نوشت: «شاید بهانه نوع پوشش رقبای من در مسابقات خارجی برای پخش نکردن مسابقات، تکرار شود، اما دلیل به تصویر نکشیدن مسابقات داخل ایران را هنوز کسی نمیداند.»
او درباره این پست میگوید: «پست اینستاگرام من نه غیرقانونی است، نه غیرشرعی و نه غیرمجاز. حرف من این است که مسابقات داخلی که بقیه با حجاب کامل و در چارچوب قانون ایران مسابقه میدهند چرا نباید از تلویزیون پخش شود. استقلال و پرسپولیس هم این روزها درخواست حقپخش دارند، من هم میخواستم این را بگویم.»
