روزنامه هفت صبح، احمد رنجبر | چندی پیش پایگاه اطلاعرسانی سیما خبر ساخت «خاطرهبازی با آقاجواد» را منتشر کرد و در توضیح آن نوشت: «این برنامه سعی دارد اوقات فراغت نوجوانان و جوانان که طیف وسیعی از مخاطبان شبکه ورزش هستند را پر کند. در این برنامه ۳۰ دقیقهای به مرور لحظات و خاطرات ماندگار ورزش ایران در تمامی رشتههای ورزشی پرداخته میشود. مرور لحظات تلخ و شیرین ورزش ایران و خاطراتی که برای همیشه در ذهن علاقهمندان به ورزش ثبت شده، با اجرا و روایت جواد خیابانی خواهد بود.» بهتازگی «خاطرهبازی با آقاجواد» در کنداکتور شبکه ورزش قرار گرفته است.
مورد اول| آیتمی که بزرگ شد
جواد خیابانی در کنار اجرا و گزارشگری علاقه به مستندسازی هم دارد. روایت شفاهی تاریخ ورزش ایران دیگر سوژه محبوب اوست که پیشتر و در قالب یک آیتم بهبار نشست. این اتفاق در برنامه صبحگاهی شبکه سه یعنی «سلام صبح بخیر» رخ داد که خیابانی هر هفته در آن حاضر میشد و گوشهای از اتفاقات تاریخ ورزش را مرور میکرد.
حالا آن ایده، گسترده شده و در قالب «خاطرهبازی با آقاجواد» بهثمر نشسته است. کاری که خیابانی در «سلام صبح بخیر» انجام داد خالی از حاشیه نبود و چند بار هم متهم به روایت نادرست شد که او با سند درصدد توضیح برآمد. آیا برنامه جدیدش هم از این دست حواشی و اعتراضات خواهد داشت؟ شاید. عجالتا سوژه گزارش امروز صحتسنجی دادههای «خاطرهبازی با آقاجواد» نیست.
مورد دوم| عملکرد مجری
درحالیکه اخیرا شایعه ممنوعالتصویری خیابانی بهواسطه صحبتهای انتقادیاش در برنامه اینترنتی «مهلا» به گوش میرسید، تداوم پخش برنامه «خاطرهبازی با آقاجواد» به این ماجرا پایان داده است. او مقابل دوربین حاضر میشود و به شیوه همیشگی که مبتنی بر «راحت بودن» با مخاطب است، صحبت میکند.
مثلا وقتی میخواهد ماجراهای اسکوچیچ را بازخوانی کند، پس از یک مقدمه رو به دوربین میپرسد: «آیا او لیاقت سرمربیگری تیم ایران رو داشت؟» خیابانی بیانی گرم دارد و بلد است چطور مخاطب را با خود همراه کند. او حتی در بزنگاههای خاص مثل شکستها و پیروزیهای مسابقات تیمملی فوتبال به صدای خود حزن یا شادی میدهد. اینکه تلاش میکند ماجراهای مختلف را پروبال دهد و به سبک «یکی بود یکی نبود» حرفش را بزند نیز یک امتیاز است.
با این حال خیابانی در این برنامه راوی صرف نیست و گرچه اطلاعاتش را براساس نشریات بازگو میکند اما از شنیدهها و خاطرات خود هم بهره میبرد و نظر شخصیاش را نیز دخیل میکند. چهبسا پروژه گافگیری احتمالی در آینده از همین ناحیه کلید بخورد! این مدل اجرا چیزی شبیه کاری است که خسرو معتضد، مورخ گرانقدر کشورمان در برنامههای تلویزیونی انجام میدهد و مصرانه بر موضع خویش تاکید دارد!
مورد سوم| قوتهای برنامه
«خاطرهبازی با آقاجواد» برای کسانیکه به تاریخ ورزش علاقه دارند، حاوی نکات قابل توجهی است. مطلعان هم میتوانند با تماشای آن با گذشته تجدید خاطره کنند! اتفاق مهمتر اما جایی است که یکسری تصاویر برای اولین بار پخش میشود؛ مثل مسابقه کشتی جهان پهلوان تختی. یا در برنامه اخیر مسابقات فوتبال تیم ملی ایران با صدای گزارشگر اصلی پخش شد که نام ورزشگاه آریامهر (آزادی فعلی) هم به گوش رسید. این تمهیدات برنامه را از یکنواختی خارج میکند و صرفا معطوف به صحبتهای صرف مجری باقی نمیماند.
مورد چهارم| ضعفهای برنامه
سازندگان «خاطرهبازی با آقاجواد» فرصت کافی دارند تا اسناد خیابانی را از طریق ویدئووال یا به شیوه «فیکسفریم» پخش کنند. مجری اما به شیوه کاری که در «سلام صبح بخیر» انجام میداد، جلد مجلات را دست میگیرد و آنها را به دوربین نشان میدهد. نتیجهای که بهدست میآید شلخته است و با هویت بصری نسبتا جذاب برنامه، در تضاد.
ضعف دیگر برنامه عدم استفاده از روایت دیگران است؛ خیلیها در قید حیات هستند و میتوان حرفهایشان را در قالب یک صدای کوتاه منعکس کرد. شاید «خاطرهبازی با آقاجواد» در ادامه سر و شکلی بهتر پیدا کند که خب هم به آن نیازمند است و هم برنامه را بیش از پیش قابل اتکا میکند.
