روزنامه هفت صبح، ساعد برقی | تقریبا سه ماه است که دوران متفاوتی را تجربه می‌کنیم. دوران یک‌دستی در حکومت. در مجلس، ‌ریاست جمهوری، قوه قضائیه، ‌شهرداری، تلویزیون و نیروهای نظامی. رهاورد این دوران چه بوده است؟رئیسی در سمت ریاست‌جمهوری تلاش کرده وجهه مردمی‌تری نسبت به روحانی از خود نشان دهد و خب به نظر موفق بوده. سرزده به سراغ شهروندان عادی می‌رود،

اتومبیل و کاروان محافظین را متوقف می‌کند، از احوالات کارگرهای کنار جاده می‌پرسد، از کمپ ترک اعتیاد دیدن می‌کند. این یعنی دانستن و اطلاعات بهتر از شرایط مردم جامعه. او در فردای روز بحران بنزین سرزده به وزارت نفت رفت و‌ شیوه برخوردشان با بحران را از نزدیک نظاره کرد. باز هم می‌شود از این حرکات مثبت از رئیس جمهور پیدا کرد.

فعال شدن برخی از شوراهایی که بعضا ده سال است، یک جلسه از آن‌ها برگزار نشده و لابد خیلی از تصمیمات منوط به آن‌هاست یا استفاده از ظرفیت نیروهای سیاسی کشور، از سعید جلیلی که به جلسات شورای هماهنگی اقتصادی دولتش دعوت شده تا سعه صدری که در مشاوره گرفتن از احمد زیدآبادی نشان داد. خبر آزادسازی بیش از ۴میلیارد دلار از سپرده‌های بلوکه شده ایران و ادامه صادرات نفت به چین و همین طور ارسال بنزین به ونزوئلا هم از نقاط قوت دولت رئیسی بوده است.

نیمه منفی ضعیف فعالیت‌های دولت، بازخورد آن در زندگی مردم بوده. تورم ادامه دارد، ‌دلار روند افزایشی دارد، ‌بورس حال و روز خوشی ندارد و در حوزه دیپلماسی دلهره آینده همچنان وجود دارد و دورنمای مشخصی برای برجام، رفع ‌تحریم‌ها و آرام شدن تنش‌های منطقه‌ای با عربستان وجود ندارد.

یعنی مشکل در عرصه‌هایی است که شیوه مشهور به جهادی تا حد زیادی کارایی خود را از دست می‌دهند. مسئله خشکسالی و تنش‌های آبی،‌ عرصه‌ای هستند که به نظر نمی‌رسد دولت رئیسی به این سادگی‌ها (یا دست کم با دست‌فرمان فعلی) بتواند بر آن‌ها تفوق پیدا کند.

در مورد عملکرد دولت، این را هم باید گفت که به نظر می‌رسد تلاش رئیسی و کابینه، جلوگیری از تنش‌زایی‌های ایدئولوژیک در همه عرصه‌ها به خصوص عرصه‌های فرهنگی و اجتماعی بوده اما به طور مشخص در حوزه سرعت اینترنت، نوعی نگرش منفی به اقدامات وزارت ارتباطات دولت وجود دارد. در عین حال برخی سخنان وزیر ارشاد نیز، دارای پیامدهایی در فضای مجازی بوده هرچند که در نهایت تغییرات در وزارت ارشاد و و به طور مشخص در حوزه سینما به شکلی محافظه کارانه در حال انجام است.

نهایت جنجال‌آفرینی دولت در این چند وقت انتصابات فامیلی بوده به خصوص شایعه مربوط به وزارت جهاد و سه برادر زن مشهور. برادر داماد زاکانی هم بود که در نهایت به وزارت آموزش و پرورش نرسید و البته برخی از خطاهای سهوی زبانی رئیس‌جمهور هم در این مدت مورد توجه قرار گرفته است.

با این حال دولت توانسته حتی با وجود اینکه فردی مثل محمد مخبر به عنوان معاون اول رئیس جمهور منصوب شده، آن طور از پیچ کرونا بگذرد که حتی منتقدانش را هم به تحسین وادارد و ظاهرا مدیریت همین فرد در تیم اقتصادی و شاید هم کابینه باعث شده که نوعی هماهنگی و همکاری، دست کم به شکل ظاهری در دولت به چشم بخورد.

مجلس اما یک تنه جور تنش‌زایی را کشیده است. طرح‌های صیانت از فضای مجازی و صیانت از حقوق عامه دربرابر حیوانات خطرناک و مضر؛ دو طرح پرسروصدای مجلس بود که هنوز به مرحله نهایی نرسیده. طرح‌هایی که دولت و حاکمیت را در مقابل اقشار متنوعی از جمعیت کشور قرار می‌‎دهد. البته مجلس طرح جوانی جمعیت را با تمام جزئیات پرسروصدایش به تصویب نهایی رساند.

باید دید وضعیت زادو‌ولد کشور با چنین ایده‌هایی سرو سامان می‌گیرد یا نه. به هرحال در این مجلس یک اشتیاق حیرت‌انگیز برای زیر و زبر کردن قوانین و حتی روحیات و عادات مردم به چشم می‌خورد! دورخیزهای مجلس برای پیدا کردن سازوکاری در واردات خودرو هم بعید است به جایی برسد. آن‌ها با چند تبصره ارزبری واردات خودرو را به ظاهر حل کردند و از ایراد شورای نگهبان رهیدند اما منافات آن با تولیدات داخلی که در سخنان رهبر انقلاب دوباره مورد تایید قرار گرفته راه اجرایی شدن این ایده را سد کرده است. آن هم از طریق مجمع تشخیص مصلحت نظام.

عملکرد حجت‌الاسلام محسنی اژه‌ای در منصب ریاست قوه قضائیه بیشترین غافلگیری را به همراه داشته. ملاقاتش با عباس عبدی و علی مطهری تئوریسین مشهور اصلاح طلب و نماینده صریح مجلس دهم، همچنین مواضع اصولی در برابر پیگرد برخی از جرایم بسیاری را غافلگیر کرد. مثل همین که چند هفته پیش گفت نباید برای قاچاق کالا و ارز، به دنبال کارهای پوپولیستی برویم یا اینکه برخی از احکام تند صادر شده از محاکم را اصلاح کرد.

این وضعیت به خصوص برای کسانی جالب توجه بود که انتظار برخوردهای سختگیرانه‌تری از محسنی اژه‌ای داشتند. او در سرکشی‌ها و رفت و آمدهایش هم در اندازه‌های یک مدیر مردمی عمل می‌کند و مثلا در سفر هوایی این جمعه خود به مشهد مثل یک شهروند عادی سوار هواپیما شده است. دخالت در ماجرای شکایت وزارت نفت از یک خبرنگار و چند حکم قضایی شاید نامتناسب دیگر از نقطه قوت‌های پرونده فعالیت محسنی اژه‌ای و تیمش در قوه قضائیه بوده است. منتقدانش البته به ادامه برخوردهای قوه قضائیه با کانون وکلا اشاره می‌کنند.

پیمان جبلی در بخش نمایشی تلویزیون هنوز تاثیرات مشخصی نگذاشته است. برخی از سریال‌ها متوقف شدند و به نظر می‌رسد نظارت سختگیرانه‌تری در عرصه سریال‌سازی به وجود بیاید‌. مشخص است که جبلی ایده رقابت تلویزیون در عرصه وی او دی‌ها را پی گرفته و نمی‌خواهد ضریب تاثیر صداوسیما بر میلیون‌ها مخاطب رسانه‌های نمایش خانگی از بین برود. با این حال، تاثیر او در بخش خبری صداوسیما غیرقابل انکار است.

کم نبودند گزارش‌‍‌هایی از صداوسیما که توانستند کل موج خبری را از به قول معروف رسانه‌های آن ور آبی بگیرند. اوجش هم در ماجرای حمله سایبری به پمپ بنزین‌ها دیده شد. زاکانی در همان انتخاب اولیه‌اش به عنوان شهردار فریاد منتقدانش را بلند کرد. مدرک پزشکی هسته‌ای او چندان با شرایط قانونی شهردار منطبق نبود. او در دومین چالش مهم خود با مسئله انتصاب دامادش به عنوان مشاور دست و پنجه نرم کرد و به رغم همه توجیهات مجبور شد در مقابل افکار عمومی تسلیم شود.

با این حال در هفته گذشته دو حرکت فرهنگی‌اش موجب نرم شدن نگاه منتقدانش شده است. گذاشتن بنری تمام قد و جسورانه از زهره کودایی دروازه‌بان تیم ملی بانوان و حمایت از او در مقابل تهمت‌های فدراسیون فوتبال اردن و دومی قرار دادن ده‌ها و یا شاید صدها بنر از نویسندگان و کتاب‌هایشان به مناسبت هفته کتابخوانی که هرچند به شکل واضحی بیشتر از یک حلقه خاص معتمد انتخاب شده اما باز هم برای اهل کتاب و کتابخوانی غنیمت بوده است.

صد روز از آغاز دولت رئیسی می‌گذرد و او در کنار مجلس و قوه قضائیه و صداوسیما و شهرداری، به دنبال آرامش در رابطه با طبقه متوسط و تلاش برای حل کردن مشکلات اقتصادی طبقه فرودست بوده است. موفق شده؟‌ رام کردن غول اقتصاد چندان به نیات خوب و تلاش‌های مردمی التفاتی ندارد. این نکته‌ای است که در همین صد روز دولت رئیسی به خوبی به اثبات رسیده است.

برای پیگیری اخبارکاربران ویژه - سیاسیاینجا کلیک کنید.