روزنامه هفت صبح، مصطفی آرانی|این هفته بالاخره سرمربی تیم پرسپولیس، مدافع قهرمانی سهدوره گذشته لیگ برتر مشخص شد و گابریل کالدرون، هدایت این تیم را در ادامه کار بهعهده خواهد داشت. به همین بهانه تاریخ را ورقی زدیم و نگاهی کردیم به فهرست مربیهای پرسپولیس و البته برای اینکه بررسی تاریخیمان منظمتر باشد، تاریخ حضور ۵۱ساله این باشگاه در مسابقات فوتبال کشور را در چهاردوره بررسی کردیم.
***دوران طلایی راجرز***
پرسپولیس پیش از انقلاب در ۱۰فصل از رقابتهای کشوری فوتبال شرکت کرد. یکفصل با عنوان انتخابی برای جام باشگاههای آسیا، یک فصل با عنوان جام باشگاههای تهران، دوفصل به عنوان جام منطقهای و ششفصل به عنوان لیگ تخت جمشید. نخستین حضور پرسپولیس در رقابتهای انتخاباتی جام باشگاههای آسیا در سال ۱۳۴۷ با حضور پرویز دهداری اتفاق افتاد و دوفصل بعدی در جام باشگاههای تهران و در لیگ منطقهای، رجبعلی فرامزی و حسین فکری سرمربی پرسپولیس بودند. فکری بدترین عملکرد پرسپولیس قبل از انقلاب را با رده چهارم لیگ منطقهای رقم زد. تنها کسی که بیش از یکفصل در این دوره زمانی پرسپولیس را هدایت کرد، آلن راجرز بود. مربی انگلیسی که اینروزها در سن ۹۴سالگی خود است و سالهاست بازنشست شده، برای سهفصل متوالی مربی سرخهای تهرانی بود. بهترین عملکرد پرسپولیس در این دوره هم برای خود او بوده که در سال ۵۰ و ۵۲ پشت سر هم، قهرمان لیگ تخت جمشید شد. جام تخت جمشید سال ۱۳۵۴، اما تنها فصلی بود که پرسپولیس در آن دومربی داشت: همایون بهزادی و بیوک وطنخواه. وطنخواه یک فصل بعد هم مربی پرسپولیس بود و آخرینحضور پرسپولیس در لیگ تخت جمشید هم با منصور امیرآصفی اتفاق افتاد.
***دوران طلایی پروین***
لیگ فوتبال ایران در سال ۱۳۵۷ به دلیل انقلاب اسلامی تعطیل شد اما از آن سال بعد تا سال ۱۳۷۰ و آغاز لیگ آزادگان، ۱۵دوره مسابقات برگزار شد. نخستیندوره در سال ۱۳۵۸، جام شهید اسپندی بود. در همان سال جام باشگاههای تهران آغاز شد و به مدت ۱۳دوره ادامه پیدا کرد. البته سهدوره از جام باشگاههای تهران به دلایلی مثل جنگ یا نیمهتمامماندن بازیهای استقلال و پاس با پرسپولیس، به اتمام نرسید و ماند ۱۰دوره که رقابتها در آن کامل شده است. از میان این ۱۰دوره جام باشگاههای تهران، پرسپولیس در ششدوره قهرمان شد تا پرسپولیس طلایی دهه ۶۰ معنای واقعی پیدا کند. پرسپولیس در سهدوره هم دوم شد و فقط در جام باشگاههای تهران سال ۱۳۶۴ در گروه خودش، پنجم شد و بدترین نتیجه را گرفت. یک جام قدس هم در سال ۱۳۶۸ برگزار شد که پرسپولیس در آن دوم شد. در تمام این سالها علی پروین سرمربی تیم پرسپولیس است و تجربه شگفتانگیز چهارقهرمانی متوالی در جام باشگاههای تهران را هم دارد. این را باید اضافه کرد که فقط در سال ۱۳۶۶، پروین در میانه فصل از پرسپولیس رفت و مسعود معینی بهجای او سرمربی شد. پرسپولیس در این دوره دوبار هم قهرمان جام حذفی باشگاههای ایران شد و به آسیا رفت و در یکی از این حضورهای آسیایی در جام باشگاههای آسیا، قهرمان شد.
***دوران طلایی استانکو***
جام باشگاههای تهران سال ۱۳۷۰ که تمام شد، لیگ آزادگان آغاز شد. لیگی که ۱۰دوره از آن برگزار شد و باید آن را نخستین لیگ حرفهای کشور بدانیم. پرسپولیس در لیگ سال ۱۳۷۷-۱۳۷۶ بهدلیل اینکه ۹بازیکن ملیپوش داشت و مسابقات بینالمللی و بازیهای تیم ملی بسیار فشرده بود، از لیگ کنار کشید اما از میان ۹دوره دیگر، پنجدوره را قهرمان شد، سهدوره دوم شد و دو دوره هم با رتبه سوم و چهارم به پایان برد. بدترین عملکرد پرسپولیس که همان چهارمی باشد، محصول تیمی است به سرمربیگری یورگن گده آلمانی. بهترین عملکرد پرسپولیس در این دوره به سرمربیگری استانکو پوکلهپوویچ مربوط میشود، در سال ۱۳۷۴ و ۱۳۷۵ و علی پروین در سال ۱۳۷۷ و ۱۳۷۸٫ پروین سه دومی دیگر هم برای پرسپولیس در این لیگ گرفته که یکی از این مقامها بهطور مشترک با حمید درخشان اتفاق افتاده است. یک مقام سوم پرسپولیس در این رقابتها نیز با علی پروین است. قهرمانی پرسپولیس در جام حذفی، یک نایبقهرمانی در جام برندگان جام آسیا و نیز دو مقام سومی جام باشگاههای آسیا نیز در این سالها با علی پروین بهدست آمده است. در این دوره پرسپولیس در جام باشگاههای آسیا، یک مقام سومی و یک مقام چهارمی دیگر هم دارد که محصول عملکرد استانکو و متکوویچ است.
***دوران طلایی برانکو***
در ۱۸دوره لیگ برتر، تجربه پرسپولیس تاکنون، پنج قهرمانی، دو مقام دوم، دو مقام سوم، سه مقام چهارم، دو مقام پنجم، یک مقام هفتم، یک مقام هشتم، یک مقام دوازدهم و یک مقام سیزدهم بوده است. بهترین عملکرد در این دوره برای برانکو ایوانکویچ است که سهبار پرسپولیس را قهرمان کرد و یک مقام دومی هم برای این تیم به ارمغان آورد. دو قهرمانی دیگر پرسپولیس هم کار پروین و افشین قطبی است. افشین قطبی البته در یک فصل به همراه افشین پیروانی و نلو وینگادا، به مقام پنجم لیگ برتر هم رسیده است. پروین یک مقام سومی هم برای پرسپولیس داشته ولی بدترین خاطره مربیگریاش احتمالا مربوط به فصل ۸۴ است که در آن پرسپولیس با مربیگری او و آری هان هلندی، به مقام سیزدهم رسید. دوازدهمشدن پرسپولیس با همکاری یک ایرانی و یک ترک اتفاق افتاد، یعنی حمید استیلی و مصطفی دنیزلی. دنیزلی البته در یک فصل بهطور مستقل هم برای پرسپولیس مقامی بهتر از سومی کسب نکرد. مقام هفتم پرسپولیس، حاصل سرمربیگری مانوئل ژوزه و یحیی گلمحمدی است و مقام هشتم این تیم حاصل سرمربیگری علی دایی، حمید درخشان و برانکو ایوانکوویچ(برانکو البته در پایان فصل به پرسپولیس آمد). علی دایی دو مقام چهارمی(یکی از آنها بهطور مشترک با زلاتکو کرانچار) و یک مقام دوم را کسب کرده است. دو خارجی دیگر یعنی راینز زوبل و وینکو بگوویچ هم دو مقام چهارمی و پنجمی برای پرسپولیس بهدست آوردند. پرسپولیس مجموعا در لیگ برتر، هشتسرمربی خارجی(سه کروات، دو پرتغالی، یک آلمانی، یک ترک و یک هلندی) و ششسرمربی داخلی(پروین، دایی، قطبی، درخشان، استیلی و گلمحمدی) داشته است. پرسپولیس در این دوره دوبار با علی دایی، قهرمان جام حذفی هم شده و دایی از این نظر، پرافتخارترین مربی است و یکبار هم در همین فصل اخیر، برانکو ایوانکوویچ، قهرمان جام حذفی شد. بهترین عملکرد پرسپولیس در آسیا هم در این دوره با برانکو است که یکبار به نیمهنهایی صعود کرد و یکبار هم تا فینال رفت ولی قهرمان نشد.
***به این ترتیب باید گفت که علی پروین، با کسب ۹ قهرمانی، پنج دومی و دو سومی در مسابقات لیگ باشگاهی و ملی، یک قهرمانی در جام حذفی، یک نایبقهرمانی در جام برندگان جام آسیا و نیز دو مقام سومی جام باشگاههای آسیا، پرافتخارترین مربی تاریخ باشگاه پرسپولیس است…
