روزنامه هفت صبح| واکاوی واکنش حزب اتحاد ملت به انتشار کاندیداهای کارگزاران سازندگی .
* یک: عصر جمعه در فاصله یکهفته مانده تا برگزاری انتخابات مجلس شورای اسلامی، حزب کارگزاران سازندگی لیست مورد حمایت خود برای شهر تهران را منتشر کرد. اتفاقی که با توجه به تصمیم شورای عالی سیاستگذاری اصلاحطلبان مبنی بر عدم ارائه فهرست مشترک از سوی اصلاحطلبان، معنادار بهنظر میرسد.
البته احزاب اصلاحطلب از ارائه لیست مستقل منع نشده بودند اما تاکید شده که از لوگوی شورای عالی سیاستگذاری اصلاحطلبان نباید استفاده شود. بهطور مشخص ۲۰حزب اصلاحطلب از جمله اتحاد ملت گفتند، به علت رد صلاحیتهای گسترده، نمیتوانیم کاندیدا معرفی کنیم اما تعدادی از احزاب اصطلاحطلب مثل حزب مردمسالاری و همین کارگزاران مسیر دیگری را انتخاب کردند. فارغ از این ماجرای اخیر، کلا نسبت کارگزاران و جبهه اصلاحطلبان همیشه همینطوری رابطه عشق و نفرت بوده. ابتدا اما بد نیست خیلی خلاصه لیست مورد حمایت کارگزارانیها را بررسی کنیم.
* دو: سرلیست کارگزاران حجتالاسلام مجید انصاری است. احتمالا سایر احزاب اصلاحطلب هم اگر لیست میدادند، سرلیست آنها مجید انصاری بود. این عضو مجمع روحانیون مبارز بهنوعی گزینه مرضیالطرفین برای مجموعه اصلاحطلبان است. او یکبار تجربه ریاست فراکسیون اقلیت در مجلس پنجم را داشته و سالها معاون پارلمانی روسای جمهور بوده و در عین حال بهدلیل عضویت در مجمع تشخیص مصلحت نظام از دید اصلاحطلبان گزینه ایدهآلی برای ورود به مجلس در شرایط فعلی است. نفر دوم لیست محمدحسین مقیمی است؛ استاندار سابق تهران و از اعضای ارشد حزب کارگزاران که البته ابتدا رد صلاحیت شده بود.
اما بعد با بررسیهای مجدد شورای نگهبان همراه با محمدعلی افشانی(شهردار سابق تهران) تایید صلاحیت شد. افشانی که عضو حزب اعتماد ملی است، از شرکت در انتخابات انصراف داد اما مقیمی ماند و حالا نفر دوم لیست مورد حمایت کارگزاران است. نفر سوم این لیست افشین علا است. او بیشتر بهعنوان یک چهره فرهنگی و شاعر شناخته میشود و در این دوره هم ابتدا رد صلاحیت شد اما بعد با بررسیهای مجدد دوباره تایید صلاحیت شد. گفتنی است در این فاصله رد و تایید صلاحیت او، تقی دژاکام از نویسندگان اصولگرای روزنامه کیهان به رد صلاحیت افشین علا انتقاد کرده بود.
* سه: درادامه فهرست چند اسم آشنای دیگر هم بهچشم میخورد که در ادوار مختلف نماینده مجلس بودند مثل علیرضا محجوب و سهیلا جلودارزاده که معمولا از طرف خانه کارگر و حزب اسلامی کار کاندیدا میشوند و اغلب هم ناپلئونی رای میآورند و راهی بهارستان میشوند. پروانه مافی از اعضای ارشد حزب کارگزاران که در دوره فعلی نماینده تهران است هم در لیست حضور دارد. در بین نفرات بعدی اگرچه چندنفرشان همین الان نماینده مجلس هستند اما شاید افکار عمومی خیلی با اسم آنها آشنا نباشد چون خیلی کم پیش آمد که از آنها نطق، مصاحبه و موضعگیری در این چهارسال ببینیم.
چهرههایی مثل محمدرضا بادامچی، سیدفرید موسوی، محمدرضا نجفی، داود محمدی و زهرا ساعی. از مابقی نفرات تقریبا نصف فهرست ناشناخته هستند و حتی با گوگلکردن هم رزومه مشخصی از آنها پیدا نمیکنید. فقط در موردی مثل اعظم صمصامی، اگر اشتباه نکنیم قبلا در استان بوشهر شهردار بوده یا افشین خلیلی در شورای عالی استانها به ریاست الویری مسئولیت داشته و در مورد بقیه مطلقا اطلاعاتی در دسترس نیست. نکته جالب اینکه حزب کارگزاران حاضر شده با چهرههای ناشناخته لیست بدهد اما از اشخاصی مثل مصطفی کواکبیان، دبیرکل حزب مردمسالاری و محمدرضا راهچمنی، دبیرکل حزب وحدت و همکاری ملی که نامهای شناختهشدهتری هستند، استفاده نکند.
* چهار: اکثر زعمای اصلاحطلب درباره ارائه لیست از سوی کارگزاران و سایر احزاب اصلاحطلب فعلا سکوت پیشه کردهاند اما انتقادات پراکندهای هم از این تصمیم در شبکههای اجتماعی منتشر شده. در این زمینه محمود صادقی، نماینده فعلی مجلس توئیت کرده: «بیانیه کارگزاران سازندگی بار دیگر ذات فرصتطلبانه اولیگارشی مدعی اصلاحطلبی را آشکار کرد.» و محمدجواد روح از روزنامهنگاران اصلاحطلب که خودش هم سالها تجربه همکاری با نشریات حزب کارگزاران را داشته در این مورد نوشته: «حق هر حزب سیاسی است که بنا بر تحلیل خود از مجموعه شرایط و فضای سیاسی در قبال انتخابات موضعگیری کند. کارگزاران هم از این قاعده مستثنا نیست. فقط جا دارد یادآور شویم که این حزب، از انتخابات مجلس پنجم تاکنون، هرگاه بدون ائتلاف و اتحاد با جناح چپ عمل کرده، شکست خورده است. مهمترین آنها هم، دو شکست سردار سازندگی در ۷۸ و ۸۴ بود. امیدواریم اینبار، هوش هیجانی دوستان، درست عمل کرده باشد.»
* پنج: موضع محمدجواد روح با واکنش اکبر منتجبی، از اعضای تحریریه روزنامه سازندگی مواجه شده و در جوابیهای خطاب به روح نوشته: «به این دوست روزنامهنگار و عضو شورای مرکزی حزب اتحاد شاید لازم است یادآور شویم که اساسا نه بهعنوان یک روزنامهنگار و نه حتی بهعنوان یک عنصر حزبی، درست نیست که تاریخ را وارونه روایت کرد… در انتخابات مجلس پنجم، کارگزاران تازه متولد شد و در غیاب مجمع روحانیون مبارز که در واکنش به ردصلاحیتها انتخابات را تحریم کرده بود، ضمن آنکه توانست در جناح راست تفرقه و اختلاف بیندازد، یک اقلیت قوی و پرزور را به مجلس فرستاد.
اقلیتی که هم صدایش برندهتر از «اکثریت لیست امید مجلس دهم» بود و هم اقداماتشان مفیدتر. اقلیتی که امید را برای خلق دوم خرداد ۷۶ زنده کرد. پس از این باب سوال این است که آیا موفق نبود؟ همچنین عجیب است که آقای روح تجربه سال ۸۴ را فراموش کرده باشد که حزب مشارکت با راهبرد «جمهوریخواهی» آقای مصطفی معین را از باب اختلافافکنی کاندیدا کرد، درحالی که همه هشدار دادند او رای ندارد. در همان سال آقای هاشمیرفسنجانی و مهدی کروبی شانسهای بیشتری از او داشتند. با اینحال حزب متبوع ایشان با شعارهای ساختارشکنانه وارد انتخابات شد. مصطفی معین رد صلاحیت شد و کمتر از چندروز با حکم حکومتی رهبری به انتخابات بازگشت. چی شد آن شعارهای ساختارشکنانه؟
انتخابات برگزار شد و ایشان نه تنها در رتبه اول قرار نگرفت بلکه نفر دوم یا سوم هم نشد. این درحالی بود که آقای سیدمحمدرضا خاتمی در گفتوگو با روزنامه شرق، تاکید کرده بود که بیشائبه و نگرانی آقای معین در دور اول انتخابات پیروز است و رئیسجمهور بعدی ایران میشود. اما آقای معین نتوانست آرای اکثریت را از آن خود کند و بعد از هاشمیرفسنجانی، محمود احمدینژاد، مهدی کروبی و باقر قالیباف، در رتبه پنجم قرار گرفت. این درحالی بود که دولت، دولت اصلاحات بود و مشارکت حزب در قدرت اما این حزب و آقای معین که خلاف نظر دیگران پا به انتخابات گذاشته بودند، توان مجاب کردن مردم را نداشتند. کاش ایشان شکست را برای ما معنا میکردند. شما بهعنوان یک کنشگر سیاسی مخیر به این هستید که در انتخابات شرکت بکنید یا نکنید؛ لیست بدهید یا ندهید؛ بر بوق تحریم بدمید یا ندمید؛ ناامیدی را ترویج بکنید یا نکنید؛ اما نمیتوانید تاریخ را وارونه روایت کنید و روز را شب جا بزنید.»
