روزنامه هفت صبح| ساخت مسابقات استعدادیابی در دهه نود اوج گرفت که برخی جریانساز شدند و برخی نه. همچنان «عصر جدید» و «خندانندهشو» شناختهشدهترین برنامهها در این زمینه هستند که در زمان پخش توجه خیلیها به سمت آنها جلب شد. در سال جاری تلویزیون «قهرمان»، «ستارهساز»، «بگو بخند» و «همآهنگ» را روانه آنتن کرد که پخش اولی شب گذشته و پخش دومی چند هفته پیش به پایان رسید. در گزارش امروز نگاهی داریم به سه مسابقه استعدادیابی کنونی تلویزیون.
مورد اول| قهرمان
در لحظه نوشتن این گزارش هنوز بخش دوم قسمت آخر مسابقه «قهرمان» روی آنتن شبکه سه نرفته بود تا ببینیم سازندگان، آیا جشنی درخور برای قهرمان فصل اول برپا کردهاند یا نه. عجالتا دور رفت قسمت آخر که جمعه شب پخش شد، تفاوتی با قسمتهای پیش نداشت. یعنی چالشها همانی بود که در دور فینال شاهد بودیم. یکی از دلایل ناکامی «قهرمان» همین نکته است که فاقد تنوع آیتم برای ورزشکاران بود. حتی مرحله فینال از این منظر تفاوتی با مرحله مقدماتی که پخش آن نوروز شروع شد، نداشت.
«قهرمان» با شعار کشف استعداد ورزشکاران مختلف شکل گرفت اما در عمل فراتر از نمونههایی مثل «مردان آهنین» و «تهمتن» نرفت و موفقیت آنها را تکرار نکرد. مخاطب هر شب شاهد رقابت چند ورزشکار بود که از یکسری موانع عبور میکردند و این سوال برایش پیش میآمد که دیدن این تلاشهای تکراری و مشابه چه جذابیتی دارد؟
ایمان قیاسی و یوسف تیموری سعی در تزریق هیجان داشتند که موفق نبودند. اولی کارش را با تکیه بر ادب و اجرای کلاسیک پیش میبرد و دومی مسئولیت ایجاد نشاط و خنده را برعهده داشت. بارها درباره ماموریت ناموفق تیموری نوشتیم ولی خب نمیخواهیم علاقه او برای خوب کردن حال مردم را نادیده بگیریم.
منتها تیموری بیش از حد خارج از کنترل بود و حتی برخی ایدههایش مورد اعتراض قرار گرفت. «قهرمان» از اساس برنامهای ناکام است و به همین نسبت تجربهای شکستخورده در کارنامه مجریان به ثبت رسید. شبکه سه «قهرمان» را ادامه میدهد؟ اگر تصمیم این است، مسابقه نیاز به بازنگری اساسی دارد تا بلکه مثل مسابقهای چون «ستارهساز» نمره قبولی بگیرد.
مورد دوم| همآهنگ
شبکه افق و نسیم مدتی است در حال پخش مسابقه «همآهنگ» با رویکرد سرود هستند. پس از مرحله مقدماتی که در شهرهای مختلف ضبط شد، نوبت به مرحله استودیویی رسید و بهزودی پرونده فصل اول آن بهطور کامل بسته میشود. «همآهنگ» بعد از «شبکوک» و «بِسرا» دومین تلاش در زمینه ساخت مسابقات استعدادیابی موسیقی است که البته بر سرود متمرکز شده.
نقد اصلی و جدی همین است که چرا گونههای دیگر موسیقی مورد توجه نبوده. فارغ از مضمون، مرحله نهایی این مسابقه تفاوتی چشمگیر با مرحله مقدماتی دارد؛ هم ساختار برنامه بهتر است و هم سطح داوران. حضور بهزاد عبدی و محمدمهدی سیار باعث میشود بتوان با تامل بیشتر نظرات داوران را شنید.
هر چند علی لهراسبی، امیریل ارجمند و سیما تیرانداز هم در چارچوب برنامه عمل میکنند اما انتظار این است که فصل دوم «همآهنگ» از منظر داوران کاملا تخصصی باشد. گسترش درونمایه سرود از مضامین صرفا اعتقادی به موضوعات ملی- میهنی به همراه توجه به فرهنگ بومی و نیز ایجاد فرصت برای دختران امتیازهای «همآهنگ» محسوب میشوند.
مورد سوم| بگو بخند
دیگر مسابقه استعدادیابی شبکه نسیم هم به مرحله فینال رسیده و در انتهای مسیر است. «بگو بخند» با موضوع استندآپ کمدی، نمایش کمدی، شعر طنز و… ساخته شده و به همین خاطر تفاوتی کامل با «خندانندهشو» و «زمانی برای خندیدن» دارد. شاید اگر این مسابقه در زمانی دیگر و نه در ایام قهر مخاطب با تلویزیون، پخش میشد، اتفاقی ویژهتر برایش رقم میخورد.
در «بگو بخند» اجرای ضعیف هم شاهد بودهایم اما در مجموع مسابقهای موفق است و میتواند اسباب خنده و سرگرمی را فراهم کند. اینکه شرکتکنندگان اجازه شوخی با مسائل روز را دارند، یک امتیاز است؛ برای مثال میتوان به شوخی تکرارشونده با میرسلیم اشاره کرد که گفته بود لندکروزر با ۲۰۶ فرقی ندارد! عملکرد داوران متشکل از بیژن بنفشهخواه، هومن برقنورد و شهرام شکیبا و نعیمه نظامدوست قابل قبول است و عبدالله روا در مقام مجری سهمی بسزا در موفقیت برنامه ایفا میکند. ضعف اصلی«بگو بخند» مثل «همآهنگ» آیتمهایی است که توسط مجریان دوم تهیه میشود.
