روزنامه هفت صبح | شبکه سلامت ویژه برنامه افطار خود را با مشارکت مرکز روابط عمومی و اطلاع‌رسانی وزارت بهداشت ساخته و در هر قسمت میزبان اهالی جامعه پزشکی و مدافعان سلامت کشور است.به‌خاطر رسالت این شبکه، برنامه «ماه ماه» نیز بر اساس مسائل پزشکی و سلامت استوار است.

*** منظر اول| محتوا : شبکه سلامت برخلاف شبکه‌های دیگر این موقعیت را دارد تا بتواند ویژه برنامه افطار خود را به شکل «موضوعی» آماده کند.امسال و به دلیل کرونا،اهتمام اصلی شبکه سلامت بر کادر درمان است.در کنار آن هم شاهد موضوعات دیگری در حوزه سلامت و پزشکی هستیم.حالا این که آیا چند درصد از بیننده‌ها،مایل به تماشای برنامه‌ای با موضوعات پزشکی و سلامت هستند،مسئله‌ای دیگر است.

پاسخ به پرسش وقتی راحت‌تر می‌‌شود که بدانیم برنامه «ماه ماه»، از غم و اشک و آه چیزی از «ماه عسل» کم ندارد.گاهی از این اتفاق گریزی نیست چرا که جنس مهمان‌ها گاهی طوری است که مخاطب تحت تاثیر قرار می‌گیرد. مثل دکتری که برای بیمارش گریه کرد یا پسری که فداکاری مادر او را به گریه انداخت. سازندگان «ماه ماه» سعی کرده اند مسائل پزشکی را ساده سازی کنند اما طبیعی است که طیف زیادی از بیننده‌ها نتوانند با موضوعات آن ارتباط برقرار کنند.

*** منظر دوم| ساختار : برنامه «ماه ماه» شبکه سلامت در ساختار هم از برنامه‌های افطار دیگر شبکه‌ها پیروی می‌کند. دکور برنامه ساده است اما پارچه‌ای که پهن شده تا تداعی‌گر آب باشد، نقطه ضعف محسوب می‌شود.در مجموع،‌دکور «ماه ماه» چشم نواز نیست و امتیاز این برنامه به‌حساب نمی‌آید. اسماعیل باستانی در مقام مجری سعی می‌کند رابط خوبی میان مهمان‌ها و بیننده‌ها باشد. خیلی حرف نمی‌زند و در پرسش سوال‌ها و پیش بردن مسیر گفت‌وگو خوب عمل می‌کند.

ایراد جایی است که او را زیاد در تلویزیون می‌بینیم و در رادیو هم صدایش به گوش می‌رسد. تعدد حضور در برنامه‌ها ، برای یک مجری امتیازی منفی است.سازندگان «ماه ماه» برای این برنامه یک ساعته، چند آیتم تولید می‌کنند.تعداد آیتم‌ها به اندازه است اما موردی ویژه میان آنها یافت نمی‌شود.بهترین آن همان مستندی است که برای مهمان اصلی برنامه ساخته و پخش می‌شود.

سایر اخبارکاربران ویژه - فرهنگیرا از اینجا دنبال کنید.