روزنامه هفت صبح | این روزها مهمترین بحث در فوتبال ایران، سرمربی این تیم است. شواهد نشان میدهد که فدراسیون تمایل چندانی به ادامه همکاری با دراگان اسکوچیچ ندارد و ظاهرا دوستان به دنبال یک مربی اسم و رسمدارتر هستند اما قرارداد او به شکلی تنظیم شده که بعد از صعود از هر محله به صورت خودکار تمدید میشود و اسکوچیچ در حال حاضر رسما سرمربی تیم ملی است و کنار گذاشتن او دردسرهای خاص خودش را دارد. به همین بهانه بد ندیدیم سرمربیان سایر تیمهای حاضر در مرحله نهایی انتخابی جامجهانی در قاره آسیا را هم مرور کنیم و ببینیم چند تیم هستند که مربیانی بزرگتر و کارنامهدارتر از اسکوچیچ دارند که بتوانند برای تیم ملی دردسر درست کنند؟ در نظر داشته باشید که در حال حاضر در آسیا دیگر خبری از مربیانی مثل کیروش، لیپی، زیکو و… نیست.
*** پائولو بنتو (کرهجنوبی)
او یکی از معدود مربیانی است که کارنامهای قابل اعتنا دارد. از سال ۲۰۱۰ تا سال ۲۰۱۴ هدایت تیم ملی پرتغال را برعهده داشت. در جامجهانی ۲۰۱۴ نتوانست پرتغال را از گروهی که در آن آلمان و آمریکا و غنا حضور داشتند، به مرحله بعد برساند. بعد از جامجهانی هدایت تیمهای کروزیروی برزیل و المپیاکوس یونان را در دست داشت. سپس سرمربی تیم چونگکینگ لیفان چین شد و در نهایت پس از جام جهانی ۲۰۱۸ روی نیمکت تیم ملی کره جنوبی نشست.
او در جام ملتها با کرهجنوبی تا مرحله یکچهارم نهایی پیش رفت اما در این مرحله مغلوب قطر قهرمان این مسابقات شد. کرهجنوبی با بنتو، در مسابقات انتخابی جام جهانی ۲۰۲۲، نتایج خوبی گرفت و صعودش را یک هفته قبل از بازی آخر قطعی کرد. کرهجنوبی با بنتو روند رو به رشد خوبی را طی کرده و بازی آخر این تیم مقابل لبنان، با وجود قطعی بودن صعود کره، تماشایی، هجومی و کاملا تاکتیکی و بابرنامه بود. کارنامه او اصلا قابل مقایسه با دراگان اسکوچیچ نیست.
*** هروه رنار (عربستان سعودی)
این مربی فرانسوی از سال ۲۰۱۰ با هدایت تیم ملی زامبیا کمکم وارد عرصه بینالمللی شد. در ادامه هدایت تیمهای آنگولا، سوشو و لیل فرانسه، ساحلعاج و مراکش را برعهده گرفت. او با زامبیا و ساحل دو بار قهرمان جام ملتهای آفریقا شد. او مراکش را هم به جامجهانی ۲۰۱۸ رساند و پس از باخت غیرمنتظره به ایران، به پرتغال هم باخت اما توانست اسپانیا را با تساوی متوقف کند.
بعد از جامجهانی، رنار نتوانست مراکش را در جام ملتهای آفریقا به جایی برساند. او حین برگزاری جام ملتهای آسیا با پیشنهاد فدراسیون فوتبال ایران روبهرو شد تا جانشین کیروش شود اما به توافق نهایی نرسید و چند هفته بعد سرمربی تیم ملی عربستان شد. او عربستان را بدون باخت و در یک گروه نهچندان سخت، صدرنشین و راهی مرحله نهایی انتخابی جامجهانی در آسیا کرد. رنار هم در مقایسه با اسکوچیچ یک مربی سرشناس، بینالمللی و عنواندار محسوب میشود.
*** سرکو کاتانچ (عراق)
هنوز معلوم نیست کاتانچ در مرحله بعد هم روی نیمکت تیم ملی عراق خواهد نشست یا جایش را به سرمربی دیگری مثل کارلوس کیروش خواهد داد اما او هم در مقایسه با اسکوچیچ، معروفتر و بینالمللیتر است. کاتانچ سابقه هدایت تیمهای ملی اسلوونی، امارات، مقدونیه و عراق را در کارنامه دارد. او البته در مرحلهای که گذشت مغلوب اسکوچیچ شد اما به هر حال نمیتوان این واقعیت را انکار کرد که در سطح بینالمللی مربی بزرگتری به حساب میآید.
*** برانکو ایوانکوویچ (عمان)
هانوفر آلمان، تیم ملی ایران، دیناموزاگرب، پرسپولیس و الاهلی عربستان مهمترین تیمهایی هستند که برانکو روی نیمکت آنها نشسته است. در بیشتر ماموریتهایش هم موفق بوده و طبیعتا از اسکوچیچ کارنامه درخشانتری دارد اما ماجرا اینجاست که محدوده فعالیت او زیاد گسترده نبوده و بیشترین موفقیتهایش را هم در ایران و آسیا کسب کرده است.
*** برت فنمارویک (امارات)
فاینورد، بوروسیا دورتموند، تیم ملی هلند و هامبورگ تیمهای بزرگی هستند که این مربی هلندی هدایت آنها را برعهده داشته است. بزرگترین موفقیت او رساندن هلند به فینال جامجهانی ۲۰۱۰ بود. او از سال ۲۰۱۵ به آسیا آمده و بعد از هدایت تیمهای ملی استرالیا و عربستان، حالا مدتی است که سرمربی تیم ملی امارات است. به نظر میرسد روزهای اوج او سپری شده باشد. فنمارویک امارات را در گروهی آسان، به سختی و در روز آخر صدرنشین گروهش کرد و به مرحله نهایی انتخابی جام جهانی رساند.
*** گراهام آرنولد (استرالیا)
او برای ایرانیها به دلیل حضور در بازی تاریخی و حماسی ۸ آذر استرالیا و ایران شناخته شده است اما در میان مربیان حاضر در مرحله نهایی انتخابی جام جهانی در آسیا، خیلی هم بزرگ و باکارنامه نیست. او سرمربی وگالتا سندای ژاپن و افسیسیدنی استرالیا بوده و حالا هدایت تیم ملی استرالیا را برعهده دارد. او از بازی با ایران استقبال کرده اما به نظر میرسد کار سختی برای موفقیت با استرالیا و رساندن این تیم به جامجهانی داشته باشد.
*** سایر مربیان
روی نیمکت تیم ملی ژاپن یک مربی بومی به نام هاجیمه موریاسو مینشیند. ژاپن با او در جامجهانی ۲۰۱۸ درخشید و نایبقهرمان جام ملتهای آسیا هم شد. اگرچه در مقایسه با رنار، فن مارویک و بنتو نام و نشان چندانی ندارد اما کارنامه خوبی دارد. ژاپن با او به راحتی و با هشت برد راهی مرحله نهایی انتخابی جام جهانی شد و حالا دو سالی هست که تیم اول آسیا در رنکینگ فیفاست. سرمربی تیم ملی چین هم ژنگ ژی است که تا همین یکی دو سال پیش کاپیتان چین بود و این اولین تجربه او با عنوان سرمربی است.
هدایت تیم ملی قطر هم همچنان برعهده فلیکس سانچز اسپانیایی است که این تیم را قهرمان جام ملتهای آسیا کرد. سرمربی ویتنام هم یک کرهای به نام پارک هانگ سئو است که سالهاست در این کشور فعالیت میکند. لبنان هم با یک مربی بومی به نام جمال طاها به مرحله بعد رسید که یکی از کم نامونشانترین مربیان حاضر در مرحله بعد است. البته تکلیف سرمربی تیم ملی سوریه مشخص نیست. آنها با ایمن الحکیم صعود کردند اما حالا به دنبال یک مربی دیگر هستند.
*** اسکوچیچ شایسته اعتماد است؟
در مقایسه با سایر مربیانی که در مرحله نهایی انتخابی جام جهانی در آسیا حضور دارند، اسکوچیچ خیلی معروف نیست و کارنامه پر و پیمانی هم ندارد اما تیمی که او در اختیار دارد، میتواند این فرصت را در اختیار او بگذارد که تبدیل به مربی بزرگتری شود. او نشان داده که پتانسیل بالایی دارد و با توجه به اینکه دیگر تیمهای آسیا هم مربی خیلی بزرگی ندارند، میتوانیم امیدوار باشیم که با اسکوچیچ هم بتوانیم نتیجه خوبی بگیریم و راهی جام جهانی شویم.
