روزنامه هفت صبح، احمد رنجبر| شوک اول اردیبهشت امسال وارد شد؛ زمانی که دوستان و همکاران آتیلا پسیانی به مناسبت تولدش جشنی گرفتند و یک عمر فعالیتش را پاس داشتند. چهره تکیده و رنجور این بازیگر نسبتی با ظاهر قبراق همیشگی نداشت. خبر ابتلا به سرطان بعد از آن مراسم، عمومی شد و دیگر خبری نبود تا چند روز پیش که بستری شدن او در بیمارستانی در فرانسه به گوش رسید. در نهایت هم خبر تلخ رفتن او روز گذشته تیتر رسانهها شد.
آتیلا فرزند جمیله
آتیلا پسیانی دهم اردیبهشت 1336 به دنیا آمد و به واسطه مادر هنرمندش یعنی زنده یاد جمیله شیخی از کودکی با عوالم هنر آشنا شد. خود نیز دو فرزند دارد که هر دو بازیگر هستند اما ستاره شهرتی بیش از خسرو بهدست آورده. فاطمه نقوی همسر او نیز بازیگر است. آتیلا در دانشگاه رشته کارگردانی و بازیگری خوانده و کارش را با حضور روی صحنه از سال 56 شروع کرده. فعالیت رسمیاش در سینما فیلم «عفریت» است اما در برنامه «چهل تیکه» شبکه نسیم فاش کرد که سال 1348 نقشی 40 ثانیهای در یک فیلم بازی کرده اما آن فیلم گم شده است.
آثار تلویزیونی
در ویکی پدیای پسیانی، از سریال «لحظه» که سال 1356پخش شده، به عنوان اولین تجربه تلویزیونی این بازیگر یاد شده است. اثری به کارگردانی محمد صالح علا که جمیله شیخی، ویدا قهرمانی، آهو خردمند، مهری ودادیان، مهین دیهیم و … بازیگرانش بودند؛ به همراه خسرو شکیبایی و رضا رویگری که آن زمان چهرههایی شاخص به حساب نمیآمدند. آتیلا پسیانی در بیش از 60 سریال، تله فیلم و تله تئاتر بازی کرد که «برف بیصدا میبارد» آخرین اثر پخش شده او در سال 1400 است.
«محله برو بیا» و «محله بهداشت» در سال 61 و 63 شهرت این بازیگر را به همراه داشت. او بعد از آن باز هم سریال بازی کرد که «آپارتمان» شاخصترینشان است. نقطه عطف دیگر کارنامه تلویزیونی پسیانی سال 80 با سریال «گمگشته» رقم خورد که در آن دو نقش متفاوت داشت و الحق که در هر دو درخشان ظاهر شد. هر چه گذشت وزن کیفی سریالهای او بالاتر رفت؛
از جمله «رانتخوار کوچک»،« اولین شب آرامش»، «زیرتیغ»، «راه بیپایان»، «گلهای گرمسیری»، «رستگاران»، «چاردیواری» و «زیر هشت» که همگی متعلق به دهه هشتاد هستند. حتما یادتان هست که پسیانی در «چاردیواری» بار دیگر روی طناز خود را نشان داد و استعدادش در خلق یک شخصیت کمدی را به رخ کشید. او در دهه نود هم چندین سریال خوب به کارنامهاش افزود؛ مثل «خداحافظ بچه»، «یه تیکه زمین»، «مادرانه» ، «مدینه»، «انقلاب زیبا»، «پردهنشین» و «با خانمان» که آخری کمدی بود.
آثار خانگی
گذر پسیانی پنج بار به شبکه نمایش خانگی افتاد. اولین آن «آشوب»، نسخه سریالی فیلمی به همین نام بود که البته اثری قابل دفاع نیست.«ممنوعه» بهرغم کیفیت پایین، توسط مخاطبان گسترده دیده شد و پسیانی هم عملکردی خوب داشت. «مردم معمولی» و «آفتاب پرست» سریالهای کمدی او هستند که در اولی بیشتر درخشید. از این بازیگر سال پیش سریال «بیگناه» توزیع شد؛ در نقش یک استاد نقاش که طعمه فضای مجازی میشود و در نهایت انتقام میگیرد. او حالات مختلف یک نقاش منزوی را باور پذیر اجرا کرد.
آثار سینمایی
پسیانی تجربه حضور در بیش از 70 فیلم سینمایی را در کارنامهاش به ثبت رساند و برای اینها نامزد جایزه از جشنوارههای مختلف شد: «چه کسی امیر را کشت؟»، «گاهی به آسمان نگاه کن»، «شام آخر»، «نسل سوخته»، «هیوا»، «دو زن»، «در کمال خونسردی»، « طلسم» و « آب و آتش» که به خاطر آن تندیس زرین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد جشن خانه سینما را بهدست آورد. او به عنوان دستیار کارگردان، برنامه ریز، بازیگردان و انتخاب بازیگر هم سابقه فعالیت دارد. .«آژانس شیشهای» و «بوی پیراهن یوسف» ابراهیم حاتمی کیا به همراه
« مزرعه پدری » رسول ملاقلی پور از جمله پروژه هایی است که پسیانی با آن ها در مقام انتخاب بازیگر همکاری کرد.
آثار صحنهای
از ابتدای دهه شصت فعالیت جدی پسیانی در تئاتر شروع شد و بیش از 40 بار روی صحنه رفت و اثر روی صحنه برد. حضور مستمر در تئاتر او را صاحب سبکی منحصر به فرد کرد که نمود آن در بازیهای تصویریاش به چشم آمد. زنده یاد پسیانی این توانایی را داشت که نقشهای متنوع بازی کند که هر چند گاه برخی از آنها شبیه به نظر میرسیدند، اما ویژگیهای خاص خود را داشتند. او به کارش عشق میورزید و همچنان رویای زیادی در هنر داشت اما اجل مهلت نداد. روحش شاد.
