روزنامه هفت صبح، نگین باقری | وقتی درباره بازی روز پنجشنبه زنان ایران حرف میزند، صدایش از آن حالت نسبتا رسمی که موقع گزارش داشت، کمی رهاتر میشود. با شوق زیاد درباره سیوهای کودایی، هدبند فاطمه عادلی و طولانیترین ۹۰ دقیقه دنیا در روز پنجشنبه حرف میزند. حق هم دارد که نتواند هیجانش را داخل حنجره کنترل کند؛ او اولین گزارشگر زنی بوده که بازیهای ملی تیم فوتبال زنان را از سر زمین برای رادیو گزارش کرده.
قبل از این خودش و گزارشگران دیگری بودهاند که تریبون را برای چند دقیقه تصاحب کرده باشند ولی این طولانیترین ۹۰ دقیقهای بوده که برای گزارش فوتبال به یک زن سپرده شده. روز پنجشنبه این مسئولیت به فرنوش جعفری واگذار شده بود. گزارشگری که تا امروز حتی شانس پا گذاشتن در زمین چمن را هم نداشت چه برسد به اینکه برود پشت نیمکتها بنشیند و یک بازی مهم ملی را برای شنوندهها گزارش کند.
او که قبلا نویسنده و تهیهکننده رادیو استان فارس بوده، اولین بار سال ۹۶ یک فوتسال لیگ استانی را گزارش میدهد و اینطور پایش به گزارشگری در رادیو باز میشود. به خاطر کیفیت بالای گزارشهایش دو بار دیگر هم به این فرصت میرسد. سال ۹۸ هم قرار بود بازی چلسی و آژاکس را گزارش کند که دست آخر اجازه آن را ندادند. در مصاحبهای که با او داشتیم، درباره مهمترین لحظات بازی ایران و هند و بهترین بازیهایی که دوست دارد در آینده گزارش کند پرسیدیم و سعی کردیم ۹۰ دقیقه بازی روز پنجشنبه را از زاویه نگاه او از پشت نیمکت ایران ببینیم.
اولین گزارش ۹۰ دقیقهای، آن هم مستقیم از روی زمین چه حس و حالی داشت؟
خیلی اضطرابآور بود. من استرس شدیدی داشتم. این اولین حضور ما در جام ملتهای آسیا به حساب میآمد و خیلی نگرانی داشت. فوتبال سالنی، یعنی فوتسال را در سالن سربسته دیده بودم اما فوتبال روی چمن را نه؛ درواقع یک بار برای بازیهای لیگ داخلی وارد زمین چمن دستغیب شیراز شده بودم اما نه زمین چمن بزرگ.
کلا بازی بین ایران و هند را چطور دیدید؟
یک سوم دفاعی ما عملکرد فوقالعادهای در زمین داشت و توانستیم در بهترین بازی با یک امتیاز و کلینشیت از زمین خارج شویم. بعد از بازی بچهها بهتزده بودند. آنها برای برد راهی زمین شدند و مدام میگفتند اگر قبل از این با هند بازی تدارکاتی داشتند، حتما میبردند. شوک بچهها از تساوی برایم خیلی عجیب بود. چون این اولین بازی آنها در سطح جهانی به حساب میآمد ولی اشتهای عجیبی برای برد داشتند. خود خانم ایراندوست (سرمربی) آنقدر بالا و پایین پریده بود که وقتی درخواست مصاحبه کردم، دیدم نمیتوانند جواب بدهند.
حین گزارش به نکات حاشیهای هم اشاره داشتید. مثلا درباره بازیکن هندی که پلیس بود حرف زدید یا موقع اشاره به نام نگین زندی توضیح دادید که آن روز، تولدش بوده. چه چیزهای دیگری نوشته بودید که از آنها استفاده نکردید؟
اتفاقا یکسری اطلاعات درباره تیم ملی هند نوشته بودم. مثلا یکی از بازیکنان هند در خط مقدم مبارزه با کرونا قرار داشت. یکی دیگر از بازیکنان، یک دختر روستایی بود که با تشویق معلم فیزیکش به اینجا رسیده. بازیکن دیگری هم داشتند که با مخالفتهای شدید پدر ولی حمایت همه جانبه مادرش برای رسیدن به آرزوهایش به این مرحله رسیده بود. از آن طرف درباره تیم ملی خودمان میخواستم به بعضی از اسامی بچهها اشاره کنم.
ما فوتبالیستهایی داشتیم که در شرایط سخت و از روستا به اینجا رسیدند. سعی میکنم در بازی بعدی توجه بیشتری کنم و موقع گزارش دادن، این اطلاعات را بدهم. چیزی که توجهم را جلب کرده این است که در رسانهها زهره کودایی و نقش او در دروازه بیشتر از بقیه بچهها برجسته شد. غزاله بنیطالبی، فاطمه عادلی و ملیکا متولی عملکرد بسیار درخشانی داشتند. با اینکه سه بار
هدند فاطمه از سرش افتاد هر سه بار توپ را جمع کرد. خیلی بد است که آنها را نادیده بگیریم و دربارهشان صحبت نکنیم. آنها نباید زیر سایه کسی پنهان شوند.
هیجانآورترین لحظههای بازی روز پنجشنبه کجا بود؟
یک صحنه زیبا ضربه سر نگین زندی به تیر افقی دروازه هند بود. صحنه نفسگیر دیگر آنجا بود که ملیکا توپ را ارسال کرد و به سر بازیکن هندی برخورد و نگین زندی توانست با یک تکل توپ را به بیرون هدایت کند. تکلهای ملیکا و غزاله هم در خط دفاعی خیلی محشر بودند. کودایی که در بازی درخشان ظاهر شد . دو سیو خطرناک و خیلی دلهرهآوری داشت که گزارش آن را سخت میکرد؛ به خصوص آن یکی که با دست توپ را از روی خط دروازه بیرون کشید.
آنجا انگار یک مکثی کردید که من منتظر شدم بگویید توپ هندیها گل شد.
من هم همینطور. منتظر شادی گل هندیها بودم ولی دیدم خبری نشد. آنهایی هم که تصویر را از تلویزیون خارجی میدیدند توپ را گم کرده بودند. تا اینکه فهمیدم چه اتفاقی افتاده و سریع گفتم: «اصلا نگران نباشید. بازی هنوز صفر- صفر است.» به خود کودایی هم گفتم آن لحظه انگار یک دستت را خدا گرفت و دست دیگرت را مادرت.
این بازی که گذشت ولی اگر انتخاب آن با خودتان باشد تا هر بازیای که دوست دارید گزارش دهید، دوست داشتید چه تیمهایی را گزارش کنید؟
گزارش بازی تیم ملی خودمان با تیمهای محبوبم باید خیلی جذاب باشد. مثلا اگر روزی با ایتالیا، انگلیس یا آرژانتین بازی داشتیم، دوست دارم آن را گزارش کنم. ولی از لیگهای خارجی باید گزارش رئال و بارسا یا دربی خونین انگلستان، یعنی منچستر و لیورپول خیلی دوستداشتنی و جذاب باشد.
لیگهای داخلی چطور؟
ببینید من کلا خیلی فوتبال میبینم. یعنی از شنبهها ساعت سه بعد از ظهر که لیگ انگلیس شروع میشود تا آخر شب در رادیو و تلویزیون بازی میبینم ولی راستش خیلی بازیهای داخلی را نگاه نمیکنم. ولی چون مادرم هم خیلی فوتبالی است، یک وقتهایی که تلویزیون روشن باشد، نگاهی به تلویزیون میاندازم. ولی ۶۰ درصد از بازیکنان امروز را نمیشناسم.
نگاهی به بازی زنان ایران مقابل هند در جام ملتهای آسیا
وقتی دارید این گزارش را میخوانید، دو روز از بازی زنان ایران مقابل هند در زمین فوتبال گذشته است ولی هنوز ویدئوهای سیو زهره کودایی داخل دروازه، تکل زیبای غزاله بنیطالبی در خط دفاعی در شبکههای اجتماعی دارد دست بهدست میشود. بازیای که در آن شاگردان مریم ایراندوست با تساوی بدون گل به پایان بردند و به یک امتیاز ارزشمند و تاریخی رسیدند. اگر شانس دیدن بازی از شبکههای خارجی یا فرصت گوش دادن به آن برای اولینبار در گزارش رادیو را داشتید، احتمالا میدانید که مثلث دفاعی ایران نقش اصلی را در بهدست آوردن این امتیاز بازی کرد. مثلثی که غزاله بنیطالبی، ملیکا متولی و فاطمه عادلی تشکیل داده بودند.
به این مثلث دفاعی حتی گاهی هاجر دباغی اضافه میشد و کمک میکرد. همانطور که ایافسی هم پیشبینی کرده بود، هاجر یکی از بهترینهای دو روز گذشته در زمین بود ولی هیچ بازیکنی نتوانست بهاندازه زهره کودایی بدرخشد. او که بعد از بازی هم بهعنوان بهترین بازیکن زمین انتخاب شد، توانست طوری حیرتانگیز توپ را سیو کند که بازیکنان هند را در دقیقه ۷۶ از گل زدن دیگر کاملا ناامید کرد و اینطور شد که دست آخر ۲۴ شوت هندی به دروازه ما راه نبرد. در بازی دو روز گذشته جای خالی گلنوش خسروی و سارا قمی بهشدت احساس میشد.
بازی درخشان گلنوش را پیش از این در بازیهای مقدماتی مقابل اردن دیده بودیم ولی اینبار به دلیل آسیبدیدگی بازی را از تهران دنبال میکرد. سارا قمی هم تا آخر بازی به زمین خوانده نشد و احتمالا قرار است در بازی با چین تواناییهای خود را نمایش دهد. در عوض دختر ریزنقش ایذهای ما، یعنی نگین زندی با ۱۶سال سن، توانست چند بار دروازه حریف را تهدید و هیجان را بیشتر کند.
ایران و هند روز پنجشنبه دومین بازی جام ملتهای آسیا به میزبانی هند را برگزار میکردند. قبل از بازی این دو تیم، چین و چینتایپه به زمین رفته بودند که نهایتا تیم مدعی چین حریف خود را با نتیجه پرگل چهار بر صفر درهم کوبید و به صدرنشین گروه خود تبدیل شد.
گرفتن امتیاز در بازی اول ایران حالا احتمالا اعتماد بهنفس فوتبالیستهای ما را بیشتر هم کرده است ولی این را هم باید در نظر داشت که هند ضعیفترین تیم گروه ما بود.
چه در فوتبال زنان و چه مردان شرق آسیا، همیشه بازیهای خوبی از خود نمایش داده و نباید انتظاراتمان را از تیم زنان کشور که مدتها تعطیل بوده و بهجز چند اردوی تدارکاتی داخلی هیچ اردوی دیگری نداشته بالا ببریم. ایران قرار است فردا (یکشنبه) مقابل چین بازی کند که این بازی هم قرار است مانند قبل، با گزارش فرنوش جعفری از رادیو ورزش پخش شود.
