روزنامه هفت صبح | شبکه یک از ابتدای هفته برنامهای در کنداکتور قرار داده به نام «سطر آخر» که حوالی ساعت ۱۶:۳۰ دقیقه پخش میشود. هدف این برنامه گفتو گو و خوانش روایتهایی از کتابهای پرفروش دفاع مقدسی درباره همسران شهداست.
منظر اول: محتوا | در تلویزیون برنامههای متعددی به منظور معرفی کتابهای حوزه دفاع مقدس ساخته شده. «سطر آخر» اما برای ایجاد تفاوت سراغ افسانه بایگان رفته و خوانش بخشهایی از کتابها را به این بازیگر سپرده. در استودیو هم یکی دو نفر از طرفهای مرتبط با هر کتاب مقابل مجری مینشینند.
آنها صرفا درباره موضوع کتاب صحبت نمیکنند بلکه از زندگی خود و نسبتشان با اتفاقات موجود در اثر حرف میزنند. مثلا در قسمت اول زهرا پناهیروا، همسر شهید علی چیتسازیان که راوی کتاب «گلستان یازدهم» است، به سوالات مجری پاسخ داد. در قسمت دوم دختران قدمخیر محمدی که کتاب «دختر شینا» بر اساس خاطرات او نوشته شده، به استودیو آمدند. فضایی که در برنامه «سطر آخر» شکل میگیرد یادآور برنامههای پیش از افطار است که آدمها قصه خود و اطرافیانشان را تعریف میکنند. در دو قسمت اول خوشصحبتی مهمانها برگ برنده بوده است.
منظر دوم: ساختار | «سطر آخر» یک برنامه گفتوگو محور است و بخش اعظمی از آن در استودیو میگذرد. در این برنامه ۴۰ دقیقهای، دست کم دو بار آیتم خوانش کتاب پخش میشود. اجرای این بخش برعهده افسانه بایگان است که به سبک گویندگان رادیو مقابل میکروفن مینشیند و بخشهایی از کتاب را میخواند. طبیعی است که بازیگری در سطح بایگان تسلط کامل بر صدا، لحن و حتی حرکت بدن داشته باشد. این بخش هم امتیاز «سطر آخر» است.
از صدای او به عنوان نریشن در بخشهایی از برنامه هم استفاده شده. با این حال کمبود آیتم در برنامه محسوس است و باعث یکنواختی میشود. دکور برنامه هم ویژه نیست و عناصر موجود در آن نمیتواند حس محیطی که کتاب عنصر اصلی آن است را تداعی کند. المانها تناسبی با هم ندارند و ترکیب موجود، باسمهای شده. با این حال «سطر آخر» برنامهای است که برای علاقهمندان حرف و نکته دارد.
