روزنامه هفت صبح | شبکه پنج یک برنامه شش ساله دارد به نام «شب فیروزهای». سری جدید این برنامه همزمان با شروع تابستان، آغاز شده و هر شب روی آنتن میرود. امسال برخلاف دورههای قبل، برنامه فقط در تهران است و به شهرهای دیگر سفر نمیکند.
منظر اول: محتوا | سازندگان «شب فیروزهای» درباره رویکرد سری جدید آن میگویند:«این ویژه برنامه با هدف نشاط افزایی و نمایش جریان زندگی و حضور بیشتر مردم تهران تولید میشود.» مشخص است که هیچکس با برنامههای نشاطآور مشکلی ندارد بهویژه در روزگار اکنون که فشار بر مردم زیاد است و تلویزیون برنامه و سریال کافی برای ایجاد فراغت ندارد.
«شب فیروزهای» اما فاقد قدرت برای تحقق این هدف است. دلیل اصلی ناکامی برنامه، نداشتن خلاقیت و ایدههای نو است. این برنامه هر شب میزبان چهرههای مختلف میشود؛ از جمله داریوش ارجمند، جعفر دهقان، فخرالدین صدیق شرف، فریبا کوثری و …. خودتان میتوانید صدها برنامه که با این الگو ساخته شدهاند را در ذهن مجسم کنید. سالهاست دوره برنامههای اینچنینی که مبتنی بر مصاحبه با مهمان و اجرای یک خواننده است به پایان رسیده و «شب فیروزهای» هم حالا از این ایده بیات لطمه خورده.
منظر دوم: ساختار | اشاره شد که شاکله «شب فیروزهای» مصاحبه با مهمانها و اجرای خوانندگان است. این جُنگ شبانه در محوطه باز اجرا میشود؛ مجری روی صحنه میآید با تماشاگران و مخاطبان صحبت میکند، نوبت به حضور مهمان اصلی میرسد، شاهد یک اجرا توسط خواننده هستیم و در خلال آن آیتمهایی پخش میشود.
بردن برنامه به میان مردم هم ایدهای است تکراری که از قضا دست سازندگان را برای خلاقیت میبندد. بهویژه آنکه بینظمیها و رفت و آمدها شکلی ناخوشایند اجرا میکند و جذابیت بصری قاب شبکه پنج را از بین میبرد. «شب فیروزهای» دکوری معمولی دارد و از این منظر هم برنامهای چشمنواز نیست. ابوالفضل آقاجانی که ذاتا مجری بذلهگویی است اینبار سعی کرده اندازه نگه دارد و اگر با همین فرمان پیش برود موفق است. تلاش برای شوخیهای بیش از حد، همیشه روی اجرای این مجری اثر منفی گذاشته.
