روزنامه هفت صبح، بهنام مظاهری| در هفتهای که گذشت دو خواننده پاپ موسیقی ایران بعد از مدتها سکوت به بازار برگشتند. دو خوانندهای که برای زمان زیادی قطعه جدید نداده بودند و از کنسرتشان هم خبری نبود. بگذارید برویم سر اصل مطلب. صحبت از محسن یگانه و سیامک عباسی است. هردو اگرچه از نظر سبک و سیاق با هم تفاوت دارند اما از آثارشان مشخص است که هر دو دغدغه موسیقی دارند و برای آن احترام قائلند.
محسن یگانه سال گذشته قطعه «ندارمت» را منتشر کرد و با استقبال خوبی هم مواجه شد اما دیگر از او تا همین یک هفته پیش خبری نبود. او اما همین کمی پیشتر تصمیم به اجرای کنسرت گرفت و با فروش بلیتهای اجرایش در چند دقیقه، گویی برای مارکت موسیقی قدرتنمایی کرد. یگانه در کنسرتش دو قطعه جدیدش را هم اجرا کرد و بعد از کنسرت هم یکی از قطعاتش بهنام «درندشت» روی سایتهای دانلود و پخش قرار گرفت.
«درندشت» روایت تازهای از یگانه است که اگر تا الان آن را نشنیدهاید پیشنهاد میکنم حتما دانلودش کنید. او در این اثر با حفظ استایل همیشگیاش در کار جدیدش متفاوت ظاهر شده. نکته جالب درباره «درندشت» این است که یگانه در اين ترانه انگار رجوعی به آثار گذشته داشته. از زخمی شدنش میگوید اما خط و نشان میکشد و از نفرین صحبت میکند. مفاهیمی که در ابتدای فعالیتش در آثارش شنیده میشد اما حالا بعد از گذشت 20 سال آنقدر پختهتر بیان میشود که چارهای جز قبول کردنش ندارید.
یگانه روی بیت آهنگ جدیدش انگار با قدمهایی سنگین پیادهروی میکند و در فضای خاکستری ترانهاش حرفهایش را بیپرده میزند. او کمی بعد از پخش آهنگش به مخاطبینش گفته آهنگ بعدی هم بهزودی در راه است و شاید در آینده نزدیک در چند پادکست حضور پیدا کند و از پشت پردههای بازار موسیقی بگوید. گفته بعضیها دلشان نمیخواسته کنسرت بگذارد و سعی میکردند مانع شوند. بهنظر میرسد محسن یگانه بعد از سکوت طولانیاش حالا با قدرت ظاهر شده و قرار است حرفهای تازهای برای گفتن داشته باشد.
سیامک عباسی هم در چند روز گذشته بعد از یکی دو سال سکوت، دوباره کامبک زده و با انتشار دو اثر جدیدش به فاصله چند روز از هم و کنسرتی که 17 تیرماه در سالن میلاد نمایشگاه بینالمللی گذاشته، خبر از بازگشتش به مارکت موسیقی داده. دو اثر جدید سیامک عباسی بهنامهای «زمان» و «خستهام از همه» فرم تازهای از آثار عباسی است و نکته جالبش هم این است که هر دو اثرش سانگ رایتینگ شده. او در کارگاههای شعر و ترانهای که برگزار کرده به همراه هنرجویانش این دو آهنگ را همزمان نوشته و ساخته.
کار تازهای که در نوع خودش جالب بهنظر میرسد و گویی یک انرژی جمعی پشتش وجود دارد. عباسی میگوید قرار نیست حالاحالاها سکوت کند و از این بهبعد در فواصلی کوتاه شاهد انتشار آهنگهایش هستیم. او میگوید هر هنرمندی گهگاه درگیر این سکوت میشود و بعد ممکن است با حرفهای تازهای برگردد.
خودش هم از این قاعده مستثنا نیست و آثار جدیدش هم این را بهخوبی نشان میدهند. او در «زمان» از حسرتها و زمانهایی که دیگر باز نمیگردند، میگوید و در «خستهام از همه» هم همانطور که از اسمش پیداست، از زخم خوردنها، رفاقتها و بیصداقتیها صحبت بهمیان میآورد.
خواننده «خوشبختیت آرزومه» این روزها درگیر تمرینهای قبل از کنسرت است و کلی قطعه جدید و متفاوت هم در راه دارد و گفته که در فرم جدید آثارش سراغ مفاهیم تازهای رفته. حالا مخاطبینش این روزها به انتظار نشستهاند تا آهنگهای جدید او یکییکی به مارکت بیایند تا آنها را بشنوند. عباسی همیشه در آثارش رویکردی رو به درون دارد و ترانههایش نوعی کنکاش روانشناسانه در وجود خودش دارد. از این حیث او یکی از معدود موزیسینهایی است که به چنین نکاتی در ترانههایش دقت دارد.
