روزنامه هفت صبح، امیر پایدار | استودیوی Arkane در طول یک دهه اخیر بیشتر به واسطه خلق بازی‌هایی همچون Dishonored و Prey شناخته می‌شود و هر وقت از این تیم اسمی به میان می‌آید، باید منتظر عنوان مهم و تاثیرگذاری باشیم. درست مانند دو سال قبل که Deathloop توجه بسیاری از گیمرها را به سمت خودش جلب کرد و اصحاب رسانه هم به آن روی خوشی نشان دادند.

بازی RedFall جدیدترین عنوان آرکین به حساب می‌آید که می‌خواهد از فرمول آشنای عناوین مشهور این استودیو فاصله بگیرد و تجربه متفاوتی را برای بازیکنان رقم بزند. در ابتدا باید به این سوال پاسخ داد که ردفال با چه هدفی ساخته شده و آیا اثر منحصر به فردی محسوب می‌شود؟

این دقیقا همان سوالی است که گیمرها هنگام نمایش اولین تریلر از ردفال در ذهنشان نقش بست؛ اثری که بیش از هر چیز تمرکزش را روی تجربه تیمی گذاشته و چهار نفر را به جنگ با خون‌آشام‌ها می‌فرستد. پیش از ردفال آثار دیگری مانند Left 4 Dead و Back 4 Blood هم در مسیر مشابهی قدم گذاشته بودند پس ساخته جدید آرکین کار بسیار دشواری را برای دیده شدن پیش‌رو داشت.

همانند ساخته‌های پیشین آرکین، این عنوان هم داستان را در اولویت قرار داده و تلاش می‌کند تا آن را به شکل مناسبی روایت کند. داستان از جایی آغاز می‌شود که عده‌ای از ومپایرها به جزیره ردفال حمله کرده و با کشتن بقیه مردم شهر، وضعیت اضطراری ایجاد می‌کنند. قهرمان‌های داستان که ابتدا قصد فرار از جزیره را دارند، با جادوی خاص ومپایرها، در این شهر گرفتار می‌شوند و از این لحظه تصمیم می‌گیرند تا نسل آن‌ها و حامیان‌شان را از بین ببرند.

داستان شروع مناسبی دارد و ترغیب می‌شوید تا حوادث را تعقیب کنید؛ هرچند که در ادامه، تیم سازنده داستان را به طور کامل فراموش کرده و از مسیر اصلی روایت آن خارج می‌شوند، به شکلی که بازیکنان را در جزیره رها می‌کنند تا به انجام کارهای تصادفی بپردازند و یا فرقه‌های مختلف ومپایرها را نابود کنند. ردفال به خوبی از پتانسیل‌های داستانی خود استفاده نمی‌کند و این مورد برای تیمی که در بازی‌های اخیر خود به خوبی از پس روایت داستان برآمده بود، عجیب به نظر می‌رسد.

متاسفانه درست در ابتدای بازی، ردفال از بازیکنان یک اتصال پایدار و دائمی به اینترنت می‌خواهد، صرف نظر از اینکه بازی به هیچ ویژگی آنلاینی وابسته نیست. یک بازیکن می‌تواند بدون آن‌که از دوستان خود کمک بگیرد و یا وارد گروه دیگران شود، به راحتی بازی را تمام کند. تصمیم اشتباه تیم سازنده سبب شده تا بارها به دلایل مختلف از بازی بیرون بیفتید و این در حالی است که اگر در میانه ماموریت باشید، تمام پیشروی خود را از دست می‌دهید که این مورد می‌تواند به تنهایی شما را از تجربه ردفال منصرف کند.

تمام کاری که در طول بازی باید انجام دهید، این است که ماهیت حمله خون آشام‌ها را بررسی کنید، گروهی از همنوعان خود را زنده نگه دارید و به فرار از جزیره‌ای که در آن گیر افتادید، امیدوار باشید. بازی فضای تاریکی دارد تا کمی از محیط اطراف خود بترسید و همه چیز را جدی بگیرید زیرا علاوه بر شما و گروهی که همراهیتان می‌کند، جان غیر نظامی‌ها هم در خطر است. با این حال طراحی لباس‌های بازی از این منطق پیروی نمی‌کند و به شکل عجیبی این دو با یکدیگر همخوانی ندارند.

ممکن است عجیب باشد ولی بهترین لباس بازی در واقع همانی است که از ابتدا در اختیار دارید و بازی را با آن آغاز می‌کنید. شما می‌توانید لباس شخصیت خود را به یک آتش‌نشان، لباس اداری و به دلایل نامعلومی به لباس‌های خزدار حیوانات (گرگ و خرگوش) تغییر دهید. این لباس‌ها فضاسازی بازی را بیش از جدی بودن، به یک کمدی درجه دو تبدیل می‌کند.

هوش مصنوعی در ردفال بیشتر شبیه یک شوخی بی‌مزه از سمت سازندگان است. به جرات باید گفت سطح هوش مصنوعی دشمنان به حدی پایین است که احساس می‌کنید در مقابل دوربین مخفی قرار گرفته‌اید. دشمنان بازی به حدی ابله هستند که از یک جا به بعد دوست دارید به رفتار آن‌ها بخندید. بسیاری از آن‌ها پس از ضربه خوردن و تا زمانی که بمیرند، هیچ واکنشی از خود نشان نمی‌دهند. بعضی از آن‌ها ثابت می‌مانند و برخی دیگر بدون توجه به شما برمی‌گردند و به پرسه زدن در دنیای بازی مشغول می‌شوند.

شما می‌توانید دشمنانی را که به شکل گروهی حرکت می‌کنند، با یک تفنگ تک تیرانداز به راحتی از بین ببرید و این در حالی است که در آن گروه، هیچکس واکنشی نشان نمی‌دهد. در ابتدا ممکن است این موضوع شما را عصبی کند اما از یک جا به بعد دوست دارید تا سطح حماقت هوش مصنوعی را به چالش بکشید.

به عنوان مثال اگر یک خون آشام به سمت شما حمله کند و در این حین، پشت یک ماشین بایستید، او ماشین را دور نمی‌زند تا با شما مبارزه کند؛ در عوض می‌ایستد و برایتان آن‌قدر رجز می‌خواند تا خسته شوید و با یک تیر خلاصش کنید. در انتها، ممکن است برخی از بازیکنان با پشت سر گذاشتن تمام مشکلات ذکر شده، باگ‌ها، گلیچ‌ها، خطا و بیرون افتادن‌های پیاپی از سرور بازی همچنان از ردفال لذت ببرند، اما بازی هنوز آماده نیست و به یک تا دو سال زمان نیاز دارد تا تمام مشکلاتش برطرف شود.

تاخیرهای زیاد هم نتوانست جدیدترین ساخته استودیوی آرکین را از جهنمی که امروز دچارش شده، نجات دهد. بیراه نیست که بگوییم ناامیدکننده‌ترین بازی سال ۲۰۲۳، همین ردفال است. اثری که مایکروسافت حساب ویژه‌ای روی آن به عنوان یکی از انحصاری‌های ایکس باکس باز کرده بود.

شرح عکس: ردفال حتی از دید گرافیک هم عملکرد قابل قبولی ندارد

تازه‌ترین تحولاتکاربران ویژه - دانش و فناوریرا اینجا بخوانید.