روزنامه هفت صبح| قبل از هر چیز بگوییم که میدانیم تازه اول فصل است، تیمها تا رسیدن به هماهنگی و روزهای اوج فاصله دارند و انتظار نداشتیم که استقلال در همین بازی اول حریفش را درهم بکوبد و نمایشی چشمنواز هم ارائه بدهد. بحث اصلی برسر این است که استقلال با این فهرست، کار دشواری برای مدعی شدن دارد، چه برسد به جنگیدن برای قهرمانی آن هم با تیمهایی مثل پرسپولیس و سپاهان و حتی گلگهری که در هفته اول تراکتور را گلباران کرد.
فهرست پر و پیمان اما کمستاره
فهرست فعلی استقلال به شکل عجیبی تخت است! تقریبا در هیچ پستی کمبود خاصی وجود ندارد و در تکتک پستها، فرهاد مجیدی دو بازیکن همسطح در اختیار دارد که دست او را برای انتخاب ترکیب اصلی باز خواهد گذاشت اما نکته اینجاست که تقریبا در تمام این پستها، بازیکنان، کاملا همسطح هستند و هیچ تفاوت خاصی در سبک بازی و حتی فیزیک بدنی ندارند و البته که بسیاری از آنها «ستاره» هم نیستند و این چیزی است که می تواند مجیدی را به دردسر بیندازد.
این یکدست بودن و همسطح بودن بازیکنان شاید فقط در خط دروازه خوب باشد که البته خودِ این هم دردسرهای خاص خودش را دارد. مجیدی از این نظر خوشبخت است که دو دروازهبان سطح بالا یعنی سیدحسین حسینی و رشید مظاهری را در اختیار دارد اما راضی نگه داشتن این دو دروازهبان مدعی که رابطه مستقیمی با بازی کردن و آماده نگه داشتن آنها هم دارد، کار آسانی نیست. او یا باید سیستم چرخشی را در طول فصل پیاده کند و به آنها نوبتی بازی بدهد یا باید منتظر یک اشتباه بزرگ از آنها باشد و دروازهبان اولش تیمش را براساس همین اشتباهات تعیین کند و تغییر بدهد.
مدافعان کپی پیست شده!
ماجرا اما در پستهای دیگر کاملا متفاوت است. به مدافعان میانی استقلال نگاه کنید. سیاوش یزدانی، محمد دانشگر، محمدحسین مرادمند و احتمالا روزبه چشمی! هر چهار بازیکن، از نظر فیزیکی شبیه هم هستند. قدبلند، درگیرشونده، با قدرت سرزنی بالا اما با سرعت کم، علاقهمند به خطاهای بیمورد و درگیریهای لفظی و فیزیکی با بازیکنان حریف و خطر بالای اخطار و اخراج در طول بازی.
از نظر بازیسازی در خط دفاع هم تفاوت چندانی بین آنها وجود ندارد و میتوان گفت این چهار مدافع میانی از نظر سبک بازی تا حد بسیار زیادی شبیه هم هستند. نتیجه اینکه ممکن است در مقابل بازیکنان سرعتی کم بیاورند، مجبور به خطاهایی شوند که آنها را با کارت زرد و قرمز مواجه کند و خب به احتمال زیاد باید منتظر بازی مستقیم و به اصطلاح زیر توپ زدن از سوی آنها هم باشیم.
ناموزون در جناحین
در دفاع چپ، فعلا جعفر سلمانی و متین کریمزاده حضور دارند. اولی، اگر چه زننده تکگل پیروزیبخش استقلال در برابر هوادار بود اما همین حالا هم هواداران از جذب او راضی نیستند و ترجیح میدادند فرهاد مجیدی مدافع دیگری را برای این پست به خدمت بگیرد. دومی هم که هنوز جوان است و برای جا افتادن در ترکیب اصلی حالاحالاها کار دارد. بنابراین در پست دفاع چپ؛ استقلال برگ برنده یا نقطه قوت خاصی ندارد. اوضاع در دفاع راست کمی متفاوت است.
کاپیتان وریا غفوری همچنان گزینه اول مجیدی است اما فراز و فرودهایش در طول فصل گذشته، نگرانکننده بود. او در بعضی از بازیها ستاره میدان بود و در بعضی دیگر، مقصر اصلی گل خوردن و شکست. این روند احتمالا در این فصل هم ادامه خواهد داشت و هواداران نگرانند که وریا نتواند در تمام فصل در بهترین شرایط روحی و فیزیکی باقی بماند. درباره کوین مایگا هم باید منتظر نمایشهای او ماند. کارنامهاش که خیلی دندانگیر نیست و اگر نتواند خواستههای کادرفنی را برآورده کند، استقلال باید در طول فصل از وریا و احتمالا گاهی دانشگر در این پست استفاده کند.
خط هافبک تخت!
یکی از بزرگترین ابهامات در فهرست این فصل استقلال در خط هافبک این تیم دیده میشود. مهدی مهدیپور، آرش رضاوند، زبیر نیکنفس و سعید مهری چهار هافبکی هستند که خصوصیات دفاعی دارند. هیچکدام از آنها بازیساز و خلاق نیستند و جنس بازیشان شبیه هم است. تقریبا هیچ کدام هم برتری خاصی نسبت به دیگری ندارد.
تنها هافبک تکنیکی فعلی استقلال امیرحسین حسینزاده است که باید یکتنه بار طراحی حملات تیم را به دوش بکشد که خب برای ایفای چنین نقشی، زیادی جوان و بیتجربه است و اگر مصدوم هم شود، جایگزین دیگری برای او وجود ندارد. آبیها دو وینگ چپ هم دارند. بابک مرادی که هنوز تکلیفش مشخص نیست و سبحان خاقانی که طبیعتا مجیدی نمیتواند برای تمام فصل فقط روی او حساب کند.
جای خالی قایدی
در نهایت به خط حمله میرسیم. جایی که ارسلان مطهری، آرمان رمضانی و محمدرضا آزادی و امین قاسمینژاد حضور دارند. از مطهری بیشتر دوندگی و فرصتطلبی و از قاسمینژاد، کمی حفظ توپ و زدن ضربات آخر را انتظار داریم. رمضانی و آزادی هم تقریبا از نظر فنی، فیزیکی و سبک بازی شبیه هم هستند و به نظر میرسد وجود یکی از آنها در تیم کافی بود. استقلال در این خط از یک مهاجم سرعتی و تکنیکی و بیبهره است و همین باعث میشود تا حرکات تهاجمی استقلال قابل پیشبینی و مهار حملات این تیم برای مدافعان تیمهای حریف آسان باشد.
البته گفته میشود مدیران استقلال به دنبال جذب یک هافبک تهاجمی و یک مهاجم گلزن خارجی هستند که اگر این اتفاق بیفتد، میتوان امیدوار بود که استقلال در فاز تهاجمی قویتر و خطرناکتر باشد اما حتی با فرض جذب این دو بازیکن، همچنان فهرست استقلال دچار نقایص و ضعفهای آشکاری است که میشد در فصل نقل و انتقالات آنها را رفع کرد. اتفاقی که نیفتاد و مجیدی احتمالا نتایج این فهرست عجیب و غریب را در طول فصل خواهد دید.
