روزنامه هفت صبح| در هفتههای اخیر صحبتهای زیادی درباره حضور رایان تفضلی در لیگبرتر و احتمال دعوت او به تیم ملی فوتبال ایران مطرح شده است. این بازیکن ۲۸ ساله سالهاست که در سطوح مختلف فوتبال انگلستان بازی میکند. او احتمالا هم به دلیل سن و سالش و هم به دلیل حضور پرتعداد مدافعان مطرح در فوتبال انگلستان، شانسی برای دعوت شدن به تیم ملی این کشور ندارد اما شاید بازی در تیم ملی ایران انتخاب خوبی برای او باشد. مرور اتفاقاتی که برای چند بازیکن مثل او رخ داد، میتواند برای تفضلی راهگشا باشد.
فریدون زندی : او در آلمان به دنیا آمد و در همین کشور بزرگ شد و بعد از بازی در تیمهایی مثل فرایبورگ و کایزرسلاترن، توجه مسئولان فوتبال ایران را به خود جلب کرد. او در تیم زیر ۲۱ سال آلمان بازی کرده بود و به نظر میرسید با توجه به شانس کمی که برای دعوت به تیم ملی آلمان داشته باشد، قبول نکند برای تیم ملی ایران به میدان برود اما در نهایت ایران را انتخاب کرد و در دوره سرمربیگری برانکو ایوانکوویچ به تیم ملی ایران دعوت شد.
زندی با ایران موفق به راهیابی به جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان شد اما در روزهای منتهی به جام جهانی مصدوم شد و نتوانست در این مسابقات به آمادگی لازم برسد. او بازیکن کلیدی تیم ملی بود اما بازی اول مقابل پرتغال را از دست داد و از بازی دوم به عنوان بازیکن جانشین به میدان رفت. زندی در جام ملتهای آسیای ۲۰۰۷ هم با هدایت امیر قلعهنویی برای تیم ملی به میدان رفت اما تیم ملی در این مسابقات خیلی زود حذف شد. او ۲۹ بازی ملی و ۵ گل در کارنامه خود ثبت کرد. زندی با توجه به وضعیت تیم ملی پر ستاره آلمان، احتمالا این فرصتها را در جمع ژرمنها به دست نمیآورد.
اشکان دژاگه: او احتمالا مهمترین بازیکن دورگه تاریخ فوتبال است. دژاگه در تیم جوانان آلمان هم بازیکنی کلیدی بود و با این تیم در سال ۲۰۰۹ قهرمان اروپا شد. او در همین سال با تیم وولفسبورگ قهرمان بوندسلیگا هم شد. دژاگه یک بار از همراهی تیم جوانان آلمان برای بازی مقابل اسرائیل امتناع کرد و در ایران مورد توجه قرار گرفت. او شانس فوقالعادهای برای بازی در تیم ملی آلمان داشت اما پس از پیشنهاد فدراسیون فوتبال ایران، در یک اتفاق عجیب تصمیم گرفت برای تیم ملی ایران بازی کند.
او توسط افشین قطبی به تیم ملی دعوت شد اما ترجیح داد در آن مقطع برای تیمش در بوندسلیگا بازی کند. در نهایت با دعوت کیروش اولین بازی خود با پیراهن تیم ملی ایران را مقابل قطر انجام داد و زننده هر دو گل تیم ملی هم بود. دژاگه با ایران در دو جام جهانی برزیل و روسیه به میدان رفت و دو بار هم حضور در جام ملتهای آسیا را تجربه کرد. او ۵۸ بار با پیراهن تیم ملی ایران بازی کرد و ۱۱ گل هم به ثمر رساند. بهیادماندنیترین لحظه او با تیم ملی، ضربه سرش در بازی مقابل آرژانتین در جام جهانی بود که تبدیل به گل نشد.
رضا قوچاننژاد : او یکی از گمنامترین و در عین حال تاثیرگذارترین دورگههای تاریخ تیم ملی ایران است. در ایران به دنیا آمد و در کودکی با خانواده به هلند مهاجرت کرد. پس از بازی در چند تیم نسبتا معروف هلندی، توجه کارلوس کیروش سرمربی تیم ملی ایران را به خود جلب کرد و در حالی که کمتر کسی به درخشش او خوشبین بود، پیراهن تیم ملی ایران را پوشید. قوچاننژاد خیلی زود در ترکیب تیم ملی جا افتاد و مهمترین گل ملی خود را در شهر اولسان و مقابل تیم ملی کره جنوبی به ثمر رساند.
گلی که باعث صعود ایران به جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل شد. او زننده تنها گل ایران در جام جهانی مقابل بوسنی هم بود. قوچاننژاد گل سوم ایران مقابل عراق در جام ملتهای آسیای ۲۰۱۵ را هم زد که باعث شد بازی در دقیقه ۱۱۷ به تساوی ۳ بر ۳ برسد و به ضربات پنالتی کشیده شود. گوچی در ۴۴ بازی برای ایران ۱۱ گل زد که تعدادی از آنها جزو مهمترین گلهای دهه اخیر تیم ملی هستند. گوچی با ایران در دو جام جهانی و دو جام ملتهای آسیا شرکت کرد و پس از جام جهانی روسیه از بازی در تیم ملی خداحافظی کرد.
سامان قدوس: پدر و مادرش ایرانی هستند اما خود او در مالموی سوئد به دنیا آمد. در فوتبال این کشور درخشید و حتی به تیم ملی سوئد هم دعوت شد و دو بار مقابل ساحلعاج و اسلواکی به میدان رفت و در پیروزی ۶ بر صفر مقابل اسلواکی زننده گل آخر سوئد در دقیقه ۹۲ هم بود. اما در سال ۱۳۹۶ توسط کارلوس کیروش به تیم ملی ایران دعوت شد و پس از استعلام از فیفا، قبول کرد که به تیم ملی ایران بپیوندد. اتفاقی که باعث جنجال در فوتبال سوئد هم شد.
حتی انتقالش از تیم اوسترشوند سوئد به آمیان فرانسه هم جنجالی شد. قدوس اولین بار در بازی تدارکاتی مقابل توگو برای تیم ملی ایران بازی کرد و در جام جهانی هم به میدان رفت و سازنده گل پیروزیبخش ایران مقابل مراکش بود. قدوس تا امروز نتوانسته خودش را به عنوان بازیکن کلیدی و بدون جانشین در ترکیب ایران جا بیندازد. با این حال انتخاب ایران احتمالا برای او انتخاب درستی بود و میتوان حدس زد که در تیم ملی سوئد و در جمع ستارههای این تیم وضعیت بهتری پیدا نمیکرد. اما حالا این شانس را دارد که برای دومین بار بازی در جام جهانی را تجربه کند.
