روزنامه هفت صبح، گروه تلویزیون | بعد از آنکه خبر حضور جواد خیابانی و محمد دلاوری در مسابقه «شبهای مافیا زودیاک» تايید شد، تحلیلی کوتاه نوشتیم و تعجبمان را نشان دادیم! نه اینکه نفس اتفاق غریب باشد اما دیدن امثال این دو و پیشتر، کسانی چون محمد معتمدی و سالار عقیلی در یک مسابقه مافیایی ابتدا به ساکن دور از ذهن مینماید.
خلاصه اینکه کنجکاوی باعث شد روز گذشته و همزمان با انتشار «شبهای مافیا زودیاک» در پلتفرم فیلیمو، مسابقه را بدون فوت وقت ببینیم! نکته مهم همینجاست؛ حضور خیابانی به دیده شدن قسمت اخیر مافیا کمک کرده و این از تیزهوشی سازندگان است. در این گزارش عملکرد او و دلاوری را محک زدهایم؛ توصیه میکنیم اگر پیگیر «شبهای مافیا زودیاک» هستید، خواندن گزارش را بهبعد از تماشای آن موکول کنید.
مورد اول| گفتههای خاص
بعد از مقدمات ابتدایی، محمد بحرانی (گرداننده) از ویژگیهای شهر سیسیل که اتفاقات مسابقه در آن بازنمایی میشود، گفت. خیابانی توی حرفش آمد و این جمله را بهکار برد: «سیسیل هیچموقع امن نیست؛ حتی آلپاچینو هم که باشی نامزدت رو میکشن.» صحبت او خنده و تشویق حضار را به همراه داشت و علاقه وافر خیابانی به فیلم و سریالهای خارجی را به یادمان آورد. کمی بعد مهران غفوریان از بحرانی که اینبار کت و شلوار آبی با آستین کوتاه پوشیده بود، خواست که سری بعد کت و شلوار قرمز به تن کند.
بذلهگویی خیابانی گل کرد و گفت: «آستین بلند هم باشه!» در دور اول، خیابانی صحبتی مفصل درباره جذابیتهای دکور «شبهای مافیا زودیاک» کرد و در دفاع از مسابقاتی اینچنین برآمد: «مافیا مثل یک مسابقه ورزشی است و روشهای مختلف مبارزه را یاد میدهد؛ دروغ نیست…» او که دهانی گرم دارد داشت اوج میگرفت که بحرانی به شوخی گفت: «آقاجواد توی هشت دقیقه وقت اضافه (اشاره به بازی برگشت ایران و استرالیا) هستیم». خاصترین جمله دلاوری در ابتدای مسابقه این بود: «مافیای خودرو و دارو را راحتتر میشود پیدا کرد چون سابقهای دارند ولی اینجا کار سخت است، کمکم کنید.»
مورد دوم| عملکرد خیابانی
باز هم تاکید میکنیم اگر علاقهمند به مسابقه «شبهای مافیا» هستید از اینجا بهبعد را نخوانید. با این حال سعی میکنیم جزئیات نقشها و اتفاقات را لو ندهیم. وقتی خیابانی مورد اتهام قرار گرفت، اینطور از خود دفاع کرد: «به قول یک ضربالمثل معروف، مثل آلمانیها رانندگی کن؛ مثل ژاپنیها کار کن؛ مثل انگلیسیها دروغ بگو؛ مثل آمریکاییها جنایت کن و مثل ایرانیها شجاع باش. من با شجاعت تمام اعلام میکنم اتهامهایی که به من میزنید اتهام است. آقا پژمان {بازغی} با نوشیدن یک لیوان آب مافیا میشویم؟!»
بازغی و چند نفر دیگر قانع نشدند اما خیابانی در دفاعیه بعدی توانست خود را نجات دهد: «من گفتم اونی که سواد نداره، اینهمه باد نداره! (خنده دلاوری) اگر من فریاد بزنم من شهروند شما هستم، که نشد بازی. شهروند بودن باید توی بازی در بیاید.» این که خیابانی رای مافیایی نگرفت، یعنی دفاعیاتش خوب بوده.
او در ادامه روی موج شکل گرفته علیه یک شهروند سوار شد؛ صحبتی تهییجی انجام داد و نتیجه هم گرفت. جمله نسیم ادبی مثال خوب دیگری است که نشان از موفقیت جواد خیابانی در بازی دارد: «آقای خیابانی شما بحث را بهجایی میبرید که گمراه میشویم.» او چند تصمیم خاص دیگر هم گرفت که به کمک همتیمیهایش آمد.
مورد سوم| عملکرد دلاوری
محمد دلاوری چند ظن درست داشت اما نتوانست یاران را با خود همراه کند. او در شناسایی یک مافیا موفق عمل کرد؛ دفاعی خوب از خود داشت اما بهخاطر وجود چند تعارض در بازی، رقابت را به حریف واگذار کرد و برخلاف خیابانی چهره ناکام مسابقه بود. کلکل نابجا با مریم مومن هم ضعف دیگر دلاوری محسوب میشود. با این حال نکته ویژه دلاوری استفاده خوب از واژگان است که از تجربه اجرا میآید. اگر بخواهیم قیاسی درباره شیوه بازی این دو و عملکرد آنها داشته باشیم، خیابانی با اختلاف جلوتر میایستد. حتی عملکرد او بهتر از چند بازیکن باتجربه مسابقات مافیایی است.
مورد چهارم| واکنشها
علاقهمندان «شبهای مافیا» بلافاصله با کامنتهای خود از موفقیت جواد خیابانی نوشتند و او را یک «پلیر» حرفهای دانستند. فراموش نکنیم ضعف طرف مقابل و نیز حذف زودهنگام چند بازیکن که پی به ساید خیابانی برده بودند هم به کمکش آمد. این بود حکایت جواد خیابانی و کمی محمد دلاوری در مسابقهای مافیایی. خیابانی هر کجا باشد مورد توجه است؛ چه مجری «خاطرهبازی» شبکه ورزش؛ چه مهمان یک برنامه مذهبی اینترنتی.
