روزنامه هفت صبح | شبکه پنج از شنبه با پخش اولین قسمت از برنامه «نوروز در راه است» به استقبال سال نو رفت. این سومین سال است که این برنامه روی آنتن میرود و هدف آن تجلیل از خدمات شهروندان در حوزههای مختلف است. با این شب اول که مصادف با میلاد امام حسین (ع) بود، برنامه با حضور چهرههای مطرح سپری شد.
منظر اول: محتوا | تجربه دو فصل پیش « نوروز در راه است» نشان میدهد این برنامه گاه مقادیری محتوای سرگرمکننده دارد و گاه خشک و یکنواخت میشود. در قسمت اول فصل سوم اما وجه سرگرمی و عیدانه برنامه پررنگ بود. در این قسمت بهروز رضوی و منوچهر والیزاده به همراه پژمان بازغی مقابل ابوالفضل آقاخانی قرار گرفتند و ساعتی به گپ و گفت گذشت.
طبعا اگر در محفلی دو دوبلور خوش صدا حضور داشته باشند، اتفاق خوبی رخ میدهد. آنها هم از روزگار خود گفتند و سری به خاطرات زدند. مثلا والیزاده گفت یک ماهی است اجرای برنامه صبحگاهی رادیو پیام را بعد از شش سال کنار گذاشته. او خاطرهای تعریف کرد از زمانی که علاوهبر دوبله شخصیتها، صدای مربوط به صحنه را هم اجرا میکردند؛ مثل راه رفتن روی شن یا سیلی زدن به خود و … رضوی هم سعی کرد با دید خوشبیانه شرایط را ببیند و حرفهای او جنبه امید داشت.
منظر دوم: ساختار | « نوروز در راه است» در دکوری ساده و نهچندان چشمنواز پخش میشود. با این حال حضور گروه آوازی تهران (وکاپلا) امتیاز برنامه محسوب میشود. اجرای قطعات خاطرهانگیز مهمانها را سر ذوق آورد تا جایی که قطعه «بوی عیدی» را با گروه زمزمه کردند. تعبیه استودویی برای اجرای زنده ایدهای تکراری اما لازم برای برنامهها است که «نوروز در راه است» هم از آن بهره میبرد.
ضبط پلیبک اجرای سینا شعبانخانی در استودیو نیز نشان از خوشذوقی دارد. آقاخانی در مقام مجری سعی میکند مثل برنامههای پیشین انرژیک باشد و فضایی سرخوش با بذلهگوییهای خود بهوجود آورد. گاه اما شوخیهایش به دل نمینشیند؛ مثل جایی که در حضور رضوی و والیزاده گفت « امیدوارم اوضاع بر وفق مراد باشد چون بر هوشنگ من است!» با این حال اشاره به اینکه بخشی از خاطرات دلانگیز رضوی قابل پخش نیست، رندانه بود.
