روزنامه هفت صبح، سمانه استاد | نمایش «آناکارنینا» به نویسندگی و کارگردانی آرش عباسی این روزها در سالن شماره دو پردیس تئاتر شهرزاد روی صحنه است. این نمایش برای سومینبار است که صحنه را تجربه کرده و اولین اجرای عموم آن به سال ۹۶ باز میگردد. در این مدت عباسی تغییرات زیادی در نمایش داده و به گفته خودش نمایش را برای اجرا در ایتالیا آماده میکند.
نمایش «آناکارنینا» داستان یک مجری موفق تلویزیونی است که در پانصدمین اجرای برنامه پربیننده خود میزبان کسی است که نمیداند کیست. او به مخاطبان اعلام میکند به مناسبت پانصدمین برنامهاش خود را در موقعیتی پرریسک گذاشته و به تهیهکننده برنامه اجازه داده است که او را با مهمانی روبهرو کند که از قبل از او اطلاعی ندارد. در باز میشود و هنرپیشه زنی در لباس آناکارنینا وارد سالن میشود، این هنرپیشه، کسی است که مجری برنامه چند سالی با او زندگی کرده و دو سال است که از او جدا شده است.
این روبهرویی برای نه تنها مخاطبان که برای مجری برنامه نیز غافلگیرکننده است. «آناکارنینا»ی عباسی تنها یک نام و یک تم را از رمان معروف تولستوی گرفته و آن را به شکلی امروزی و مدرن به مخاطبش نشان میدهد. صحنه نمایش بسیار شبیه تاکشوهای تلویزیونی است که در تلویزیون ایران نیز به وفور دیده میشود. مخاطبان نمایش در نقش مخاطبان این برنامه زنده در استودیو هستند و وجود دو دوربین که لحظات کار را فیلمبرداری میکند، طراحی صحنه و حتی بخشی از پشت صحنه این برنامه تلویزیونی، مخاطب را در نقش مخاطب حاضر در استودیو فرو میبرد؛ تا حدی که او مجری را تشویق کرده و از حرفهایی که روی صحنه رد و بدل میشود هیجانزده میشود.
نمایش «آناکارنینا» داستان پر فراز و نشیب زندگی یک مجری محبوب تلویزیونی است. کسی که خود تلویزیون او را بالا برده و به اوج رسانده و حالا همین رسانه شرایطی را مهیا کرده است که مجری تمام تشکیلات خود، آداب و ژست خود را کنار بگذارد و درمانده روی صحنه به سخنان زنی گوش دهد که آمده تا از او در برنامه محبوبش انتقام بگیرد. برنامهای که با کمک تهیهکننده که گویی همدست مهمان برنامه است، شرایط نزول مجری را فراهم کرده.
شخصیت بازیگر زن این برنامه با پوشیدن لباس باشکوه آناکارنینا در مقابل مجری مرد خوشپوش قرار میگیرد و به خوبی از همان اول مشخص میشود که این زن است که برنده این میدان خواهد بود، زنی که شاید در ظاهر در این برنامه برنده شود، اما به نوعی بازنده اصلی نیز خود اوست. اوست که هنوز دل در گرو مردی دارد که دوستش ندارد و جای خالیاش را حس نمیکند. «آناکارنینا» داستان عشق است و خیانت، همان تم قدیمی و همیشگی و قابل تکرار اما این بار با نگاهی متفاوت، در فضایی متفاوت و به شکلی متفاوت.
بازی بازیگران این نمایش (معصومه رحمانی و بهنام شرفی) بسیار خوب بوده و در نقشهای خود خوش ظاهر میشوند، طراحی صحنه کار نیز کمک زیادی به پیشبرد اجرا میکند، پخش تصاویر فیلم آناکارنینا هم به ارتباط بیشتر مخاطب با اثر کمک بسیاری میکند. «آنارکارنینا» نمایش متفاوتی است که دیدنش خالی از لطف نخواهد بود.
