روزنامه هفت صبح، بهنام مظاهری | سایت فروش بلیت کنسرت را که باز میکنی میبینی بهنام بانی، آرون افشار و علی زند وکیلی آن بالا منتظرند بلیتهای کنسرت کیششان را خریداری کنید. قیمت بلیتها از ۱۸۰هزارتومان تا ۳۶۰هزارتومان نسبت به محل صندلی انتخابی متغیر است. کنسرت در فضای باز است و به گفته برگزار کنندگان پروتکلها رعایت میشود.
سالن بهنام بانی تا روز اجرایش تقریبا هفتاد تا هشتاد درصد صندلیهایش پر شده ولی کنسرت علی زند وکیلی که پنجم خرداد ماه برگزار میشود تا لحظه نوشتن این مطلب تقریبا ۳۰ درصد بلیتهایش فروش رفته. از آن سو به تازگی بنرهایی در سطح شهر تهران با جمله «شهرام ناظری بر صحنهای به وسعت ایران» همراه با تصویر خواننده، نصب شده است که از اجرای آنلاین «آوای دوست» توسط او خبر میدهد .
بر اساس این پوسترها قرار است ناظری جمعه ـ هفتم خرداد ماه ـ ساعت ۲۱ از طریق یکی از شبکههای تلویزیون اینترنتی برای مخاطبان به اجرای موسیقی بپردازد؛ البته حساب رسمی این خواننده در اینستاگرام هنوز خبری درباره برگزاری این اجرا منتشر نکرده است. این اجرا با حضور صابر نظرگاهی نوازنده تار، سینا جهان آبادی نوازنده کمانچه، بابک باربد نوازنده عود، جمشید صفرزاده نوازنده سنتور، توحید وحید نوازنده کمانچه آلتو، فرهاد صفری نوازنده تمبک و شهریار نظری نوازنده دف برگزار خواهد شد.
تلویزیون اینترنتی که مسئولیت برگزاری این کنسرت را عهدهدار شده است، به یکی از شرکتهای خدمات ارتباطی تلفن همراه تعلق دارد که پیشتر برپایی کنسرت خوانندههایی چون حجت اشرفزاده و همایون شجریان را بر عهده داشته است. هرچند پخش کنسرت همایون شجریان از این اپلیکیشن در خرداد ماه سال گذشته، با حاشیههایی از جمله اختلالات اینترنتی و مشکلاتی به سبب فراهم نبودن زیرساختها برای دریافت توسط کاربران همراه بود.
همه اینها در کنار هم نشان میدهد مسئولان مربوطه عملا از ابتدای دوران کرونا تا امروز هیچ تدبیری برای حمایت موسیقی و اصحاب آن نداشتند. خوانندههای معروف پاپ باید بروند جزیره کیش و با سالن نیمه خالی آن هم به صورت محدود اجرا کنند و از این طرف هم مشخص نیست اگر بلیت کنسرت آنلاین استاد ناظری را بخریم در زمان مورد نظر سایت بالا میآید یا اصلا سر اجرا میرود یا چی؟ احتمال دیگر هم این است که برق محل اجرای استاد برود که آن هم برای خودش داستانی خواهد شد. با عرض پوزش از استاد ناظری پیشنهاد میکنم به تیم برگزار کننده بگویند روز اجرا موتور برق همراه خود داشته باشند.
همین دو سه روز پیش بود که پیمان بزرگنیا نوازنده و پژوهشگر موسیقی نواحی ایران در مصاحبهای که از او منتشر شده گفت:« طی روزهای اخیر تماسهایی داشتم که بر اساس آن اکنون نزدیک به ۴۰ نفر از پیشکسوتان و پژوهشگران و حتی هنرمندان جوان موسیقی مناطق مختلف ایران که زندگی خویش را صرف اشاعه و ترویج موسیقی مناطق خود کردهاند، تصمیم دارند طی حرکتی نمادین اعتراض خود را نسبت به بیتوجهی مسئولان ارشاد و عدم حمایت بخش دولتی، تمام تقدیرنامهها یا لوحهای خود را که از هر جشنوارهای طی سالیان گذشته دریافت کردهاند، آتش بزنند.
بنده به نیابت برخی از این عزیزان اینک مسائلی را خطاب به مسئولان موسیقی کشور گوشزد میکنم.» او در قسمتی دیگر از گفتوگویش گفته:« اکنون ۱۰ هزار هنرمند در نواحی مختلف فعال هستند که فقط شاید ۱۰ درصد از آنها هنر کارت دارند. آیا آقایان این را میدانند، بقیه افرادی که «هنر کارت» ندارند، در جشنوارههای سفارشی شما شرکت نکردند و رزومه برای شما ارائه ندادند در جایگاهی هستند که شهرتشان میان مردم رزومه آنهاست؟
آیا بزرگواران میدانند تعدادی از هنرمندان بسیار شناخته شده موسیقی نواحی که به دلیل حفظ کرامت و شأن هنری آنها از معرفی نامشان معذورم اما اگر دوستان مایل باشند، اسامی آنها را اعلام خواهم کرد، برای ۷۰ هزار تومان نسخه دارویی در شرایط بسیار بدی هستند؟ آیا این باعث شرم برای مسئولان این مملکت با این همه ثروت نیست.»
همه اینها به کنار، تولید موسیقی هم در این دوران آنقدر پایین آمده که هر هفته برای همین صفحه عملا کار جدید قابل تحلیل و معرفی وجود ندارد. مثلا این هفته از خوانندههای معروفمان احسان خواجه امیری، فریدون آسرایی و علی لهراسبی کار جدید دادهاند اما آیا این برای یک مارکت ۸۰ میلیونی کافی است؟ آیا همه این کارها قابل معرفی هستند؟
این داستان وقتی جالب میشود که همین سه چهار تا کار را هم در بعضی هفتهها نداریم. البته اینها همه محض نمونه بود اگر نه که شما آهنگ جدید فریدون آسرایی به نام «آی لیلی» را گوش کنید. از آن کارهایی است که فقط بر قامت خود فریدون مینشیند و زیباییهای خاص خودش را دارد.
