روزنامه هفت صبح، گروه تلویزیون| از دو هفته پیش که با پایان جلسه شورایعالی انقلاب فرهنگی خبر رسید نظارت بر شبکه نمایش خانگی بهطور رسمی به صداوسیما واگذار شده است، شاهد موضعگیریهای متفاوتی بودهایم. حامیان مثل روزنامه جامجم و نیز برخی مدیران پلتفرمها از این اتفاق استقبال کردند و برخی از بازیگران و نیز خانه سینما مخالف بودهاند. دبیر شورایعالی انقلاب فرهنگی هم اعلام کرد هنوز جزئیات مصوبه اعلام نشده تا مخالفان ببینند به نفعشان است یا نه. در این میان اما موضع پژمان بازغی، رئیس انجمن بازیگران سینمای ایران عجیب است.
مورد اول| علیه خانه سینما
هفته پیش نشست هماندیشی مدیران سکوهای اینترنتی و هنرمندان با دبیر شورایعالی انقلاب فرهنگی و قائممقام وزیر فرهنگ و رئیس ساترا درخصوص مصوبه اخیر شورایعالی انقلاب فرهنگی در زمینه صوت و تصویر فراگیر برگزار شد که احتمالا از آنچه گذشت مطلعید. در این چند روز گفتههای پژمان بازغی، رئیس انجمن بازیگران سینمای ایران علیه خانه سینما بیش از دیگران مورد توجه بوده است. جمله کلیدیاش این بوده: «بعد از اینکه زمزمههایی درباره این مصوبه بیرون آمد، بیانیه خانه سینما منتشر شد که در آن گفته شده بود پایان سرگرمی مردم که درست نبود و تا زمانیکه ما از متن مصوبه باخبر نباشیم، نمیتوانیم تصمیمی بگیریم یا بیانیهای صادر کنیم.»
مورد دوم| کجای بیانيه بد بود؟
ظاهر حرف بازغی خالی از ایراد است اما حالا که حساسیتها درباره یک تصمیمگیری مهم بالا رفته، هر سخن بار معنایی دیگری پیدا میکند. خاصه آنکه این جملات از دهان یک نفر بهعنوان مسئول صنف بیرون آمده. این وسط ندانستیم چرا بازغی دغدغه خانه سینما و دیگر همکارانش را نادیده گرفت. شاید ادبیات بیانیه و نیز استوری برخی بازیگران تند بهنظر برسد اما نمیتوان آن را ناشی از دغدغه و نگرانی ندانست.
در بیانیه خانه سینما آمده بود: «خانه سینمای ایران میخواهد تا شورایعالی انقلاب فرهنگی و هرنهاد مرتبط دیگر، ضمن تجدیدنظر و تصحیح مصوبات مربوطه برای تصمیمگیری در مورد مدیریت بر وضعیت هنر صنعت سینما و نمایش خانگی به دستاندرکاران متخصص حرفهای و هنرمندان رجوع کند.» در این جملات بهوضوح به یک خواسته اشاره شده که خب مهم نیست جزئیاتش چه خواهد بود. وانگهی حتی اگر این بیانیه سراسر غلط باشد، بازغی میتوانست آن را کتمان نکند و به چشم یک هشدار دلسوزانه برای کمک به ساز و کار نمایش خانگی بنگرد.
مورد سوم| نظر شخصی یا صنف؟
این مسئله هم مبهم است که آیا بازغی صرفا نظر خود را بیان کرده است یا نماینده صنف بازیگران بوده. طبعا او به دلیل مسئولیتی که دارد در جلسه مذکور شرکت کرده و خب باید اصولیتر نظرش را به زبان میآورد. بازغی در همین جلسه خود را مسئول دفاع از امنیت شغلی بازیگران دانسته اما دلیلی منطقی بیان نکرده که چرا بیانیه خانه سینما نادرست بوده است. آیا او اطمینان دارد که مصوبات شورایعالی انقلاب فرهنگی در نهایت بهنفع فعالان شبکه خانگی و همکارانش است؟ آیا اگر ایراد و ابهام داشت، بازغی معترض میشد؟
مورد چهارم| در دامن سیما؟
«با توجه به زوایایی که در چند وقت اخیر از طرف تلویزیون پیش آمده و اتفاقاتی که افتاده است، بسیاری از همکاران به سمت «ویاودی»ها و پلتفرمها رفتند و نگران این هستند، وقتی نظارت در بحث تلویزیون میافتد آیا امنیت شغلی آنها پایدار خواهد ماند یا خیر؟» پژمان بازغی با این جمله نقض غرض کرده است.
باور دارد «زوایایی از طرف تلویزیون پیش آمده» اما بیانیه و اعتراض مبنی بر نگرانی درباره دچار شدن شبکه خانگی به سرنوشت تلویزیون را درست نمیداند. این جمله آخر رنگ و بوی محافظهکارانه هم دارد و یکسره علیه تلویزیون و سیاست سختگیرانه آن نیست. آیا بازغی به دلیل موقعیتی که در تلویزیون دارد، اینگونه دست به عصا بوده؟
او از جمله بازیگرانی است که ارتباط خود با تلویزیون را حفظ کرده. کما اینکه از ابتدای سال برنامه «کودکشو» با اجرای او روی آنتن شبکه نسیم میرود. مدتی هم هست كه سریال «نیکان» را در شبکه سه دارد. طبعا بازغی مختار است که برای زندگی حرفهای خود تصمیم بگیرد اما وقتی یک نفر صاحب عنوان صنفی میشود باید محافظهکاری را کنار بگذارد. از اینروست که موضعگیری پژمان بازغی را نمیتوان «حرفهای» دانست؛ چراکه آغشته به ملاحظات فردی است.
