روزنامه هفت صبح، نگین باقری | تا همین پارسال کسی نمیدانست که ما اصلا تیم هاکی زنان هم داریم.ولی حالا میدانیم این تیم را داریم که دوسال قبل در مسابقات اینباکس هاکی در تورنمنت کرهجنوبی به مقام سوم آسیا رسیده و همین یکی دو هفته پیش در تورنمنت امارات در هاکی روی یخ هم به مقام دوم رسیده است.
با زهره حسنی یکی از چهرههای این تیم موفق گفتوگو کردیم. چیزی که زهره را از بقیه بازیکنان متمایز میکند این است که این بازیکن هاکی هر روز از ظهر بعد از تمرینهای روزانه تبدیل به یک تحلیلگر بازار سرمایه میشود؛ کاری که تقریبا هیچ ربطی به هاکی و یخ و نگه داشتن تعادل روی یک تیغه سه میلیمتری ندارد …
از کجا به هاکی رسیدید؟ اصلا چه شد که هاکی را انتخاب کردید؟
من از سه، چهار سالگی علاقه زیادی به اسکیت داشتم و خانوادهام که این علاقه رو دیدند برایم کفش اسکیت تهیه کردند و خودم کم کم اسکیت کردن را یاد گرفتم. ورزش اسکیت را خیلی حرفهای دنبال نمیکردم اما بعد از اینکه کنکور دادم و مهندسی صنایع دانشگاه علم و صنعت قبول شدم، پیشنهاد شد به صورت حرفهای وارد یکی از رشتههای اسکیت بشوم و این ورزش را جدیتر دنبال کنم. قبلتر در دبیرستان کمی تجربه کار با چوب هاکی رو پیدا کرده بودم. باشگاه انقلاب سال ۱۳۹۱ دعوتنامهای برای جذب استعدادهای اینلاین-هاکی در اینستاگرام خود گذاشت.
من هم زیرنظر خانم اعظم سنایی و آقای فرزاد هوشیدری تست دادم و با موافقت باشگاه، اینلاین-هاکی را زیر نظر خانم سنایی که مربی و کاپیتان فعلی تیم هاکی روی یخ بانوان کشور هستند شروع کردم. تا سال ۱۳۹۹ در تیمهای باشگاه انقلاب و بومباکس اینلاین-هاکی بازی میکردم تا اینکه مرداد ماه ۱۳۹۹ برای اولین بار در کشور زمین استاندارد هاکی روی یخ (برای بازیهای روی یخ مثل هاکی، اسکیت روی یخ و …) در بازار بزرگ ایران (ایران مال) افتتاح شد. همگی ما سودای هاکی روی یخ را داشتیم و با افتتاح زمین پیست یخ، رشته هاکی روی یخ در ایران نیز شروع شد و تمرینات و مسابقات داخلی به مدت یک سال ادامه داشت تا اینکه مهرماه امسال برای اولین بار به خارج از کشور و مسابقات کاپ آزاد امارات اعزام شدیم.
هاکی روی یخ ورزش گرانی است؟ قضاوت آدم این است که انگار طبقه خاصی به این ورزش علاقه دارند.
نه واقعا. همین الان در تیم ملی بیش از ۶ نفر از اعضا حدودا ۵ ساعتی در راه رفت و آمد هستند که از ورامین و شهر ری برای تمرین به تهران برسند. برای مثال فاطمه اسماعیلی که ویدئو گل او در شبکههای اجتماعی پخش شد از ورامین به تهران میآید.
شغل شما چیست؟
من کارمند هستم. تحلیلگر بازار سرمایه بودم و الان در یک شرکت خصوصی (دیوار) تحلیلگر مالی و سرمایهگذاری هستم.
یعنی دقیقا شغلتان چیست؟ چه کار میکنید؟
شغلم در ارتباط با مباحث مالی و سرمایهگذاری هست. قیمت و وضعیت شرکتهایی را که در بورس عرضه شدند و اینکه آیا ارزش خرید و فروش دارند یا نه بررسی میکنم. مدیریت پرتفوی شرکتی که در بازار سرمایهگذاری کرده به عهده میگرفتیم و استراتژیهای سرمایهگذاری را بررسی میکردیم. الان تحلیلگر مالی شرکت هستم و بیشتر نبض مالی این شرکت خصوصی را بررسی میکنم که کجا سرمایهگذاری کنند، چه سرمایهگذاری کنند و روند مدل کسب و کارشان از منظر مالی به چه صورتی هست و اینکه ارزش سهام این شرکت چقدر است.
چطوری یک زن ورزشکار و هاکیباز همزمان کارشناس بازار سرمایه هم میشود؟ این دو روحیه را چطور همزمان دارید؟
من از اول درس خواندن و دانشگاه را خیلی دوست داشتم و از سه سالگی ورزشهای متفاوتی مثل اسکیت، بسکتبال و شنا انجام دادم. با توجه به علاقهام جوری برنامهریزی کردم که این دو باهم تلاقی نداشته باشه و رشته هاکی برای این کار بسیار مناسب بود. این شد که ورزش هاکی کم کم جایش را در زندگیام باز کرد. بعد از لیسانس، برای ارشد مهندسی صنایع ارشد دانشگاه صنعتی شریف قبول شدم و دو سال پیش فارغالتحصیل شدم، دورههای تخصصی مالی را گذراندم، ازدواج کردم و شاغل شدم. همین الان هم کارمند تمام وقت هستم. با شرکت صحبت کردم که باتوجه به حضورم در کمپ تیم ملی باید به صورت شناور کار کنم و آنها هم با من بسیار تعامل دارند و شرایط من را پذیرفتند.
کمی درباره این مسابقه اخیر که در آن نایب قهرمان شدید توضیح بدهید.
این مسابقه کاپ آزاد بود و ما هم به صورت باشگاهی در آن شرکت کردیم ولی تیم متشکل از بهترینهای هاکی روی یخ ایران بود. یکی از باشگاهها (به اسم باشگاه فرمانیه) اسپانسر ما شد تا با لباس این باشگاه حضور پیدا کنیم. در واقع تیم ملی کشورمان در قالب تیم باشگاهی فرمانیه در این رقابتها شرکت کرد. در مجموع با تیم پسران، کادر فنی و داوران ۴۸ نفر اعزام شدند. حدود ۵۰ درصدهزینههای مالی توسط اسپانسر تامین شد و سایر هزینهها را بازیکنان متقبل شدند. البته پیست یخ ایرانمال (آیسباکس) لطف بزرگی به تیم کرد و برای مدت زیادی پیست را برای بازیکنان به صورت رایگان در اختیار گذاشت. سه تیم باشگاهی از ایران، روسیه و امارات در این کاپ شرکت کردند و ایران و روسیه به فینال رسیدند. در نهایت هم ما نایب قهرمان شدیم و روسیه طلا گرفت.
روسیه در هاکی روی یخ جایگاه خوبی در دنیا دارد. آنها از بازی شما در روز اول شوکه نشده بودند؟
احتمالا با خودشان اینطور فکر کرده بودند که ایرانیها فقط یک سال است زمین داشتند و قرار نیست تسلط خوبی روی یخ داشته باشند، ولی میتوانم بگویم متحیر شدند. بازی اول تا آمدند به خودشان بیایند گل اول را زدیم. بازی دوم ولی ما را شناختند و با استراتژی وارد زمین شدند. باخت اول برای آنها سر و صدای زیادی درست کرد و بازی دوم برایشان حیثیتی شده بود.
این تیم ملی آنها بود که در این بازی حضور داشت؟
نه. آنها هم یک تیم باشگاهی از روسیه بودند ولی تیمهای باشگاهی آنها هم قوی است. ما تازه یک سال و نیم بود داشتیم هاکی روی یخ را تمرین میکردیم ولی آنها از کودکی تمرین میکردند. این بازی در واقع یک جور محک زدن خودمان برای بازیهای آسیایی ۱۴۰۱ در فیلیپین است.
بین فیزیک زن ایرانی که عادت به هاکی روی یخ نداشته با زن روسی که از بچگی این ورزش را تمرین کرده تفاوتی نبود؟
بله. در آقایان این فرق بیشتر بود. با بازیکنهای امارات خیلی فرقی نداشتیم ولی روسها بازیکنانی داشتند که از لحاظ جثه با ما خیلی فرق داشتند. با این حال چون همه آنها عضو تیم ملی نبودند این اختلاف آنقدر به چشم نمیآمد که اذیت شویم.
امارات که بودید اتفاق جالبی افتاد که دوست داشته باشید آن را روایت کنید؟
یک بار برای تمرین قبل از بازیها تمرین کردیم و مربیهای روس حیرتزده شده بودند. در همین تمرین پیشنهاداتی به بازیکنان برای پیوستن به تیمهای روس در لیگ روسیه داده شد! در بازی سوم هم کاپیتان تیم خانم سنایی از ناحیه دنده آسیب دیدند، اما به بازی ادامه دادند و حتی گل هم زدند.
