روزنامه هفت صبح، احمد رنجبر| پخش آزمایشی شبکه ورزش که به پایان رسید، گروه سازنده نود تصمیم گرفتند شکلی دیگر از این برنامه را با موضوع فوتبال خارجی آماده کنند که نتیجهاش شد فوتبال 120. برنامه به تهیهکنندگی عادل فردوسیپور کلید خورد و حمید محمدی مجریاش شد. در ادامه محمدحسین میثاقی سکان برنامه را در دست گرفت و بعد از اختلاف او و فردوسیپور بار دیگر محمدی به صندلی اجرا تکیه زد. ابتدای سال فردوسیپور از تلویزیون برای همیشه خداحافظی کرد و فوتبال 120 به گروهی دیگر رسید.
مورد اول| حذف فردوسیپور
مجری فصل جدید فوتبال 120 حافظ کاظمزاده است که بیشتر با اجرای برنامه ورزشگاه شبکه پنج شناخته میشود. او ابتدای برنامه از دو مجری قبل فوتبال 120 تشکر کرد اما نامی از عامل اصلی شکلگیری برنامه یعنی عادل فردوسیپور نبرد یا اجازه نداشت که ببرد. او گفت:
«باید تقدیر و تشکر ویژه بکنم از همکاران و رفقای عزیزم که پیش از من این برنامه را اجرا میکردند و به رسم ادب و حرفهایگری رخصت بگیرم از حمید محمدی عزیز و محمدحسین میثاقی دوستداشتنی و البته تقدیر ویژه من از تیم تهیه و تولید برنامه فوتبال 120 است که در 10 سال اخیر زحمت این برنامه را کشیدند.» چنین واکنشهایی در تلویزیون سابقه دارد و چیزی نیست جز لج کودکانه. درست است که فردوسیپور ظاهرا به خواست خود تلویزیون را ترک کرد اما نادیده گرفتن زحمت او مصداق «ادب» و «حرفهایگری» که مجری به آن اشاره داشت، نیست.
مورد دوم| آیتمهای تازه
گروه جدید فوتبال 120 حدود 6 ماه فرصت داشت تا برنامهای نو و متفاوت آماده کند. با تماشای کل برنامه اما چیزی که عیان شد اینکه چنین اتفاقی دستکم برای قسمت اول رخ نداده. دکور جذاب است اما مجری هنوز زبان خاص برنامه را پیدا نکرده و بیش از حد هیجانی است. در مصاحبه با مهمان برنامه هم دچار گاف شد و سوالاتش چنگی به دل نزد.
صحبتهای ابتدایی او طولانی بود و پلاتوهای بعدی هم از این آسیب مصون نماند. سری جدید فوتبال 120 ابتدا سراغ مرور لیگها رفت که طولانی بود و همراه با نریشن؛ در حالی که موجز گویی شناسنامه این برنامه شده بود. یک آیتم درباره سرنوشت پل پوگبا و نیز ورزشگاه سانتیاگو برنابئو روی آنتن رفت که جزو اتفاقات خوب برنامه محسوب میشود.
مشابه این آیتمهای ترجمه شده را در سریهای قبل هم دیدیم و حالا برنامههای گزارش ورزشی و لذت فوتبال نیز چنین میکنند. کافه فوتبال آیتم تولیدی برنامه فوتبال 120 است که به دلیل کیفیت پایین نفس برنامه را بیش از پیش گرفت. شنیدن حرفهای چند آدم معمولی عشق فوتبال چه جذابیتی دارد؟
مورد سوم| یک مصاحبه
پیش از پخش فوتبال 120 و در انتهای خبر رسمی مربوط به برنامه آمده بود:«لازم به ذکر است مهمان اولین قسمت فصل جدید برنامه فوتبال ۱۲۰ یکی از لژیونرهای خاص کشورمان بوده که تا به حال مصاحبهای به زبان فارسی با رسانههای داخلی نداشته است.» او کسی نبود جز دنیس اکرت، بازیکن تیم یونیون سن ژیل بلژیک.
این دست مصاحبهها به کرات در سریهای قبل انجام میشد اما بدون هیاهو و با جذابیت بیشتر و با حضور چهرههای محبوب. نمیخواهیم تلاش تیم سازنده را نادیده بگیریم که از قضا معتقدیم باید از این دست مصاحبهها در برنامه بیشتر باشد منتها نتیجه هم مهم است و صرف اطلاع بینندهها از اینکه آناهیتا درگاهی عمه این فوتبالیست دورگه آلمانی-ایرانی است، کفایت نمیکند.
مورد چهارم| آیتمهای قدیمی
در فوتبال120 برخی آیتمها همان همیشگیها بودند و لابد گریزی از این اتفاق نیست؛ مثل خلاصه بازیهای لیگهای خارجی منتها نام گلزنها درج نشد که این یک ایراد است. آیتم لژیونرها و آیتم خارج از دید را قبلا در برنامه دیده بودیم. در پایان هم مجری جدول لیگهای مختلف را مرور کرد که جزو ثابت فصول قبل بود.
مورد پنجم| فان بدون فان
فان، نام آیتمی است که ابتدا نریشن آن را محمدحسین میثاقی میخواند و بعد از او ابوطالب حسینی کار را دست گرفت. عملکرد هر دو خوب بود اما حسینی کیفیت فان را چند پله بالاتر برد و با افزودن بخشهای نمایشی، شیوهای جدید ارائه کرد. فان شناسنامه فوتبال 120 شد و حتی برای غیرفوتبالیها هم جذابیتی بالا داشت.
در سری جدید اما این آیتم به ضعیفترین شکل ممکن تولید شده؛ چه متنها که معمولیاند و چه نریتور که با شوخیها مصافی بد دارد و نکته آخر اینکه در فوتبال 120 پیامک حذف شده است؛ چیزی که فردوسیپور به آن اعتقاد داشت و ابزاری بود برای به رخ کشیدن محبوبیت خود و برنامهاش.
